پرش به محتوا

پل نرس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از پائول نرس)
سِر

پُل نِرس

اوام، سی‌اچ، پی‌آر‌اس، اِف‌مِدسای، آن‌اف‌آر‌ئی‌اِن‌جی، آن‌اِف‌بی‌اِی، ام‌اِی‌ئی
شصت‌ویکمین و شصت‌و‌چهارمین رئیس انجمن سلطنتی
آغاز به کار
۱ دسامبر ۲۰۲۵
پس ازآدریان اسمیت
دوره مسئولیت
۱ دسامبر ۲۰۱۰ – ۱ دسامبر ۲۰۱۵
پس ازمارتین ریس
پیش ازونکاترامان راماکریشنان
رئیس افتخاری دانشگاه بریستول
آغاز به کار
۲۰۱۷
رئیس‌جمهورهیو بِرِیدی
اِوِلین ولچ
پس ازبرندا هِیل، بارونس ریچموند
نهمین رئیس دانشگاه راکفلر
دوره مسئولیت
۲۰۰۳ – ۲۰۱۱
پس ازآرنولد لِوین
پیش ازمارک تسیر-لاوین
اطلاعات شخصی
زاده
پُل مَکسیم نِرس

۲۵ ژانویهٔ ۱۹۴۹ ‏(۷۷ سال)[۱]
نوریچ، نورفک، انگلستان
همسر(ان)آنا تریسا تالبوت (ا. ۱۹۷۱)[۱]
فرزندان۲ دختر[۱]
تحصیلاتدانشگاه بیرمنگام (کارشناسی علوم)
دانشگاه ایست آنگلیا (پی‌اچ‌دی)
وبگاه
جوایز
پیشینه علمی
شاخه(ها)
محل کار
پایان‌نامهسازمان‌یابی فضایی و زمانی مخازن اسیدهای آمینه در کاندیدا اوتیلیس (۱۹۷۴)
استاد راهنماآنتونی پی. سیمز[۳]
دانشجویان دکتریالیسون وولرد[۴]

سِر پُل مَکسیم نِرس (انگلیسی: Sir Paul Maxime Nurse؛ زاده ۲۵ ژانویه ۱۹۴۹) متخصص ژنتیک انگلیسی، رئیس انجمن سلطنتی و مدیر اجرایی و مدیر پیشین مؤسسه فرانسیس کریک است.[۵][۶][۷] او در سال ۲۰۰۱، به همراه لیلند هارتول و تیم هانت، جایزه نوبل فیزیولوژی یا پزشکی را به‌دلیل کشف مولکول‌های پروتئینی کنترل‌کننده تقسیم سلولی در چرخه سلول دریافت کرد.[۸]

زندگی اولیه و تحصیلات

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

مادر نرس در حالی که ۱۸ سال داشت،[۹] از لندن به نوریچ رفت و در خانه بستگانش زندگی کرد و در انتظار تولد پل ماند تا نامشروع بودن تولد او را پنهان کند. مادربزرگ مادری او تا پایان عمر وانمود می‌کرد که مادر پل است و مادرش نیز وانمود می‌کرد که خواهر اوست.[۱۰]

پل نزد پدربزرگ و مادربزرگش (که او آنان را والدین خود می‌دانست) در شمال‌غرب لندن بزرگ شد.[۹] او در مدرسه لیون پارک در آلپتن و دبیرستان گرامر شهرستان هارو تحصیل کرد.[۱] او در سال ۱۹۷۰ مدرک کارشناسی علوم خود را در رشته زیست‌شناسی از دانشگاه بیرمنگام[۱۱] و در سال ۱۹۷۳ مدرک پی‌اچ‌دی خود را از دانشگاه ایست آنگلیا، به‌دلیل پژوهش دربارهٔ «کاندیدا اوتیلیس»، دریافت کرد.[۳] سپس در دانشگاه برن، دانشگاه ادینبرو و دانشگاه ساسکس به پژوهش‌های پسادکتری پرداخت.

