ضریب حساسیت الکتریکی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

در الکترومغناطیس, حساسیت الکتریکی (لاتین: susceptibilis “receptive”) یک ثابت تناسب بدون واحد است که درجهٔ قطبیدگی مادهٔ دی الکتریک در پاسخ به میدان الکتریکی را نشان می‌دهد. هرچه این ضریب بزرگ تر باشد ظرفیت قطبیدگی ماده در پاسخ به میدان الکتریکی بیشتر می‌شود و در نتیجه میدان الکتریکی کل درون ماده کم می‌شود (و انرژی ذخیره می‌شود.)به این صورت حساسیت الکتریکی بر گذردهی الکتریکی ماده تاثیر می‌گذارد. که نتیجتاً بر خیلی از متغییرهای دیگر هم مانند ظرفیت خازنی و سرعت نور هم تاثیر می‌گذارد.[۱][۲]

منابع[ویرایش]

  1. "حساسیت الکتریکی". دانشنامه بریتانیکا.
  2. Cardarelli, François (2000, 2008). کتاب راهنمای مواد: مرجع مختصر رومیزی (2nd ed.). London: اشپرینگر ساینس+بیزینس مدیا. pp. 524 (Section 8.1.16). doi:10.1007/978-1-84628-669-8. ISBN 978-1-84628-668-1. Check date values in: |date= (help)