فن گریز از مرکز

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
تصویر فن گریز از مرکز

فن گریز از مرکز به فنی گفته می‌شود که جریان گاز در آن به‌وسیله نیروی گریز از مرکز جابجا شود. فن‌های سانتریفوژ یا گریز از مرکز هوا را در جهت عمود بر محور گردش پروانه تخلیه می‌کنند. به عنوان یک قانون کلی این نوع فن در سیستم‌های کانال کشی شده با فشار بالا کاربرد دارد. هوای ورودی به موازات محور گردش پروانه وارد فن شده و با حرکت شعاعی به سمت پیرامون پروانه و نوک بالک‌ها حرکت می‌کند. همزمان با این حرکت، جریان هوا مقداری انرژی جنبشی دریافت می‌کند که افزایش فشار استاتیک را همزمان با آهسته شدن حرکت جریان هوا قبل از ورود به مسیر تخلیه را در پی دارد. فن‌های سانتریفوژ قابلیت عملکرد در مکان‌هایی که جریان هوا کثیف و دارای ناخالصی است یا دارای دمای بالا می‌باشند را دارند. اما مهمترین ویژگی این فنها توانایی آنها در غلبه بر افت فشار استاتیک بالا در سیستم‌های کانال کشی شده می‌باشد.

اجزاء ساختاری[ویرایش]

ساختار فن گریز از مرکز

فن‌های گریز از مرکز از قسمت‌های زیر تشکیل یافته‌اند:

  1. حلزونی که پروانه داخل آن قرار می‌گیرد.
  2. پروانه که قسمت اصلی هواکش می‌باشد و وظیفه به جریان‌انداختن هوا را به‌عهده دارد. پروانه فن‌های گریز از مرکز عموماً به سه دسته طبقه‌بندی می‌شوند.
  3. الکتروموتور که به عنوان نیروی محرک پروانه عمل‌می‌کند.
  4. صفحه برشی صفحه‌ای که در قسمت دهانه خروجی هواکش قرارگرفته و از بازگشت هوای تخلیه‌شده به داخل حلزونی جلوگیری می‌کند.
  5. قیفی که در قسمت دهانه ورودی هواکش قرار می‌گیرد و جهت افزایش بازدهی فن به‌کار می‌رود.

انواع[ویرایش]

انواع فن‌های گریز از مرکز

فن‌های گریز از مرکز با توجه به نوع پروانه به‌کار رفته درآنها به سه دسته تقسیم می‌شوند:

فن‌های گریز از مرکز با پروانه خم به جلو[ویرایش]

در این نوع پره‌ها رو به جلو و در جهت چرخش پروانه می‌باشد. تعداد پره‌های آن در مقایسه با پروانه‌های خم به عقب و شعاعی بیشتر می‌باشد. توان واقعی در این فن‌ها به‌علت ساختار پروانه آن، بیشتر از توان محاسبه شده برای فن‌ می‌باشد. فن‌های دارای این نوع پروانه بیشتر در صنایع تهویه مطبوع و تهویه در ساختمانها و برجهای اداری و مسکونی به‌کار می‌رود.

فن‌های گریز از مرکز با پروانه خم به عقب[ویرایش]

بازدهی این فن‌ها نسبت به فن‌های با پروانه خم به جلو بیشتر و دارای صدای کمتری می‌باشد و در آن توان واقعی با توان محاسباتی تقریباً برابر می‌باشد. پره‌ها در این نوع رو به عقب بوده و در خلاف جهت چرخش پروانه می‌باشد.

فن‌های گریز از مرکز با پروانه شعاعی[ویرایش]

این نوع فن‌ها نسبت به فن‌های ذکر شده در بالا، فشار بیشتری ایجاد می‌کنند و کاربرد آنها بیشتر برای انتقال مواد و ذرات می‌باشد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • هواکش‌ها و تسمه‌های V شکل، نوشته لئو مایر/ترجمه میلاد تیموری، انتشارات یزدا، ۱۳۸۶
  • هواکش نگاهی کاربردی، ریاضی کرمانی، انتشارات سارا، ۱۳۸۱.