برگچه‌خوار

برگچه‌خوار
	در پانتانال، برزیل
وضعیت حفاظت
	; کمترین نگرانی (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی
فرمانرو:	جانوران
شاخه:	طنابداران
زیرشاخه:	مهره‌داران
رده:	پستانداران
راسته:	جوندگان
تیره:	خوگچگان هندی
زیرخانواده:	Hydrochoerinae
سرده:	Hydrochoerus
گونه:	H. hydrochaeris
نام دوبخشی
	Hydrochoerus hydrochaeris; (Linnaeus, 1766)
	زیستگاه

برگچه‌خوار یا کَپی‌بارا (به انگلیسی: capybara، /ˌkæp. ɪˈbɑ:r. ə/)، بزرگ‌ترین جانور از تیرهٔ خوگچگان هندی است و بومی آمریکای جنوبی است. این جاندار بزرگ‌ترین جوندهٔ جهان است، و گاهی طولش به یک متر می‌رسد. برگچه‌خوار دم ندارد؛ این جانور ظاهری مانند خوکچه دارد، و خوکچهٔ هندی از خویشاوندانِ دورِ او می‌باشد. برگچه‌خوار بیش‌تر نزدیکِ آب یافت‌می‌شود. این جاندار، بسیار اجتماعی بوده، و در گروه‌های بزرگِ صدتایی یا در گروه‌های کوچکِ ده‌ تا بیست‌تایی، یافت‌می‌شوند. برگچه‌خوار گونه‌ای در معرضِ تهدید نیست؛ هرچند که برای پوست و گوشتش او را شکارمی‌کنند.

برگچه‌خوار بدن و سرِ بشکه‌‌ای و کوتاهی دارد. پوستِ او قهوه‌ایٔ مایل به قرمز در بخشِ بالاییٔ بدن، و در زیر بدن، زردرنگِ مایل به قهوه‌ای است. اندازه‌ٔ درازای برگچه‌خوارِ بالغ، به ۱۰۷ تا ۱۳۴ سانتی‌متر می‌رسد. ارتفاعِ بدنش در هنگامِ ایستادگی، ۵۰ تا ۶۵ سانتی‌متر است. جرمِ میانگینش از ۳۵ تا ۶۶ کیلوگرم است؛ و گونهٔ مادهٔ آن، سنگین‌تر از گونهٔ نر است. پاهای پشتِ آن‌ها، کمی بلندتر از پاهای پیشین‌شان است.

زیستگاه

برگچه‌خوارِ نیمه‌آبزی، پستانداری وحشی است؛ که در بخشِ بزرگِ آمریکای جنوبی (همچون کلمبیا، اکوادور، بولیوی، ونزوئلا، برزیل، آرژانتین، گویان، سورینام، اروگوئه و پرو) یافت‌می‌شود. بیش‌ترین تراکمِ شمارِ آن‌ها، در بخش‌های جنگلیٔ نزدیکِ آب، مانند دریاچه‌ها، رودخانه‌ها، مرداب‌ها، برکه‌ها و باتلاق‌ها می‌باشد.

رژیم غذایی

این پستانداران گیاه‌خوار هستند، و غذای آن‌ها بیش‌تر علف‌ها و گیاهانِ آبزی و نیز میوه و پوستِ درخت است. آن‌ها همچنین از گیاهان و علف‌های درونِ آب می‌خورند.

جانورانِ تهدید‌کننده

برگچه‌خوار، خوراکِ پسندیده‌ای برای جگوار، شیرِ کوهی، پلنگِ آمریکایی، و عقاب به‌شمارمی‌آید.

فعالیت

برگچه‌خوارها شناگرانی توانا هستند، و می‌توانند کاملاً در زیر آب فرورفته، و تا پنج‌دقیقه نیز، در زیرِ آب بمانند؛ و اگر نیاز باشد برای فرار از شکارچیان، در آب بخوابند. به‌خوبی شنامی‌کنند، شیرجه‌می‌زنند و در آب بسیار آسوده هستند. هنگامی‌ که در معرضِ تهدید هستند، به آب پناه‌می‌برند. از پاهای خود که کمابیش پرده‌دار هستند، برای شناکردن بهره‌می‌گیرند. و چربیٔ ذخیره‌شده در بدنشان نیز، به آن‌ها در شناورماندن یاری‌می‌دهد.

پانویس

منابع

تاثیر حیوانات بر سرنوشت ما جلد۳. ترجمهٔ امام وردی، مریم. شابک ۹۶۴-۸۴۸۶-۰۸-۵.
مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Capybara». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۰۷ فوریه ۲۰۱۲.