قرارداد آتی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
روند تکامل دادوستدهای آینده با گذشت زمان

قرارداد آینده (futures contract) نوعی ابزار مشتقه است که قابلیت خرید و فروش در بازارهای مالی را دارد.[۱] در این قرارداد طبق عقد صلح یک طرف (فروشنده) توافق می کند در سر رسید معین، مقدار معینی از کالای مشخص را در عوض قیمتی که اکنون تعیین می کنند به طرف دیگر (خریدار) تحویل دهد.[۲]

قراردادهای آتی برای نخستین بار بر پایهٔ محصولات کشاورزی و بعدها بر پایهٔ منابع طبیعی مانند نفت معامله می‌‌شدند. قرارداد‌های آتی مالی‌ در سال ۱۹۷۲ وارد بازار شدند. در سالهای اخیر، قراداد بر پایه‌های دیگر مانند ارز، نرخ بهره، و شاخص‌های بازار سهام بسیار متداول شده اند و نقش مهمی‌ در کنترل ریسک بازی می‌‌کنند.

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]

علم مالی
CDS volume outstanding.png
بازارها
اوراق قرضه  • کالا  • مشتقات  • ارز خارجی  • پول
فرابورس  • سرمایه‌گذاری خصوصی  • املاک  • نقدی  • سهام
شرکت‌کنندگان
سرمایه‌گذار (نهادی)  • خرده‌فروشی  • سفته‌بازی
ابزارها
وجه نقد  • خط اعتباری  • سپرده‌گذاری  • مشتقه  • قرارداد آتی  • وام
اختیار معامله (معامله  • پیچیده  • فروش)
اوراق بهادار  • سهام سرمایه
سپرده مدت‌دار (گواهی سپرده)
شرکتی
حسابداری  • حسابرسی  • بودجه‌بندی سرمایه
موسسه اعتبارسنجی  • مدیریت ریسک  • صورت مالی
تملک اهرمی  • تصاحب و ادغام
مالی سازمان‌یافته  • سرمایه‌گذاری خطرپذیر
شخصی
اعتبار / بدهی  • قرارداد استخدام
برنامه‌ریزی مالی  • بازنشستگی  • وام دانشجویی
دولتی
مخارج دولت
مخارج جاری  • عملیات  • بازتوزیع  • پرداخت پولی
درآمد دولت
درآمد مالیاتی  • بودجه (توازن)  • بدهی  • درآمد غیرمالیاتی  • دستور پرداخت
بانک و بانکداری
بانک مرکزی  • حساب سپرده  • بانکداری ذخیره کسری  • وام  • نقدینگی
فهرست بانک‌ها
نظارت  • موازین
مقررات بانکی  • موافقتنامه‌های بازل
استانداردهای گزارشگری مالی بین‌المللی
ایزو ۳۱۰۰۰  • گواهینامه حرفه‌ای
اداره صندوق  • رسوایی‌های حسابداری
تاریخ اقتصاد
سرمایه‌گذاری خصوصی و سرمایه‌گذاری خطرپذیر
بحران اقتصادی  • حباب بازار سهام  • سقوط بازار سهام