ناصرآباد (شمیرانات)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

مختصات: ۳۵°۵۲′۱۰″ شمالی ۵۱°۳۷′۰۲″ شرقی / ۳۵٫۸۶۹۴۴°شمالی ۵۱٫۶۱۷۲۲°شرقی / 35.86944; 51.61722

ناصرآباد
اطلاعات کلی
کشور ایران
استانتهران
شهرستانشمیرانات
بخشلواسانات
دهستانلواسان کوچک
مردم
جمعیت۲۰۴ نفر (سرشماری ۹۵)
اطلاعات روستایی
کد آماری۲۶۰۲۶۵
پیش‌شمارهٔ تلفن۰۲۱

ناصرآباد از روستاهای دهستان لواسان کوچک در شهرستان شمیرانات استان تهران ایران است و در فاصله ۱۶ کیلومتری از شمال شهر لواسان مرکز بخش لواسانات واقع شده‌است.

زبان مردم روستای ناصرآباد تاتی است[۱] اما با تاتی رایج در بوجان (روستای همسایه) تفاوت‌هایی دارد.

۳ هکتار گندمکاری آبی و ۵ هکتار دیم و ۱۰ هکتار باغ و قلمستان دارد، از رودخانه مشروب می‌شود، محصولش گندم و جو و سیب‌زمینی و لوبیا و لبنیات و میوه‌اش سیب و گردو و گیلاس است. شغل اهالی زراعت و گله‌داری است.[۲]

جمعیت[ویرایش]

این روستا در دهستان لواسان کوچک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۱۶۶ نفر (۵۲ خانوار) بوده‌است.

پیشینه[ویرایش]

انیس‌الدوله، سوگلی ناصرالدین‌شاه که خود اهل امامه لواسان بود[۳] در ناصرآباد پلی بنا کرد.[۴]

اعتمادالسلطنه در روزنامه خاطرات از این آبادی چنین یاد کرده‌است:

«ناصرآباد قریه بزرگی است. حمام و مسجدی دارد. اشجار میوه و سایر اشجار زیاد دارد. خوب واقع شده. طرف مغرب دره است. خانهٔ سید عبد الکریم که حالا سید عبد الکریم خان است و برادر انیس الدوله است اینجاست. مادر انیس‌الدوله به پدر سید عبد الکریم شوهر کرده… و این برادر از شوهر ثانی به عمل‌آمده».[۲]

منابع[ویرایش]

  1. دیهیم گیتی، کتاب «بررسی خرده‌گویش‌های منطقه قصران»، فصل اول (زبان منطقه قصران)، 1384، چاپ اول، نشر فرهنگستان زبان و ادب فارسی
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ «قصران، نگارش دکتر حسین کریمان ج 1 ص 483».
  3. حیات نو
  4. محمدحسن رجبی: کتاب «مشاهیر زنان ایرانی و پارسیگوی از آغاز تا مشروطه، نقل از روزنامه شرق