زایگان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

مختصات: ۳۵°۵۸′۱۹″ شمالی ۵۱°۳۵′۱۳″ شرقی / ۳۵٫۹۷۱۹۴°شمالی ۵۱٫۵۸۶۹۴°شرقی / 35.97194; 51.58694

زایگان
اطلاعات کلی
کشور  ایران
استان تهران
شهرستان شمیرانات
بخش رودبار قصران
دهستان رودبار قصران
نام محلی زاگون ، زاگُن
نام‌های دیگر زاگان
مردم
جمعیت ۵۰۵ نفر (سرشماری ۹۵)
اطلاعات روستایی
کد آماری ۲۶۰۰۵۸
پیش‌شمارهٔ تلفن ۰۲۱

زایگان (به تاتی: زاگون) از روستاهای دهستان رودبار قصران بخش رودبار قصران شهرستان شمیران استان تهران ایران است.

جمعیت[ویرایش]

جمعیت این روستا بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ حدود ۴۲۵ نفر در ۱۳۰ خانوار بوده است. که قطعاً تا کنون تغییر یافته است.

زبان[ویرایش]

گیتی دیهیم در کتاب بررسی خرده‌گویش‌های منطقهٔ قصران به انضمام واژه‌نامهٔ قصرانی ، زبان آبادی زایگان را تاتی و مخلوطی از طالقانی و مازندرانی قید است.[۱] حسین کریمان در جلد دوم کتاب قصران کوهسران آورده است : منطقه قصران باستانی شامل مناطق لاوشان، فشم، شمشک، گاجره و روستاهای کوهپایه‌ای توچلال تا مناطق غربی رودخانه جاجرود. زبان عمومی مردم قصران لهجه‌ای از زبان باستانی پهلوی است که زبان طبری یا مازندرانی، که از ریشه‌ی زبانهای دیرین ایرانی است، و عربی و اندکی ترکی، بدان درآمیخته و از زبان دری نیز در قرون اسلامی تاثیر یافته است، و هر چه از ری به مازندران نزدیک تر شوند بر میزان لهجه‌ی مازندرانی به همان نسبت افزوده می‌شود، چنانکه در لهجه‌ی میگون و شهرستانک و لالان و زایگان و روته و گرمابدر و شمشک و دربندسر لهجه‌ی مازندرانی غلبه دارد[۲] .

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. دیهیم گیتی، کتاب «بررسی خرده‌گویش‌های منطقه قصران»، فصل اول (زبان منطقه قصران)؛ «زبان آبادی زایگان تاتی و مخلوطی از طالقانی و مازندرانی است»، ۱۳۸۴، چاپ اول، نشر فرهنگستان زبان و ادب فارسی
  2. کریمان، حسین (۱۳۸۶). قصران (کوهسران). تهران: وزیری (کالینگور). ص. جلد دوم صفحه ۷۵۸. شابک ۹۷۸۹۶۴۵۲۸۱۰۱۲.

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]