نرس تا زمانی که در دهه ۵۰ زندگی خود بود، نمی‌دانست که «خواهرش» در واقع مادر اوست. «والدین» او هر دو پیش‌تر درگذشته بودند و «خواهرش» میریام که هجده سال از او بزرگ‌تر بود، در جوانی بر اثر بیماری ام‌اس درگذشته بود. درخواست او برای دریافت گرین کارت جهت اقامت در ایالات متحده، در زمانی که رئیس دانشگاه راکفلر بود، با وجود آنکه برنده جایزه نوبل، رئیس یک دانشگاه و دارندهٔ عنوانِ شوالیه بود، در کمال تعجب رد شد؛ دلیل آن این بود که او نسخهٔ مختصر (خلاصه‌شدهٔ) گواهی تولد بریتانیا را ارائه کرده بود که نام والدینش در آن درج نشده بود. هنگامی که برای دریافت گواهی تولد کامل درخواست داد، حقیقت را با شگفتی دریافت.[۹][۱۲] پروفسور توری کینگ در سال ۲۰۲۳ پدر او را برایش پیدا کرد.[۱۳]

سوابق حرفه‌ای و پژوهشی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

پس از اتمام تحصیلات دکتری، نرس پژوهش‌های پسادکتری خود را در آزمایشگاه مرداک میچیسون در دانشگاه ادینبرو برای شش سال بعد (۱۹۷۳–۱۹۷۹) ادامه داد.[۱۴][۱۵]

نرس از سال ۱۹۷۶ شناسایی ژن سی‌دی‌سی۲ را در مخمر شکافتی[۱۶][۱۷] (Schizosaccharomyces pombe) آغاز کرد. این ژن، پیشرفت چرخه سلولی از مرحله G1 به مرحله S را کنترل می‌کند؛ مرحله‌ای که در آن سلول در آماده‌سازی برای همانندسازی دی‌ان‌ای رشد می‌کند، و همچنین گذار از مرحله G2 به میتوز را کنترل می‌کند؛ مرحله‌ای که در آن سلول تقسیم می‌شود. او در سال ۱۹۸۷، به همراه پژوهشگر پسادکتری خود، ملانی لی، ژن همولوگ آن را در انسان، یعنی کیناز ۱ وابسته به سایکلین، شناسایی کرد.[۱۸] این ژن‌ها با ایجاد شرایطی برای افزودن یا حذف گروه‌های فسفات، کیناز وابسته به سایکلین (CDK) را فعال و غیرفعال می‌کنند.[۱۹]

نرس در سال ۱۹۸۴ به صندوق پژوهش سرطان امپریال (آی‌سی‌آراف؛ که اکنون «مرکز پژوهش سرطان بریتانیا» نام دارد) پیوست. او در سال ۱۹۸۸ این مرکز را ترک کرد تا ریاست بخش میکروب‌شناسی دانشگاه آکسفورد را بر عهده بگیرد. سپس در سال ۱۹۹۳ به‌عنوان مدیر پژوهش به آی‌سی‌آراف بازگشت و در سال ۱۹۹۶ به‌عنوان مدیرکل آی‌سی‌آراف منصوب شد؛ این مؤسسه در سال ۲۰۰۲ به «مرکز پژوهش سرطان بریتانیا» تبدیل شد. او در سال ۲۰۰۳ رئیس دانشگاه راکفلر در شهر نیویورک شد[۲۰] و در آنجا پژوهش‌های خود دربارهٔ چرخه سلولی مخمر شکافتی را ادامه داد. نرس در سال ۲۰۱۱ به نخستین مدیر و مدیر اجرایی مرکز پژوهش پزشکی و نوآوری بریتانیا[۲۱] تبدیل شد که اکنون مؤسسه فرانسیس کریک نام دارد.

در ۳۰ نوامبر ۲۰۱۰، نرس جانشین اخترفیزیک‌دان، مارتین ریس شد و برای یک دوره پنج‌ساله تا سال ۲۰۱۵ ریاست انجمن سلطنتی را بر عهده گرفت.

