پرش به محتوا

آلیشا کیز

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
آلیشا کیز
کیز در ۲۰۲۵
نام هنگام تولدآلیشا آوجِلو کوک
زادهٔ۲۵ ژانویهٔ ۱۹۸۱ ‏(۴۴ سال)
نیویورک سیتی، ایالات متحده
دیگر نام‌هاLellow
پیشه‌ها
  • خواننده
  • ترانه‌نویس
سال‌های فعالیت۱۹۹۶–اکنون
سازمانکیپ ا چایلد الایو
همسرسویز بیتز (ا. ۲۰۱۰)
فرزندان۲
پیشه موسیقی
ژانر
ساز(ها)
  • آواز
  • پیانو
ناشر(ان)
وبگاه
امضاء

آلیشا آوجِلو کوک (انگلیسی: Alicia Augello Cook؛ زادهٔ ۲۵ ژانویه ۱۹۸۱) که با نام حرفه‌ای آلیشا کیز شناخته می‌شود، خواننده و ترانه‌سرای آمریکایی است. او ابتدا نوازنده‌ای آموزش‌دیده پیانو بود و از ۱۲ سالگی شروع به آهنگ‌سازی کرد. در ۱۵ سالگی با کلمبیا رکوردز قرارداد بست، اما پس از اختلافاتی با این شرکت، به جِی رکوردز پیوست و نخستین آلبوم استودیویی خود با عنوان ترانه‌هایی در لا مینور را در سال ۲۰۰۱ منتشر کرد. این آلبوم با استقبال گستردهٔ منتقدان و موفقیت تجاری روبه‌رو شد، بیش از ۱۲ میلیون نسخه در سراسر جهان فروش داشت و پنج جایزهٔ گرمی دریافت کرد. قطعهٔ «سقوط» از این آلبوم به صدر جدول بیلبورد هات ۱۰۰ رسید. دومین آلبوم او، دفتر خاطرات آلیشا کیز (۲۰۰۳)، نیز موفقیت چشمگیری داشت و بیش از ۸ میلیون نسخه در جهان فروخت. این آلبوم چهار جایزهٔ گرمی دیگر برای او به ارمغان آورد.

در سال ۲۰۰۴، دوئت او با آشر با عنوان «My Boo» دومین قطعهٔ شماره‌یک او در ایالات متحده شد. نخستین آلبوم زندهٔ کیز با عنوان آنپلاگد در سال ۲۰۰۵ منتشر شد و قطعهٔ «Unbreakable» را معرفی کرد. این آلبوم باعث شد کیز نخستین زن هنرمندی باشد که پروژهٔ ام‌تی‌وی آنپلاگد در صدر جدول بیلبورد ۲۰۰ قرار گرفت. سومین آلبوم او، همان‌طور که هستم (۲۰۰۷)، بیش از ۷ میلیون نسخه در جهان فروش داشت و قطعهٔ «No One» را به‌عنوان سومین اثر شماره‌یک او در جدول بیلبورد معرفی کرد. در همان سال، کیز نخستین حضور سینمایی خود را در فیلم اکشن–هیجانی آس‌های دودی تجربه کرد. سال بعد، او با همکاری جک وایت قطعهٔ «Another Way to Die» را برای فیلم جیمز باند ذره‌ای آرامش اجرا کرد.[۳] چهارمین آلبوم او، عنصر آزادی (۲۰۰۹)، در صدر جدول آلبوم‌های بریتانیا قرار گرفت و بیش از ۴ میلیون نسخه فروش داشت.

کیز در سال ۲۰۰۹ در قطعهٔ «امپایر استیت آو مایند» از جی-زی حضور یافت که چهارمین اثر شماره‌یک او در ایالات متحده شد. پنجمین آلبوم او، دختری که می‌سوخت (۲۰۱۲)، چهارمین آلبوم غیرمتوالی او بود که در صدر جدول بیلبورد قرار گرفت و با قطعهٔ اصلی هم‌نام خود پشتیبانی شد. ششمین آلبوم او، این‌جا (۲۰۱۶)، در رتبهٔ دوم جدول قرار گرفت. او از آن زمان چند آلبوم شامل یک آلبوم کریسمسی منتشر کرده است. در سال ۲۰۲۳، کیز نخستین موزیکال برادوی خود با عنوان هلز کیچن را نوشت، آهنگ‌سازی کرد و تهیه نمود؛ این اثر موفق به دریافت دو جایزهٔ تونی شد.

