تربینافین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
تربینافین
سامانه‌شناسی نام (آیوپاک)
[(2E)-6,6-dimethylhept-2-en-4-yn-1-yl](methyl)(naphthalen-1-ylmethyl)amine
داده‌های بالینی
نام تجاری Lamisilat
AHFS/دانشنامه دراگز monograph
مدلاین پلاس a699061
رده بارداری B
تجویز Oral, topical
داده‌های فارماکوکینتیکی
فراهمی زیستی Readily absorbed: 70–90%
پیوند پروتئینی >۹۹٪
متابولیسم کبد
نیمه‌عمر Highly variable
شناسه
شماره سی‌ای‌اس 91161-71-6 ✔Y ۷۸۶۲۸-۸۰-۵
کد ATC D01AE15 D01BA02 (WHO)‎
پاب‌کم CID 1549008
بانک‌دارو DB00857
کم‌اسپایدر 1266005 ✔Y
UNII G7RIW8S0XP ✔Y
KEGG D02375 ✔Y
ChEMBL CHEMBL822 ✔Y
داده‌های شیمی
فرمول C21H25N 
وزن مولکولی 291.43 g/mol
SMILES eMolecules & PubChem
 ✔Y(what is this?)  (verify)

تربینافین (به انگلیسی: terbinafine)

رده درمانی: ضدقارچ‌ها.

اشکال دارویی: قرص، قطره، کرم جلدی

موارد مصرف[ویرایش]

تربینافین یک ضد قارچ مورد استفاده در طیف وسیع است که در درمان عفونتهای قارچی موضعی شامل ریزش موهای پا، بدن، ران و عفونت قارچی ناخن حاصل از اپیدرموفیتون فلوکوزوم، تریکوفیتون منتاگروفیتس، تریکوفیتون روبروم و همچنین کاندیدیاز پوستی حاصل از کاندیداآلبیکنس و پیتریازیس ورسیکالر حاصل از مالاسزیا به وفور مصرف دارد.

نکته: در قارچی شدن ناخن (تینه آ آنگویوم) از تربینافین استفاده می‌کنند اما اگر ناخن خراب شده باشد ابتدا دارو درمانی و سپس جراحی انجام می‌گیرد.

مکانیسم اثر[ویرایش]

تربینافین اثرات ضدقارچی خود را از طریق مهار آنزیم اسکوالن اپوکسیداز که یک آنزیم مهم در بیوسنتز ارگوسترول در قارچها می‌باشد اعمال می‌نماید. این اثر موجب کاهش ارگوسترول و تجمع اسکوالن در سلول قارچ شده و باعث مرگ آن می‌گردد. کمتر از ۵٪ از دارو به دنبال مصرف موضعی جذب می‌گردد. تربینافین در طبقه شاخی پوست، ناخنها و مو توزیع شده و در آنها به غلظتهایی که بیش از غلظت پلاسمایی داروست می‌رسد.

عوارض جانبی[ویرایش]

ممکن است دچار سردرد، تهوع، ناراحتی معده، تغییر در حس چشایی، کاهش اشتها، اسهال، بثورات پوستی یا خارش خفیف و قرمزی پوست (خصوصاً با کرم موضعی) شوید. سایر عوارض: ضعف یا خستگی شدید، استفراغ، علایم مسمومیت کبدی مثل درد قسمت فوقانی و راست شکم، تیرگی ادرار یا کم رنگ شدن مدفوع و زردی پوست یا چشم ها؛ واکنش‌های حساسیتی شدید همچون بثورات پوستی شدید، کهیر و خارش، تورم صورت، لب‌ها یا زبان و تورم یا درد مفاصل.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ داروهای ژنریک ایران، دکتر حشمتی، ۱۳۸۷