نرجه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
نرجه
نرگه
کشور  ایران
استان قزوین
شهرستان تاکستان
بخش مرکزی
سال شهرشدن ۱۳۸۳ خورشیدی
مردم
جمعیت 5118 نفر
رشد جمعیت 1/4 درصد
جغرافیای طبیعی
مساحت حدود ۲۰ کیلومتر مربع
ارتفاع از سطح دریا ۱۲۷۸ متر
آب‌وهوا
میانگین دمای سالانه ۲۰ درجه سانتیگراد
میانگین بارش سالانه ۳۰۰ میلی متر
روزهای یخبندان سالانه نیمه آذر تا نیمه بهمن
اطلاعات شهری
شهردار رضا لشگري
ره‌آورد انگور و فراورده‌های وابسته گوجه فرنگی و خیار سبز و تخمه آفتابگردان - هندوانه و خربزه و هلو و شلیل وجو و گندم
پیش‌شماره تلفنی 028
تابلوی خوش‌آمد به شهر
پانویس قدمت ۲ هزار ساله

نَرجه یکی از شهرهای استان قزوین ایران است. این شهر در بخش مرکزی شهرستان تاکستان قرار دارد. جمعیت این شهر طبق سرشماری سال ۱۳۸۵، برابر با ۵٫۱۱۸ نفر بوده است [۱].

شهر کوچک نرجه در جنوب غربی استان قزوین و در کیلومتر ۵ جاده تاکستان- همدان قرار دارد و مردم آن به زبان ترکی آذربایجانی صحبت می کنند.

طبق مصوبه دی ماه ۱۳۸۳ وزارت کشور این مکان به لحاظ وسعت و کثرت جمعیت از روستا به شهر نرجه ارتقا یافت.

در لغتنامه دهخدا درباره نرجه پیش از اينكه به شهر تبديل شود،آمده است : "قصبه ای است از دهستان دودانگه بخش ضیاآباد شهرستان قزوین، در ۱۸هزارگزی مشرق ضیاآباد در جلگه معتدل هوائی واقع است و ۲۳۳۹ تن سکنه دارد. آبش از رودخانه خررود، محصولش غلات و کشمش و بادام و گردو، شغل اهالی زراعت است. همچنين در فرهنگنامه "عمید" چنين نوشته شده كه نرجه در لغت به فتح نون به معنی صف، حلقه، دسته ای از مردم یا دسته ای از پرندگان، حلقه زدن لشگر برای شکار می باشد. شهر نرجه در حال حاضر به عنوان مركز آزمون آبياري مكانيزه باغات انگور در ايران(طرح مدیریت یکپارچه سامانه آبیاری موضعی) شناخته شده است و مطالعات كارشناسان در اين حوزه ادامه دارد. به لحاظ بافت شهرسازي، نرجه يك شهر گسترش يافته در راستاي شمال به جنوب است كه واحدهاي مسكوني ، اداري و تجاري آن در بخش شمالي و مزارع و باغات كشاورزي آن در بخش جنوب و شرق مستقر هستند. بلوار اصلي نرجه كه اين شهر را به دو بخش غربي و شرقي تقسيم مي كند و از شمالي ترين نقطه شهر تا مركز شهر ادامه يافته است، بلوار امام خميني(ره) نام دارد.

در منطقه نرجه انواع مختلف انگور از قبيل بیدانه سفید وقرمز،عسگری ،شاهانی، یاقوتی ، ملایی ، سابی (سحابی- صحابی)، احمدی ، گوهر ، چفته ، انگور سیاه ، رودبار ، یزندای، شاهانی سفید ، ریش بابا (میش پستان)، شصت عروس، فخری ، انگور شل(مثقالی) ، کره رویه ، ممیجکه ، ورگه انگور (انگور گرگ) ، شکر شیرازی، مهدی خانی، فخری قرمز، سلطانی وشاهرودی كشت مي شود.

تپه باستانی نرگه[ویرایش]

تپه ی باستانی نرگه: تپه باستانی نرگه به درازای ۲۲۰ متر و پهنای ۱۸۰متر و بلندی ۲۶ متر از سطح زمین می باشد. این تپه ی کهن در درون دشت هموار تاکستان و در شهرنرجه گرفته است.اين تپه بزرگترین تپه باستانی منطقه تاکستان قزوین است. آثار بدست آمده از این تپه مربوط به عمق ۵/۸ متر است و به هزاره ی نخست میلادی تا عصر صفوی تعلق دارد.

امامزاده زرلان نرجه[ویرایش]

بقعه امامزاده زرلان واقع در شهر  نرجه، در حدود شش کیلومتری تاکستان، در فاصله یک کیلومتری جاده تاکستان، همدان و در سمت چپ جاده قرار دارد. بنای این امامزاده چهار گوشه دارد که گوشه‌های آن از خارج به صورت هلال درآمده‌اند و چنان می‌نماید که در چهارجانب بنا، چهار دیوار هلالی ساخته‌اند. گنبد بنا با گردنی گرد، در وسط یک چهارضلعی استوار شده و در ارتفاع در حدود هشت متری آن دور تا دور، یک رج آجر به شیوه دندانه‌دندانه چیده شده است. از این رج به بالا، پوشش اصلی گنبد به گونه‌ای انجام شده که گنبد شکل خاصی مانند گنبد «بقعه پیر» در تاکستان پیدا کرده است. در دوسوی در ورودی، با فاصله یک متر از هر طرف، دو دیوار ساخته شده است که نمای آنها به صورت دو جرز به عرض تقریبی نیم‌متر دیده می‌شود. بالای جرزهای دوگانه به صورت هلالی در آمده و کمی از سطح سقف بالاتر رفته است. در بالای در ورودی، سر دری به شکل یک مهتابی کار گذاشته شده است. در وسط در و دیوار امامزاده، محل دو پنجره مستطیل شکل به چشم می‌خورد که بغل درگاه آنها یک قطعه سنگ مرمر سفید است. این دو پنجره، بعدها مسدود گردیده‌اند. در داخل بنای امامزاده، دو قبر قرار داردکه آنها را منسوب به شاهزاده اسحاق و شاه‌زاده ابراهیم- برادران حضرت امام رضا(ع) می‌دانند. در داخل این امامزاده هیچ گونه نوشته وکتیبه‌ای وجود ندارد؛ ولی آنچه جالب است، نحوه ساختمان بخش پایین و شیوه گنبدسازی آن است که در نوع خود از طرح‌های جالب توجه در منطقه قزوین به شمار می‌رود.

منابع[ویرایش]

  1. «سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۸۵، جمعیت تا سطح آبادی‌ها بر حسب سواد»(فارسی)‎. مرکز آمار ایران، ۱۳۸۵. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۵ نوامبر ۲۰۱۲.