بوئین‌زهرا

مختصات: ۳۵°۵۴′۰۰″شمالی ۴۹°۴۶′۰۰″شرقی / ۳۵٫۹۰۰۰°شمالی ۴۹٫۷۶۶۷°شرقی / 35.9000; 49.7667
از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
بوئین‌زهرا
بویین
Buin Zahra.jpg
کشور ایران
استانقزوین
بخشمرکزی
مردم
جمعیت۲۰٬۸۲۳ نفر (۱۳۹۵)[۱]
جغرافیای طبیعی
ارتفاع۱۴۱۰ متر
اطلاعات شهری
ره‌آوردپسته،[۲]هندوانه و شیرینی‌جات سنتی
پیش‌شمارهٔ تلفن۰۲۸–۳۴۲۲
شناسهٔ ملی خودرو ایران ۸۹ ج
کد آماری۱۵۳۷
بوئین‌زهرا بر ایران واقع شده‌است
بوئین‌زهرا
روی نقشه ایران
۳۵°۵۴′۰۰″شمالی ۴۹°۴۶′۰۰″شرقی / ۳۵٫۹۰۰۰°شمالی ۴۹٫۷۶۶۷°شرقی / 35.9000; 49.7667

بوئین‌زهرا شهری در بخش مرکزی شهرستان بویین‌زهرا استان قزوین ایران است. این شهر در جنوب دشت قزوین و در ۵۰ کیلومتری مرکز استان واقع شده‌است.[۳][۴] بوئین‌زهرا در کنار جاده ۳۸ (تهران - تاکستان) قرار گرفته‌است.[۵]

تاریخچه[ویرایش]

در فرهنگ جغرافیایی ایران نوشته حسینعلی رزم آرا که در دهه ۲۰ شمسی تألیف شده‌است دربارهٔ این منطقه اینگونه آمده‌است که نشان‌دهنده وضعیت این شهر در آن دوران است:بوئین، قصبه‌ای مرکز بخش بوئین تابع شهرستان قزوین است. در ۵۴ کیلومتری جنوب قزوین - در جلگه و دارای آب‌وهوای معتدل - دارای ۲۲۳۵ سکنه شیعه مذهب و فارسی و ترکی زبان - دارای آب از قنات و رودخانه حاجی عرب - محصولات غلات، چغندر قند و سیب‌زمینی - شغل مردم زراعت و گلیم و جاجیم بافی - دارای راه ماشین رو - ادارات بخشداری، دسته ژاندارمری، بهداری و فرهنگ در این قصبه فعال می‌باشند.[۶]

وجه تسمیه[ویرایش]

بویین‌زهرا از ترکیب واژگان «بو» (چشمه) «یین» (خدا) «زر و بعدها زرا و زهرا» (مقدس) به معنی «چشمهٔ خدای مقدس» تشکیل یافته و مربوط به ایزدبانوی آناهیتا بوده که معبدی در این منطقه به نام «ناهید» (و بعدها خاتون، بی‌بی، دختر) وجود داشته‌است.[۷]

مشخصات جغرافیایی[ویرایش]

مرکز شهر بوئین زهرا

شهر بویین زهرا از نظر جغرافیایی در ۵۰ درجه و ۴ دقیقه درازای خاوری و ۳۵ درجه و ۴۶ دقیقه پهنای شمالی و در ارتفاع ۱۲۱۰ متری از سطح دریا قرار دارد. آب و هوای این منطقه؛ معتدل مایل به گرم و خشک است.[نیازمند منبع]

مردم[ویرایش]

مردم شهر بوئین‌زهرا به زبان ترکی آذربایجانی و فارسی سخن می‌گویند. همچنین تات زبان‌ها نیز با توجه به سکونت گسترده در دشت قزوین در این شهر نیز سکونت دارند که به زبان تاتی (از زبان‌های دوره مادها) سخن می‌گویند.[۸][۹][۴][۱۰][۱۱][۱۲][۱۳]

اقتصاد[ویرایش]

