هرمزدبغ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

هرمزدبغ انسان نخستین در اساطیر مانوی که برابر کیومرث زرتشتی قرار میگیرد.بنابر اساطیر این آیین، زمانی که فرمانروای عالم ظلمت که بصورت بیکرانه در جنوبی سرزمین روشنایی قرار داشت به جهان نورانی چشم طمع دوخت شهریار روشنایی یا همان زروان مادر زندگی را پدید آورد و از او انسان نخستین یعنی هرمزدبغ را آفرید[۱].هرمزدبغ نیز از وجود خود پنج فرزند ساطع کرد که همان امهرسپندان باشند.در نبردی که میان هرمزدبغ و خدای تاریکی صورت گرفت او شکست خورد و به اسارت تاریکی رفت.امهرسپندان به کمک نریسه ایزد و دوست روشنان در نهایت اورا از جهان ظلمانی نجات بخشیدند و او به دیار پدر خود که همان زروان است بازگشت.او نیای تمام مردم جهان محسوب می شود چراکه از پاره های نور امهرسپندان که توسط دیوان بلعیده شده بودند و ترکیب آنها با عناصر ظلمانی جهان مادی-مینوی پدید آمد و روان انسان ها پاره هایی از فروزه های نورانی امهرسپندان می باشد[۲].هرمزدبغ در دین مانی نماد ازلی روح در اسارت ماده می باشد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منبع[ویرایش]

  • اسطوره آفرینش در آیین مانی.دکتر ابوالقاسم اسماعیل پور.نشر کاروان.چاپ سوم.۱۳۸۵
  1. اسطوره آفرینش در آیین مانی.ص.۲۹۶
  2. مهری باقری.دین های ایران باستان.نشر قطره.چاپ دوم.۱۳۸۶.ص۹۸