جان وین (داروشناس)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
John Robert Vane
John Robert Vane.jpg
زادهٔ۲۹ مارس ۱۹۲۷
Tardebigge،ووسترشر
درگذشت۱۹ نوامبر ۲۰۰۴ (۷۷ سال)
کنت (انگلستان)
ملیتانگلیسی
شهروندیبریتانیایی
محل تحصیلدانشگاه بیرمنگام
St Catherine's College, Oxford
شناخته‌شده برایاستیل‌سالیسیلیک اسید, پروستاگلاندین
جایزه(ها)جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی (1982)
مدال پادشاهی (1989)
جایزه لسکر
سابقه علمی
رشته(های) فعالیتداروشناسی
محل کاردانشگاه لندن, دانشگاه ییل
استاد راهنماGeoffrey S. Dawes

سِر جان رابرت وین (۲۹ مارس ۱۹۲۷ - ۱۹ نوامبر ۲۰۰۴) داروشناس انگلیسی بود که در درک اینکه آسپرین چگونه اثرات مسکنی و ضدالتهابی را تولید می‌کند، نقش داشت. اقدامات وی به ابداع نوع جدیدی از روش درمان برای بیماری‌های قلبی و عروقی و معرفی بازدارنده‌های آنزیم مبدل آنژیوتانسین منجر شد. او در سال ۱۹۸۲ به‌همراه سونه بریسترم و بنگت ساموئلسون به‌خاطر کشفیاتشان درباره پروستاگلاندین و مواد فعال زیستیِ مرتبط با آن، برنده جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی شد.

منابع[ویرایش]