می-بریت موزر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
می-بریت موزر
May-Britt Moser 2014.jpg
زاده ۴ ژانویهٔ ۱۹۶۳ ‏(۵۶ سال)
Fosnavåg، نروژ
محل سکونت تروندهایم
ملیت نروژ
شناخته‌شده برای Grid cells، یاخته‌های عصبیs
جایزه‌ها Nobel prize medal.svg جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی (۲۰۱۴)
موقعیت‌های علمی
موضوع‌ها علوم اعصاب
مؤسسه‌ها Kavli Institute for Systems Neuroscience and Centre for the Biology of Memory

می-بریت موزر (نروژی: May-Britt Moser؛ زادهٔ ۴ ژانویهٔ ۱۹۶۳) یک عصب‌پژوه اهل نروژ است. اگرچه خانواده اش تحصیلات دانشگاهی نداشتند، مادر او همیشه آرزو داشت که دخترش پزشک شود. او به دانشگاه اسلو رفت و در رشته روانشناسی مشغول به تحصیل شد. در آنجا با ادوارد موزر که او را از زمان تحصیل در مدرسه می شناخت ازدواج کرد و با او در مطالعات دانشگاهیش نیز شریک شد. می-بریت علاقه زیادی به مطالعه بر روی رفتار موش ها در آزمایشگاه داشت و به دنبال راهی بود که بر روی مغز موشها نیز تحقیق کند. او در سال ۱۹۹۵ در رشته نوروفیزیولوژی دکترای خود را گرفت.

او و همسرش به دنبال یافتن جواب این سؤال بودند که چگونه انسان مسیریابی می کند؟ مطالعات آنها بر روی موشهایی بود که از هزار تو عبور می کردند و مغزشان در ان حالت بررسی می شد.

در سال ۲۰۰۵ این دو دانشمند موفق به کشف سلول های خاصی شدند. این سلول های موقعیت یاب به موشها کمک می کردند که نقشه ای را در ذهن خود ایجاد کنند تا بتوانند به محلی که غذا قرار دارد برسند.

در مغز ما هم چنین سلولهایی وجود دارد و هر بار که به جای جدیدی می رویم این سلولهای نقشه ای مانند جی پی اس را در مغز ما ایجاد می کنند.

می-بریت به همراه شوهرش ادوارد موزر و جان اوکیف به خاطر «کشف سلول‌های سامانه موقعیت‌یابی در مغز انسان» به‌طور مشترک برنده جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی سال ۲۰۱۴ شدند[۱].

می-بریت همچنان به مطالعه مغز انسان و کشف رموز آن ادامه می دهد.


منابع[ویرایش]