هوازدگی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
هوازدگی جنگلی
تخته‌سنگ دونیم‌شده بر اثر هوازدگی

هوازدگی متلاشی شدن سنگ‌های پوستهٔ زمین به‌وسیلهٔ تماس مستقیم سطح کُرهٔ زمین با هواکُره است.

یا به عبارت دیگر، هوازدگی یعنی فرایندی که باعث تغییر در ساختار و شکل سنگ می‌شود.

هوازدگی فیزیکی[ویرایش]

عواملی مانند تغییرات دما و انجماد سبب خرد شدن سنگ‌ها می‌شوند، بدون این‌که ترکیب شیمیایی آن‌ها را تغییر دهند. این نوع هوازدگی را عموماً هوازدگی فیزیکی می‌گویند.

انواع عوامل هوازدگی فیزیکی عبارتند از: آب در اثر انجماد و افزایش حجم، جانوران و گیاهان، سرد و گرم شدن (انقباض و انبساط) سنگ‌ها، فرسایش سنگ‌های سطحی و برداشته شدن فشار از روی سنگ‌های رسوبی (ورقه ورقه شدن)، باد (جابه‌جا شدن سنگ‌ها توسط باد و برخورد آن‌ها به هم).

هوازدگی شیمیایی[ویرایش]

هوازدگی شیمیایی، هوازدگی‌ای است که در آن ترکیب اکسیژن و رطوبت سنگ‌ها سبب می‌شود که علاوه بر متلاشی شدن سنگ‌ها، ترکیب شیمیایی آن‌ها نیز تغییر یابد.

هوازدگی زیستی[ویرایش]

اثراتی که جانورانی مانند جانوران حفار و گیاهان بر روی سنگ‌ها گذاشته و زمینه شکسته شدن سنگ‌ها را فراهم می‌کند.

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]