میوگلوبین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
میوگلوبین

میگلوبین هم مانند هموگلوبین شامل منیزم است میوگلوبین یک پروتئین تک رشته‌ای است که از ۱۵۳ آمینو اسید و یک هم تشکیل شده‌است که گروه هم در وسط ۸ مارپیچ آلفا قرار دارد که در برخی نقاط دارای خمیدگی می‌باشد و این پروتئین در ذخیره و انتقال اکسیژن در ماهیچه‌های انسان نقش دارد. این مارپیچ را از ناحیه NT نامگذاری کرده و از A تا H نامگذاری میشودکه H آخرین مارپیج است که در ناحیه CT قرار دارد. در ناحیه‌های خمیدگی ریشه اسید آمینه پرولین وجود دارنذ و باعث خمش در میو گلوبین می‌باشند. در وسط گروه هم یک مولکول آهن موجود است که در وضعیت فرو مستقر شده که این آهن دارای دو پیوند کوِئوردینانسجی می‌باشد. اتصال اکسیژن به گروه هم باعث تغییر خصوصیات الکترونیکی آن می‌شود که همین مسئله باعث تغییر رنگ خون بنفش تیره (فاقد اکسیژن) در سیاهرگها به رنگ قرمز روشن (مملو از اکسیژن) در سرخرگها شود.[۱] در بدن فرد بالغ و سالم در حدود ۴گرم آهن وجود دارد که در هموگلوبین گلبولهای قرمز و نیز در میوگلوبین ماهیچه هاست. /حامد کریم زاده/

پانویس[ویرایش]

  1. حمید بهایندری