سطح
سطح، همانطور که این اصطلاح بیشتر به کار میرود، بیرونیترین یا بالاترین لایهٔ یک جسم فیزیکی است.[۱][۲] این بخش یا ناحیهای از جسم است که ابتدا میتوان دیده و دیگر اجسام ابتدا با آن تعامل دارند.
مفهوم سطح در ریاضیات، بهویژه در هندسه ، انتزاعی و رسمی شده است. بستگی به ویژگیهایی که بر آنها تأکید میشود، چندین صورتبندی نابرابر از این دست وجود دارد که همگی سطح نامیده میشوند، گاهی همراه با یک توصیفکننده مانند سطح جبری، سطح صاف یا سطح فرکتال.
مفهوم سطح و انتزاع آن در ریاضیات، هر دو بهطور گسترده در فیزیک، مهندسی، گرافیک رایانهای و بسیاری از رشتههای دیگر، عمدتاً در نمایش سطوح اشیاء فیزیکی، مورد استفاده قرار میگیرند. به عنوان مثال، در تجزیه و تحلیل خواص آیرودینامیکی یک هواپیما، جریان هوا در امتداد سطح آن مورد توجه اصلی است. این مفهوم همچنین پرسشهای فلسفی خاصی را مطرح میکند - به عنوان مثال، ضخامت لایه اتمها یا مولکولهایی که میتوان آنها را بخشی از سطح یک جسم در نظر گرفت (یعنی «سطح» در کجا پایان مییابد و «داخل» از کجا آغاز میشود)[۳]، و آیا اشیاء واقعاً در مقیاس زیراتمی دارای سطح هستند.[۴]
منابع
[ویرایش | اشتراکگذاری]- ↑ Sparke, Penny & Fisher, Fiona (2016). The Routledge Companion to Design Studies. New York: Routledge. p. 124. ISBN 9781317203285. OCLC 952155029.
- ↑ Sorensen, Roy (2011). Seeing Dark Things: The Philosophy of Shadows. Oxford: Oxford University Press. p. 45. ISBN 9780199797134. OCLC 955163137.
- ↑ Stroll, Avrum (1988). Surfaces. Minneapolis: University of Minnesota Press. p. 205. ISBN 9780816616947. OCLC 925290683.
- ↑ Plesha, Michael; Gray, Gary & Costanzo, Francesco (2012). Engineering Mechanics: Statics and Dynamics (2nd ed.). New York: McGraw-Hill Higher Education. p. 8. ISBN 9780073380315. OCLC 801035627.