شلدره

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

مختصات: ۳۶°۱۰′۴۷″ شمالی ۵۳°۱۷′۲۵″ شرقی / ۳۶٫۱۷۹۷۲°شمالی ۵۳٫۲۹۰۲۸°شرقی / 36.17972; 53.29028[۱]

شلدره
اطلاعات کلی
کشور ایران
استانمازندران
شهرستانساری
بخشدودانگه
دهستانفریم
مردم
جمعیت۱۷۰ نفر (سرشماری ۹۵)
کد آماری۰۱۹۴۵۶

شلدره، روستایی است از توابع بخش دودانگه شهرستان ساری در استان مازندران ایران

جمعیت[ویرایش]

این روستا در دهستان فریم یا پریم در حدود 65 کیلومتری جنوب شهر ساری قرار دارد و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۲۲۴نفر (97خانوار) بوده‌است.

نام این روستا «شِلدره ( sheldare)بر وزن دلبره است که در لغت‌نامه ی دهخدا به نادرست شُلدره آمده‌است.این روستا امروزه به سبب داشتن چند چهره ی فرهنگی و دانشگاهی و فعالیت‌های علمی - تحقیقی آنان مرکز فرهنگی و فرهنگ شهر فریم خوانده می‌شود. این روستا از شرق به روستای کرچا ،از غرب به روستای محمد آباد ،از جنوب به روستای کهنه ده و از شمال به روستای امام زاده علی پیوند می یابد. در باره ی نام این روستا دکتر اکبری شلدره می نویسد: « واژهٔ شِلدره ، راکه تاکنون دربارهٔ اش درنگ‌ها داشته‌ام ، به گمانم می‌شود به گونه‌های زیر تفسیرکرد: الف - ترکیبی از دو واژهٔ «شِل » و «دَره»است . شِل در گویش منطقه دودانگه به معنای نهال درخت است مثلاً سه شل یعنی نهال سیب ،و کلمه ی «دره» به معنای «هست و وجوددارد» می‌باشد ،بنابراین واژهٔ شلدره به معنای مکانی که نهال دارد ،نهالستان. ب- شِل در قدیم به معنای نوعی سلاح آهنی بوده‌است و شلدره یعنی جایی که سلاح آهنی در آن موجود است. پ- به سبب این که رودی در جنوب این روستا جاری است برخی بر این باورندکه شلدره ترکیبی از واژهٔ شل و دره به معنای درّهٔ سُست ولرزان است.البته اگر این معنا را بپذیریم تلفظ آن نیز متفاوت خواهد بود.یعنی همان تلفظی که شکل فارسی شدهٔ آن را در دهخدا و نادرستی آن را نیز یادآور شده‌ایم....»

زبان: زبانی که روستاییان به آن گویش، سخن می گویند زبان سبزواری است با لهجه ی ویژه ی دشت فریم که با روستاهای کوهپایه‌ای اطراف اندک تفاوت لهجه‌ای دارد.این زبان بازمانده ی طبری کهن است که به سبب اشتراک واژگانی فراوان با فارسی کهن ،از خانواده ی زبان پهلوی ساسانی است و به همین سبب با زبان کردی و تاتی ،اشتراک واژگانی دارد. یکی از ویژگی‌های زبانی این است که بیشتر فعل‌ها را به پیشاوند «ه » همراه می‌کنند مثلاً هنیش،هارش،هاکن و... که به ترتیب در فارسی معیار : بنشین ،ببین و بکن است .

مردم شناسی: مردم این روستا سیمایی گندم گون و دلی پاک ومهربان دارند و میانه اندام و اهل اعتدالند و از نظرآداب رفتاری و اخلاقی بسیار پای بند به هنجارهای رفتاری فرهنگ ایرانی و آیین‌های مذهبی هستند .این پای بندی را می‌توان از آرایش مجلس نشینی و احترام به یکدیگر تماشا کرد؛از این رو در مناسبت‌ها و مراسم آیینی شور و نشاطی در جمعیت و انبوه جوانان دیده می‌شود که پیران و کودکان را هم به شوق می‌آورد .همدلی و همراهی و همبستگی ویژه‌ای در میان شلدره تباران وجود دارد .همین عنصر آنان را در هیئت‌ها و دسته‌های عزاداری‌ها و کارهای عمرانی و آبادانی ،بزرگ و با شکوه نشان می‌دهد.

منابع[ویرایش]

- اکبری شلدره،دکتر فریدون ،1388،کلیات مقتل فدایی مازندرانی ،انتشارات فرتاب ،تهران

-اکبری شلدر،دکترفریدون، مطالعات تاریخی در باره فریم،پژوهش منتشر نشده.