سمفونی شماره ۹ (دورژاک)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
صفحهٔ آغازین نسخهٔ دستنویس سمفونی نهم به خط دورژاک

سمفونی شماره ۹ در می مینور از دنیای جدید (به چکی: Symfonie č. 9 e moll „Z nového světa) که بیشتر با عنوان سمفونی دنیای نو شناخته می‌شود یکی از ساخته‌های آنتونین دورژاک آهنگساز بوهمی است. دورژاک این اثر را در سال ۱۸۹۳ و زمانی که مدیریت کنسرواتوار ملی موسیقی آمریکا در نیویورک را عهده‌دار بود، نوشت. سمفونی دنیای جدید که ۴ موومان دارد از شناخته شده‌ترین ساخته‌های دورژاک و از محبوب‌ترین آثار سمفونیک است، سمفونی با تأثیر از رقص‌ها و ترانه‌های سیاهان و سرخ پوستان تصنیف شده است، در این اثر هر چند نشانه‌هایی از بهره‌مندی آهنگساز از تِم‌های بومی آمریکایی را مشاهده می‌کنیم اما سبک و بیان اثر در کلّیت خود، روح اسلاوی دارد و شاید به دلیل همین ویژگی و ترکیب موزون و استادانه بوده است که نخستین اجرای آن با تحسین منتقدان و مردم روبرو شد، موومان اول سمفونی دنیای نو، دارای مقدمه و تِم کوتاهی است، با لحنی رومانتیک که در سرتاسر سمفونی با رنگ آمیزی و ارکستراسیون گوناگون تکرار می‌شود، موومان دوم با نوائی ملایم و شاعرانه انعکاس یکی از آوازهای روحانی بومیان آمریکایی است که به تدریج به ملودی دیگری می‌پیوندد، و ترانه مشهور و عامیانه سیاهان آمریکایی به نام «دلیجان زیبا، آهسته برو» را به یاد می‌آورد، موومان سوم، یک اسکرتسوی سرشار از شادی و سرور است، آهنگی بر گرفته از سرزمین مادری آهنگساز که بیانگر رقص و پایکوبی روستائی است، موومان چهارم نیز یک فینال پر قدرت است که سمفونی را در اوج شادمانی و خروش به پایان می‌رساند.[۱]

نیل آرمسترانگ در طی سفرش به ماه در مأموریت آپولو ۱۱ در سال ۱۹۶۹ میلادی، یک نسخه از این سمفونی را با خود برد.[۲]

سازبندی[ویرایش]

این سمفونی برای ارکستری نوشته شده که حداقل دارای سازهای زیر است:

موومان‌ها[ویرایش]

۱) آداجو، ۴/۸ - آلِگرو مولتو، ۲/۴، می مینور[پانویس ۱]
۲) لارگو، ۴/۴، ر بمل ماژور و بعد دو دیز مینور[پانویس ۲]
۳) اسکرتزو: مولتو ویواچه، پوکو سوسْتِنُتو، ۳/۴ می مینور[پانویس ۳]
۴) آلِگرو کُن فواکو، ۴/۴، می مینور، در انتها می ماژور[پانویس ۴]

پانویس[ویرایش]

  1. Adagio, 4/8 – Allegro molto, 2/4, E minor
  2. Largo, common time, D-flat major, then later C-sharp minor
  3. Scherzo: Molto vivace – Poco sostenuto, 3/4, E minor
  4. Allegro con fuoco, common time, E minor, ends in E major

منابع[ویرایش]

  1. «Antonin Dvorák»(انگلیسی)‎. وب‌گاه آل‌میوزیک. بازبینی‌شده در ۲۹ سپتامبر ۲۰۱۲. 
  2. سمفونی شماره ۹ دورژاک، بازبینی در ۳ ژوئن ۲۰۱۴.
  3. Wikipedia contributors, "Symphony No. 9 (Dvořák)," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Symphony_No._9_(Dvořák)&oldid=695743052(accessed January 20, 2016).
  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Symphony No. 9 (Dvořák)‎»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲۹ سپتامبر ۲۰۱۲).