طیف مرئی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
نور مرئی بخشی از گسترهٔ طیف الکترومغناطیسی است.

طیف مرئی (به انگلیسی: visible spectrum) نام بخشی از طیف الکترمغناطیسی است که با چشم انسان قابل رویت و تشخیص است. طول موج طیف مرئی بین ۳۸۰ تا ۷۵۰ نانومتر[۱] و بسامد آن‌ها بین ۴۰۰ تا ۷۰۰ تراهرتز است.

حساسیت چشم انسان به طول موج‌های مختلف الکترومغناطیسی متفاوت است و چشم انسان به طول موج ۰٫۵۵۵ میکرون بیشترین حساسیت را دارد. حساسیت چشم نسبت به طول موج بسیار حساس است به طوری که در طول موج‌های ۰٫۵۱ میکرون و ۰٫۶۱ میکرون حساسیت چشم به ۵۰٪ حساسیت در ۰٫۵۵۵ میکرون کاهش پیدا می‌کند.[۲]

تشعشعات خورشیدی با طول موج‌هایی کمتر از ۰٫۲۹ میکرون توسط لایهٔ ازن جذب می‌شود و تشعشعاتی که طول موجی بیشتر از ۱٫۴ میکرون دارند توسط بخار آب و گاز کربنیک هوا جذب می‌شوند و به زمین نمی‌رسند. منحنی حساسیت چشم انسان به نور مرئی نشان‌دهندهٔ این حقیقت است که چشم انسان با گذشت زمان با شرایط محیط تطبیق یافته.[۳]

حساسیت چشم به شدت روشنایی نیز بستگی دارد، به طوری که در شدت روشنایی‌های پایین، منحنی حساسیت به اندازهٔ ۵۰ نانومتر به سمت فرابنفش جابجا می‌شود.[۴]

sRGB rendering of the spectrum of visible light
رنگ بسامد طول موج
بنفش 668–789 تراهرتز 380–450 نانومتر
آبی 631–668 تراهرتز 450–475 نانومتر
آبی دریایی 606–630 تراهرتز 476–495 نانومتر
سبز 526–606 تراهرتز 495–570 نانومتر
زرد 508–526 تراهرتز 570–590 نانومتر
نارنجی 484–508 تراهرتز 590–620 نانومتر
سرخ 400–484 تراهرتز 620–750 نانومتر

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • کلهر، حسن. مهندسی روشنایی. شرکت سهامی انتشار، ۱۳۸۶.