نرس گفته است که دانشمندان خوب باید در کنار توانایی فنی مناسب، اشتیاق «برای دانستن پاسخ پرسش‌هایی» را که برایشان جالب است داشته باشند و مجموعه‌ای از نگرش‌ها، از جمله صداقت فکری، خودانتقادی، ذهن باز و شک‌گرایی، را نیز دارا باشند.[۲۲]

پانویس

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
  1. 1 2 3 4 ,. Who's Who. Vol. 2014 (online Oxford University Press ed.). A & C Black, an imprint of Bloomsbury Publishing plc.
  2. ↑ "Professor Paul NURSE". Fondation Louis-Jeantet. October 2017. Retrieved 13 October 2021.
  3. 1 2 Nurse, Paul Maxime (1974). The spatial and temporal organisation of amino acid pools in Candida utilis (PhD thesis). University of East Anglia. OCLC 500529574. EThOS uk.bl.ethos.467339. Archived from the original on 29 July 2020. Retrieved 6 September 2012.
  4. ↑ Woollard, Alison (1995). Cell cycle control in fission yeast. bodleian.ox.ac.uk (DPhil thesis). University of Oxford. OCLC 43404640. EThOS uk.bl.ethos.318479.
  5. ↑ Nurse, P (2012). "In answer to questions about the Francis Crick Institute". The Lancet. 379 (9835): 2427–8. doi:10.1016/S0140-6736(12)61066-6. PMID 22748588. S2CID 37007507.
  6. ↑ Nurse, Paul; Treisman, Richard; Smith, Jim (2013). "Building better institutions". Science. 341 (6141): 10. Bibcode:2013Sci...341...10N. doi:10.1126/science.1242307. PMID 23828914.
  7. ↑ پل نرس's publications indexed by the اسکوپوس bibliographic database, a service provided by الزویر. (نیازمند آبونمان)
  8. ↑ "The Nobel Prize in Physiology or Medicine 2001". The Nobel Prize. Retrieved 13 October 2021.
  9. 1 2 3 "Sir Paul Nurse: 'I looked at my birth certificate. That was not my mother's name'". TheGuardian.com. 9 August 2014.
  10. ↑ Al-Khalili, Jim. "Paul Nurse - life and work". The Life Scientific. Retrieved 13 October 2021.
  11. ↑ Our Alumni بایگانی‌شده در ۲۱ آوریل ۲۰۱۵ توسط Wayback Machine – website of the University of Birmingham
  12. ↑ Andrew Anthony (15 August 2020). "Sir Paul Nurse: 'The UK has taken a leap several decades into the past'". The Guardian.
  13. ↑ Professor Turi King (2023-12-18). My Family's Secret: Sir Paul Nurse. Retrieved 2025-10-08 – via YouTube.
  14. ↑ پل نرس در Nobelprize.org ویرایش در ویکی‌داده, accessed ۲۸ آوریل ۲۰۲۰ including the Nobel Lecture Nobel Lecture 9 December 2001 Controlling the Cell Cycle
  15. ↑ Fantes PA; Hoffman CS (2016). "A Brief History of Schizosaccharomyces pombe Research: A Perspective Over the Past 70 Years". Genetics. 203 (2): 621–9. doi:10.1534/genetics.116.189407. PMC 4896181. PMID 27270696.
  16. ↑ Nurse, P.; Thuriaux, P.; Nasmyth, K. (1976). "Genetic control of the cell division cycle in the fission yeast Schizosaccharomyces pombe". Molecular & General Genetics. 146 (2): 167–178. doi:10.1007/BF00268085. PMID 958201. S2CID 24156567.
  17. ↑ Nurse, P. (2004). "Wee beasties". Nature. 432 (7017): 557. Bibcode:2004Natur.432..557N. doi:10.1038/432557a. PMID 15577889. S2CID 29840746.
  18. ↑ Lee, M. G.; Nurse, P. (1987). "Complementation used to clone a human homologue of the fission yeast cell cycle control gene cdc2". Nature. 327 (6117): 31–35. Bibcode:1987Natur.327...31L. doi:10.1038/327031a0. PMID 3553962. S2CID 4300190.
  19. ↑ "The Nobel Prize in Physiology or Medicine 2001 - Illustrated Lecture". The Nobel Prize. Retrieved 14 October 2021.
  20. ↑ Sample, Ian (17 September 2003). "Paul Nurse talks to Ian Sample about money, moustaches, and his move to Manhattan". The Guardian.
  21. ↑ "Project Press Release". UK Centre for Medical Research and Innovation web site. 15 July 2010. Retrieved 11 August 2010.
  22. ↑ "Unavailable private video". youtube.com. Archived from the original on 2011-10-14.
برگرفته از «https://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=پل_نرس&oldid=44629107»