شهرستان بوئین زهرا دارای زمین‌های کشاورزی و باغات بسیاری می‌باشد. از مهم‌ترین محصولات زراعی آن می‌توان به پسته، بادام، گردو، جو و گندم، چغندر قند، میوه‌های سردرختی و نهال که در روستای امیرآباد نو کشت می‌شود نام برد. این شهرستان داری ۴ شهرک صنعتی فعال و نیمه از جمله آراسنج، دانسفهان، شال و سگزآباد می‌باشد. هم چنین این شهرستان دارای مجتمع‌های بزرگ صنعتی مانند شرکت آپاداناسرام (تولید کاشی و سرامیک)، آرین فولاد (تولید مقطعات فلزی و آهن)، پاکنام (بهداشتی و شوینده) و … می‌باشد. متأسفانه در سال‌های اخیر به دلیل عدم توجه مسئولین به تولید ملی، برخی کارخانجات و شهرک‌ها در حالت تعطیل یا نیمه تعطیل به سر می‌برند. [نیازمند منبع] همچنین شهرستان بوئین زهرا دارای بزرگترین جمعیت دامی (گاو، گوسفند و بز) در استان قزوین و واحدهای بزرگ پرورش مرغ (سیمرغ، آرزوی بهار، دشت ارم و …) و بیش از پنجاه واحد بزرگ و کوچک و پرورش گاو (شیری و پرواری) است.

گردشگری[ویرایش]

از مکان‌های دیدنی بوئین زهرا می‌توان به کاروانسرای شاه عباسی روستای حجیب، کاروانسرای شاه عباسی محمدآباد، بوستان امام علی (آقا امام)، پل شاه عباسی محمدآباد و تپه قبرستان قره تپه اشاره کرد.[۱۴]

ترابری[ویرایش]

  • جاده ۳۸ (تهران - تاکستان)
  • جاده آسفالته بوئین زهرا - کرج
  • جاده آسفالته بوئین زهرا - زرندیه
  • جاده آسفالته بوئین زهرا - قزوین

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. https://www.amar.org.ir/english
  2. «گشتی در شهر پسته قزوین، بوئین‌زهرا». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۸ ژوئیه ۲۰۲۰. دریافت‌شده در ۲۸ ژوئیه ۲۰۲۰.
  3. «جغرافیای سیاسی». سازمان صنعت، معدن و تجارت استان قزوین. بایگانی‌شده از اصلی در ۶ مه ۲۰۲۱. دریافت‌شده در ۱۶ مهٔ ۲۰۱۷.
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ «تاریخچه و آشنایی با قزوین». دانشگاه امام خمینی قزوین. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۸ اوت ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۱۶ مهٔ ۲۰۱۷.
  5. «معرفی استان قزوین». سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری. بایگانی‌شده از اصلی در ۸ اوت ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۱۶ مهٔ ۲۰۱۷.
  6. رزم آرا، فرهنگ جغرافیایی ایران، استان مرکزی، جلد ١، صفحهٔ ۳۶.
  7. «معرفی شهر». شهرداری شهر بوئین‌زهرا. بایگانی‌شده از اصلی در ۵ مارس ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۱۶ مهٔ ۲۰۱۷.
  8. بولتن نیوز
  9. شهرداری بوئین‌زهرا
  10. «معرفی استان قزوین (قسمت اول)». تبیان. دریافت‌شده در ۱۶ مهٔ ۲۰۱۷.
  11. «دربارهٔ شهرداری – شهرداری بوئین زهرا». دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۱-۰۴.
  12. آموزشی، دفتر انتشارات و فناوری. «جغرافیای تات‌ها: بررسی پراکنش جغرافیایی تات زبان‌ها در استان قزوین». دفتر انتشارات و فناوری آموزشی. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۹-۱۰.
  13. https://jisds.srbiau.ac.ir/article_9742.html (۲۰۲۲). «https://jisds.srbiau.ac.ir/article_9742.html». https://jisds.srbiau.ac.ir/article_9742.html. پیوند خارجی در |title=، |وبگاه= وجود دارد (کمک)
  14. «پیشینه تاریخی بوئین‌زهرا». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۸ ژوئیه ۲۰۲۰. دریافت‌شده در ۲۸ ژوئیه ۲۰۲۰.
  • اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.