تابش هاوکینگ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

تابش هاوکینگ (به انگلیسی: Hawking radiationتابشی گرمایی از سیاه‌چاله هاست که منجر از اثرات کوانتومی است.

معادله تابش[ویرایش]

یک سیاه‌چاله، گرمایی T را تابش می‌کند:

T_H = \frac{\kappa}{2 \pi}

تابش هاوکینگ این معنی را می‌دهد که یک سیاه‌چاله می‌تواند کوچک شده و در نهایت کاملاً از بین برود. هنگامی که ذرات فرار می‌کنند سیاه‌چاله مقداری از جرم و در نتیجه انرژی خود را (طبق E=mc۲) از دست می‌دهد. توان ساطع شده به وسیله یک سیاه‌چاله در قالب تابش هاوکینگ را به آسانی می‌توان تخمین زد.

برای یک مورد ساده غیر چرخشی ترکیب فرمول برای شعاع شوارزشیلد یک سیاه‌چاله، برای دمای تابش و فرمول سطح افق واقعه، قانون استفان– بولتزمان درباره تابش جسم سیاه، معدله زیر را می‌دهد:

P={\hbar\,c^6\over15360\,\pi\,G^2M^2}

برای مثال توان تابش هاوکینگ برای یک سیاه‌چاله با جرم خورشید ۲۸-۱۰ وات است. مدت زمانی که طول می‌کشد تا یک سیاه‌چاله تبخیر شود Tev از رابطه زیر به دست می‌آید:

t_{\operatorname{ev}}={5120\,\pi\,G^2M_0^{\,3}\over\hbar\,c^4}

منابع[ویرایش]