غزوه حمراء الاسد

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
غزوه حمراء الاسد
تاریخ۳۴ مارس ۶۲۵–۳ هجری قمری
مکانحمراء الأسد
نتیجه

پیرزوی مسلمانان و ممانعت محمد از حمله مجدد قوای قریش

  • برپایی ۵۰۰ کمپ آتش توسط محمد.
  • معبد خزاعی رئیس قبیله خزاء با اینکه مسلمان نبود، به منظور پشتیبانی از محمد از حمراء الاسد عازم روحا، مرکز قوای قریش مکه شد.
  • برخی از سربازان قریش کشته شدند[۱][۲]
طرفین درگیر
مسلمان مدینه قریش of مکه
فرماندهان و رهبران
محمد ابوسفیان بن حرب
قوا

700-1000 infantry,
2-4 cavalry

(survivors from uhud)

3,000 infantry,
200 cavalry

(survivors from uhud)
تلفات
2 spies killed[۱][۲] 3 beheaded
3 captured[۳][۴]

غزوه حمراء الاسد (عربی: غزوة حمراء الأسد‎) در سال ۳ هجری روی داد. پس از پایان نبرد احد، مسلمانان به مدینه برگشتند. پیامبر اسلام فردای جنگ لشکریان ابوسفیان را تعقیب کرد. سپاه اسلام در حمراء الاسد که ۸ فرسخی مدینه بود استقرار پیدا کرد و پیامبر اسلام دستور داد در تمام منطقه آتش روشن کنند تا دشمن تصور کند که نیروی فراوانی برای دفاع از اسلام حضور دارند. معبد خزاعی رئیس قبیله خزاء با اینکه مسلمان نبود، به منظور پشتیبانی از محمد از حمراء الاسد عازم روحا، مرکز قوای قریش مکه شد و در دیدار با ابوسفیان به او گفت: «ای ابوسفیان! محمد در حمراء الاسد با افرادی آمده که چهره‌های آنان از شدت خشم برافروخته شده و من تا کنون در عمرم چنین چهره‌هایی ندیده‌ام.» ابوسفیان نیز با شنیدن گزارش معبد خزاعی از حمله به مدینه منصرف شد و راه مکه را در پیش گرفت.

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ Safiur-Rahman Mubarakpuri, The Sealed Nectar, p. 183
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ Ibn Hisham 2/60-129; Za'd Al-Ma'ad 2/91-108; Fath Al-Bari 7/345-377; Mukhtasar Seerat Ar-Rasool p.242-275
  3. Al-Mubarakpuri, Saifur Rahman (2002), Sealed Nectar, Dar us Salam, p. 340
  4. Abū Khalīl, Shawqī (2003), Hamra al assad, Dar us Salam, p. 273, ISBN 9960-897-54-0