لامیوودین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
لامیوودین
سامانه‌شناسی نام (آیوپاک)
4-amino-1-[(2R,5S)-2-(hydroxymethyl)-1,3-oxathiolan-5-yl]-1,2-dihydropyrimidin-2-one
داده‌های بالینی
AHFS/دانشنامه دراگز monograph
مدلاین پلاس a696011
رده بارداری C(US)
تجویز Oral
داده‌های فارماکوکینتیکی
فراهمی زیستی 86%
پیوند پروتئینی Less than 36%
نیمه‌عمر 5 to 7 hours
دفع Renal (circa 70%)
شناسه
شماره سی‌ای‌اس 134678-17-4 ✔Y
کد ATC J05AF05
پاب‌کم CID 73339
بانک‌دارو DB00709
کم‌اسپایدر 66068 ✔Y
UNII 2T8Q726O95 ✔Y
KEGG D00353 ✔Y
ChEMBL CHEMBL141 N
NIAID ChemDB AIDSNO:000388
مترادفها L-2',3'-dideoxy-3'-thiacytidine
داده‌های شیمی
فرمول C8H11N3O3S 
وزن مولکولی 229.26 g/mol
SMILES eMolecules & PubChem
 N(what is this?)  (verify)

لامیوودین (به انگلیسی: Lamivudine)

رده درمانی: آنالوگ نوکلئوزید

اشکال دارویی: قرص

موارد مصرف[ویرایش]

لامیوودین درمان خوراکی مناسبی برای درمان هپاتیت ب مزمن است و اخیراً نیز در درمان ایدز به کار می‌رود.

مکانیسم اثر[ویرایش]

لامیوودین آنالوگ نوکلئوزید سیتیدین است و آنزیم ترانس کریپتاز معکوس ویروس‌ها را مهار می‌کند.

عوارض جانبی[ویرایش]

لامیوودین عوارض جانبی کمی دارد ولی به سرعت ویروس هپاتیت B نسبت به آن مقاوم می‌شود.

جستارهای وابسته[ویرایش]

هپاتیت ب

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ داروهای ژنریک ایران، دکتر حشمتی ، ۱۳۸۷