کیز بیش از ۹۰ میلیون نسخه از آثار خود را در سراسر جهان به فروش رسانده و یکی از پرفروش‌ترین هنرمندان موسیقی جهان به‌شمار می‌رود. نشریهٔ بیلبورد او را به‌عنوان برترین هنرمند دههٔ ۲۰۰۰ در سبک آراندبی/هیپ‌هاپ معرفی کرده،[۴] و در فهرست ۵۰ هنرمند برتر این سبک در ۲۵ سال گذشته، رتبهٔ دهم را به او اختصاص داده است. او جوایز متعددی از جمله ۱۷ جایزهٔ گرمی، ۱۷ جایزهٔ جایزه ایمیج، ۱۲ جایزهٔ انجمن آهنگسازان، پدیدآوران و ناشران آمریکا، و جوایزی از تالار مشاهیر ترانه‌پردازان و انجمن ناشران موسیقی ملی دریافت کرده است. همچنین، انجمن صنعت ضبط موسیقی ایالات متحده آمریکا جایزه تأثیر جهانی را به او اهدا کرده است. شبکهٔ وی‌اچ‌وان نام او را در فهرست «۱۰۰ هنرمند برتر تمام دوران» و «۱۰۰ زن برتر در موسیقی» قرار داده، و مجلهٔ تایم نیز در سال‌های ۲۰۰۵ و ۲۰۱۷ او را در فهرست ۱۰۰ چهرهٔ تأثیرگذار جهان معرفی کرده است. کیز به‌خاطر تلاش‌های بشردوستانه، فعالیت‌های خیریه و کنشگری اجتماعی نیز شناخته می‌شود. او در سال ۲۰۰۳ سازمان غیرانتفاعی Keep a Child Alive را برای مبارزه با اچ‌آی‌وی/ایدز بنیان‌گذاری کرد و به‌عنوان سفیر جهانی این سازمان فعالیت می‌کند.

زندگی

[ویرایش]

آغاز زندگی

[ویرایش]

آلیشا کیز در ۲۵ ژانویه ۱۹۸۱ در منهتن نیویورک به دنیا آمد. مادر او از نژاد ایتالیایی، اسکاتلندی، ایرلندی و پدرش آفریقایی–آمریکایی است. والدین کیز زمانی که او دو سال داشت از یکدیگر جدا شدند و او توسط مادرش بزرگ شد. در دوران کودکی به کلاس‌های رقص و موسیقی فرستاده شد. در ۷ سالگی نواختن پیانو را آغاز کرد و آثاری را از بتهوون، موتسارت و شوپن آموخت. زمانی که ۱۲ سال داشت در مدرسهٔ حرفه‌ای هنرهای اجرایی ثبت نام کرد. جایی که او از ۱۴ سالگی نوشتن ترانه‌هایی را آغاز کرد. چهار سال بعد و در ۱۶ سالگی از آن مدرسه فارغ‌التحصیل شد.[۵]

منابع

[ویرایش]
  1. ↑ "Alicia's keys to success". بی‌بی‌سی. February 14, 2005. Archived from the original on October 26, 2023. Retrieved June 8, 2023.
  2. ↑ Clarke, Betty (September 21, 2016). "Alicia Keys review – soul singer opens door to blistering basement bash". گاردین. Archived from the original on June 20, 2023. Retrieved June 8, 2023.
  3. ↑ Michaels, Sean (July 30, 2008). "Jack White and Alicia Keys duet for Bond theme". The Guardian (به انگلیسی). ISSN 0261-3077. Retrieved March 17, 2024.
  4. ↑ Bentley, Rick (September 29, 2021). "'Big Sky' uses twin ploy; Alicia Keys has her life exposed". KGET.com. KGET-TV. Archived from the original on September 30, 2021. Retrieved September 29, 2021.
  5. ↑ PARELES, Jon (27 January 2002). "MUSIC; To Be Alicia Keys: Young, Gifted and in Control" (به انگلیسی). The New York Times. Retrieved 30 June 2013.
  • Company, Johnson Publishing (2001). Jet (به انگلیسی). Johnson Publishing Company. Retrieved 2013-06-30.

پیوند به بیرون

[ویرایش]
برگرفته از «https://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=آلیشا_کیز&oldid=43121072»