می مینور

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
می مینور
گام نسبیسل ماژور
گام موازیمی ماژور
گام نمایانسی مینور
گام زیرنمایانلا مینور
مترادفندارد
مرکب از نت‌های
می، فا دیِز، سل، لا، سی، دو، ر، می

می مینور (انگلیسی: E minor) با مخفف Em، یک گام مینور بر پایهٔ نت «می» است.

تعریف[ویرایش]

گام می مینور بر سه نوع مینور تئوریک (طبیعی)، مینور هارمونیک و مینور ملودیک استوار است و گام بزرگ نسبی آن، سل ماژور است و علامت «سرکلید» آن «فا دیز» است.

\relative c' {
  \clef treble \key e \minor \time 7/4 \hide Staff.TimeSignature e4^\markup "می مینور طبیعی" fis g a b c d e d c b a g fis e2
  \clef bass \key e \minor
}
  • در گام می مینور هماهنگ (یا می مینور هارمونیک)، نت «ر» نیم پرده کروماتیک به بالا تغییر می‌کند:
\relative c' {
  \clef treble \key e \minor \time 7/4 \hide Staff.TimeSignature e4^\markup "می مینور هارمونیک" fis g a b c dis e dis c b a g fis e2
}
  • در صورتی که درجات ششم و هفتم در حالت بالارونده نیم پرده کروماتیک به بالا تغییر کند و در حالت پایین‌رونده به حالت اصلی خود برگردد، می مینور نغمگی (یا می مینور ملودیک) است
\relative c' {
  \clef treble \key e \minor \time 7/4 \hide Staff.TimeSignature e4^\markup "می مینور ملودیک" fis g a b cis dis e d! c! b a g fis e2
}

آثار در می مینور[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]