گراویتون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
گراویتون
Interacción de la gravedad.png
برهمکنش گراویتونی میان زمین و خورشید
ذره ذره بنیادی
آمار بوز-اینشتین
نیروهای بنیادی گرانش
وضعیت کشف‌نشده
نماد G
پادذره گراویتون
نظریه‌پردازی دهه ۱۹۳۰ [۱]
جرم 0
بار الکتریکی 0
اسپین 2

گراویتون یک ذره بنیادی فرضی از نوع بوزون پیمانه‌ای در نظریه گرانش کوانتومی است. بنا بر این نظریه این ذره حامل نیروی گرانش است. در صورت وجود گراویتون این ذره خود پادذره خود خواهد بود، یعنی گراویتون و آنتی‌گراویتون یک ذره خواهند بود.

مشخصات[ویرایش]

کوانتوم کار به صورت زیر تعریف می‌شود Wq=Fg.Lp و در حالت کلی کار برابر خواهد شد با W=nWq=nFg.Lp n یک عدد صحیح است با چنین نگرشی به نیرو می‌توان نسبیت و مکانیک کوانتوم را در هم ادغام کرد. این کوانتوم نیروی گرانش را گراویتون می‌نامیم.

نکات دیگر[ویرایش]

گراویتون عامل انتقال نیروی گرانشی است.

گراویتون هنوز آشکار نگردیده‌است.

گراویتون یک بوزون است. در نظریه ابرگراویتی شریک گراویتون یک ذره اسپین 2/3 است که گراویتینو نام دارد.

منابع[ویرایش]

  1. Blokhintsev, D. I.; Gal'perin, F. M. (1934). "Gipoteza neitrino i zakon sokhraneniya energii" [Neutrino hypothesis and conservation of energy]. Pod Znamenem Marxisma (in Russian) 6: 147–157. 
  • مبانی فیزیک نوین نوشته رابرت سلز
  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Graviton»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲ سپتامبر ۲۰۱۳).