قرارداد آتی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
روند تکامل دادوستدهای آینده با گذشت زمان

قرارداد آینده (futures contract) نوعی ابزار مشتقه است که قابلیت خرید و فروش در بازارهای مالی را دارد.[۱] در این قرارداد طبق عقد صلح یک طرف (فروشنده) توافق می کند در سر رسید معین، مقدار معینی از کالای مشخص را در عوض قیمتی که اکنون تعیین می کنند به طرف دیگر (خریدار) تحویل دهد.[۲]

قراردادهای آتی برای نخستین بار بر پایهٔ محصولات کشاورزی و بعدها بر پایهٔ منابع طبیعی مانند نفت معامله می‌‌شدند. قرارداد‌های آتی مالی‌ در سال ۱۹۷۲ وارد بازار شدند. در سالهای اخیر، قراداد بر پایه‌های دیگر مانند ارز، نرخ بهره، و شاخص‌های بازار سهام بسیار متداول شده اند و نقش مهمی‌ در کنترل ریسک بازی می‌‌کنند.

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]