فرامرز قریبیان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
فرامرز قریبیان
Faramarz-gharibian.jpg
زمینه فعالیت بازیگر
کارگردان
تولد ۱ شهریور ۱۳۲۰ ( ۷۴ سال )
تهران
ملیت  ایران
همسر(ها) مینا خیامی
فرزندان سام قریبیان
صفحه در وب‌گاه IMDb
صفحه در وب‌گاه سوره

فرامرز قریبیان (زاده ۱۳۲۰ در تهران) بازیگر و کارگردان ایرانی است. قریبیان تاکنون سه بار در سال‌های ۱۳۶۶، ۱۳۷۱، ۱۳۷۸ برنده سیمرغ بلورین بازیگر نقش اول مرد جشنواره فیلم فجر شده است. قریبیان همسر مینا خیامی و پدر محمدسام قریبیان است.

زندگی‌نامه[ویرایش]

فرامرز قریبیان در سال ۱۳۲۰ در تهران زاده شد. وی دارای تحصیلات ناتمام در رشته بازیگری مدرسه ویژوال آرت آمریکا است. وی فعالیت سینمایی را با دستیاری کارگردان و ایفای نقش کوتاهی در فیلم بیگانه بیا ساخته مسعود کیمیایی در سال ۱۳۴۷ آغاز کرد. سپس به دلیل مسافرت به خارج از کشور چند سالی از سینما دور بود.

در سال ۱۳۵۱ بار دیگر در فیلمی از مسعود کیمیایی به نام خاک بازی کرد و بازی خوب و روانش در فیلم گوزنها در کنار بازی قدرتمندانه بهروز وثوقی، نام او را سر زبانها انداخت. غزل در سال ۱۳۵۵ سومین همکاری او با مسعود کیمیایی بود. وی در سال ۱۳۵۷ جلوی دوربین بهمن فرمان آرا در فیلم سایه‌های بلند باد رفت. پس از انقلاب و در دهه شصت در فیلم‌های بسیاری را بازی کرد. سمند در سال ۱۳۶۴ دیگر فیلم موفق او بود. قریبیان در سال ۱۳۶۵ کارگردانی را با فیلم قابل قبول جدال در تاسوکی آغاز کرد. وی در سال ۱۳۶۶ در فیلم ترن به کارگردانی امیر قویدل ایفای نقش کرد و توانست از ششمین دوره جشنواره فیلم فجر سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد را دریافت کند. او در همین سال بازی در فیلم موفق کانی مانگا را در کارنامه خود ثبت کرد. در اوایل دهه هفتاد و در سال ۱۳۷۰ پس از ۱۵ سال بار دیگر در فیلم از مسعود کیمیایی به نام ردپای گرگ بازی کرد و کاندید سیمرغ بلورین شد. او در این فیلم بازی درخشانی را به نمایش گذاشت اما فرامرز قریبیان مزد بازی خوبش در این فیلم را از یازدهمین دوره جشنواره فیلم فجر بخاطر بازی در فیلم بندر مه‌آلود ۱۳۷۱ گرفت و توانست جایزه سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد را از آن خود کند. وی در سال ۱۳۷۳ با فیلم تجارت بار دیگر جلوی دوربین مسعود کیمیایی رفت. قریبیان در سال ۱۳۷۴ دومین فیلم خود را کارگردانی کرد. قانون یک فیلم پلیسی معمولی بود که برای قریبیان امتیازی به حساب نمی‌آمد. یاغی در سال ۱۳۷۶ به کارگردانی جهانگیر جهانگیری دیگر فیلم قابل توجه او بود. اما قریبیان توانایی‌هایش را در امر کارگردانی در سال ۱۳۷۸ با فیلم چشمهایش ثابت کرد. فیلمی خوش ساخت با فصلهایی ماندگار که با نگاه به داستان داش آکل صادق هدایت بود. او که به عنوان بازیگر نقش اصلی نیز در این فیلم حضور داشت موفق به دریافت جایزه بهترین بازیگر نقش اول مرد جشنواره فیلم حراره در سال ۲۰۰۱ شد. فرامرز قریبیان سومین سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد را در هجدهمین دوره جشنواره فیلم فجر را برای بازی درخشان خود در فیلم مرد بارانی به کارگردانی ابوالحسن داوودی بدست آورد. قریبیان در دو سال متوالی در سال‌های ۱۳۸۱ و ۱۳۸۲ جلوی دوربین اصغر فرهادی رفت و به ترتیب در فیلم‌های رقص در غبار و شهر زیبا در دو نقش متفاوت و مفهومی به ایفای نقش پرداخت. بازی درخشان او در فیلم رقض در قبار مورد توجه منتقدین قرار گرفت و قریبیان موفق شد جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را از جشنواره فیلم آسیا پاسیفیک و جایزه گئورگ نقره‌ای جشنواره بین‌المللی فیلم مسکو ۲۰۰۳ را به دست آورد و همچنین برای ایفای نقش در شهر زیبا جایزه ویژه هیئت داوران جشنواره بین‌المللی فیلم هند ۲۰۰۴ را از آن خود نمود. قریبیان در سال ۱۳۸۴ در فیلم رویای خیس ساخته پوران درخشنده به ایفای نقش پرداخت و در سال ۱۳۸۵ بار دیگر در فیلمی از مسعود کیمیایی به نام رئیس ظاهر شد. وی در سال ۱۳۸۹ با فیلم آلزایمر ۱۳۸۹ نقش متفاوت دیگری را تجربه کرد و دیپلم افتخار جشنواره فیلم فجر به او اهدا شد. قریبیان به همراه پسرش در سال ۱۳۹۲ گناهکاران را کارگردانی کرد. فیلمی با ژانر هیجان انگیز و معمایی که به عنوان یکی از نامزدهای نهایی بهترین فیلم سی و یکمین دوره جشنواره فیلم فجر شد. قریبیان که خود نیز در این فیلم به ایفای نقش پرداخت توانست جایزه بهترین بازیگر نقش اول مرد جشنواره سپنتا سانفرانسیسکو ۲۰۱۴ را به دست آورد.

آثار[ویرایش]

سینما[ویرایش]

تلویزیون[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

  1. «۳۰ فیلم تلویزیونی در شبکه دو تولید شد». خبرگزاری مهر، ۱۷ اردیبهشت ۱۳۸۷. بازبینی‌شده در ۱۴ اسفند ۱۳۹۴.