سمفونی شماره ۹ (دورژاک)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
صفحهٔ آغازین نسخهٔ دستنویس سمفونی نهم به خط دورژاک

سمفونی شماره ۹ (به چکی: Symfonie č. 9 e moll „Z nového světa) در می مینور اپوس ۹۵، که بیشتر با عنوان سمفونی دنیای نو شناخته می‌شود یکی از ساخته‌های آنتونین دورژاک آهنگساز بوهمی است. دورژاک این اثر را در سال ۱۸۹۳ و زمانی که مدیریت «کنسرواتوار ملی موسیقی آمریکا» در نیویورک را عهده‌دار بود، نوشت.

ویژگی[ویرایش]

سمفونی دنیای جدید که ۴ موومان دارد از شناخته شده‌ترین ساخته‌های دورژاک و از محبوب‌ترین آثار سمفونیک است، سمفونی با تأثیر از رقص‌ها و ترانه‌های سیاهان و سرخ پوستان تصنیف شده‌است، در این اثر هر چند نشانه‌هایی از بهره‌مندی آهنگساز از تِم‌های بومی آمریکایی را مشاهده می‌کنیم اما سبک و بیان اثر در کلّیت خود، روح اسلاوی دارد و شاید به دلیل همین ویژگی و ترکیب موزون و استادانه بوده‌است که نخستین اجرای آن با تحسین منتقدان و مردم روبرو شد، موومان اول سمفونی دنیای نو، دارای مقدمه و تِم کوتاهی است، با لحنی رومانتیک که در سرتاسر سمفونی با رنگ آمیزی و ارکستراسیون گوناگون تکرار می‌شود، موومان دوم با نوائی ملایم و شاعرانه انعکاس یکی از آوازهای روحانی بومیان آمریکایی است که به تدریج به ملودی دیگری می‌پیوندد، و ترانه مشهور و عامیانه سیاهان آمریکایی به نام «دلیجان زیبا، آهسته برو» را به یاد می‌آورد، موومان سوم، یک اسکرتسوی سرشار از شادی و سرور است، آهنگی بر گرفته از سرزمین مادری آهنگساز که بیانگر رقص و پایکوبی روستائی است، موومان چهارم نیز یک فینال پر قدرت است که سمفونی را در اوج شادمانی و خروش به پایان می‌رساند.[۱]

نیل آرمسترانگ در طی سفرش به ماه در مأموریت آپولو ۱۱ در سال ۱۹۶۹ میلادی، یک نسخه از این سمفونی را با خود برد.[۲]

سازبندی[ویرایش]

این سمفونی برای ارکستری نوشته شده که حداقل دارای سازهای زیر است:

موومان‌ها[ویرایش]

۱) آداجو، ۴/۸ - آلِگرو مولتو، ۲/۴، می مینور[پانویس ۱]
۲) لارگو، ۴/۴، ر بمل ماژور و بعد دو دیز مینور[پانویس ۲]
۳) اسکرتزو: مولتو ویواچه، پوکو سوسْتِنُتو، ۳/۴ می مینور[پانویس ۳]
۴) آلِگرو کُن فواکو، ۴/۴، می مینور، در انتها می ماژور[پانویس ۴]

پانویس[ویرایش]

  1. Adagio, 4/8 – Allegro molto, 2/4, E minor
  2. Largo, common time, D-flat major, then later C-sharp minor
  3. Scherzo: Molto vivace – Poco sostenuto, 3/4, E minor
  4. Allegro con fuoco, common time, E minor, ends in E major

منابع[ویرایش]

  1. «Antonin Dvorák»(انگلیسی)‎. وبگاه آل‌میوزیک. بازبینی‌شده در ۲۹ سپتامبر ۲۰۱۲. 
  2. سمفونی شماره ۹ دورژاک، بازبینی در ۳ ژوئن ۲۰۱۴.
  3. Wikipedia contributors, "Symphony No. 9 (Dvořák)," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Symphony_No._9_(Dvořák)&oldid=695743052(accessed January 20, 2016).