پرش به محتوا

برونو فرناندز

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
برونو فرناندز
فرناندز با پرتغال در جام جهانی فوتبال ۲۰۱۸
اطلاعات شخصی
نام کامل برونو میگل بورژش فرناندز[۱]
زادروز ۸ سپتامبر ۱۹۹۴ ‏(۳۱ سال)[۲]
زادگاه مایا، پرتغال
قد ۱٫۷۹ متر[۲]
پست هافبک هجومی،هافبک میانی
اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی منچستر یونایتد
شمارهٔ پیراهن ۸
باشگاه‌های جوانان
۲۰۰۲–۲۰۰۴ اینفستا
۲۰۰۴–۲۰۱۲ بوآویشتا
۲۰۰۵–۲۰۱۰ ← پاستلیرا (قرضی)
۲۰۱۲–۲۰۱۳ نووارا
باشگاه‌های حرفه‌ای*
سال‌ها باشگاه‌ها بازی† (گل)†
۲۰۱۲–۲۰۱۳ نووارا ۲۳ (۴)
۲۰۱۳–۲۰۱۶ اودینزه ۹۵ (۱۱)
۲۰۱۶–۲۰۱۷ سمپدوریا ۳۳ (۵)
۲۰۱۷–۲۰۲۰ اسپورتینگ ۸۳ (۳۹)
۲۰۲۰– منچستر یونایتد ۲۱۶ (۶۷)
تیم ملی‡
۲۰۱۲ زیر ۱۹ سال پرتغال ۲ (۰)
۲۰۱۴ زیر ۲۰ سال پرتغال ۵ (۱)
۲۰۱۴–۲۰۱۷ زیر ۲۱ سال پرتغال ۱۷ (۶)
۲۰۱۶ زیر ۲۳ سال پرتغال ۴ (۰)
۲۰۱۷– پرتغال ۸۵ (۲۸)
افتخارات
فوتبال مردان
به نمایندگی از  پرتغال
لیگ ملت‌های اروپا
برنده۲۰۱۹ پرتغال
  • تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱ فوریه ۲۰۲۶.
‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۶ نوامبر ۲۰۲۵

برونو میگل بورژش فرناندز[۳][۴] (پرتغالی: Bruno Miguel Borges Fernandes; پرتغالی اروپایی:[ˈbɾunu fɨɾˈnɐ̃dɨʃ]؛ زادهٔ ۸ سپتامبر ۱۹۹۴) یک بازیکن فوتبال حرفه‌ای اهل کشور پرتغال است که در رده باشگاهی برای باشگاه منچستر یونایتد در لیگ برتر انگلستان و در رده ملی برای تیم ملی پرتغال بازی می‌کند.

فرناندز در مایای پرتغال به دنیای آمد و فوتبال حرفه‌ای‌اش را از باشگاه نووارا در سری بی ایتالیا آغاز کرد و خیلی زود به اودینزه در سری آ پیوست. سه سال بعد به سمپدوریا منتقل شد و یک فصل را در این باشگاه گذراند. پس از پنج فصل حضور در ایتالیا و در سال ۲۰۱۷ به باشگاه کشورش، اسپورتینگ پیوست و در آن‌جا بازوبند کاپیتانی تیم نیز به او سپرده شد. وی به همراه اسپورتینگ در فصل ۱۹–۲۰۱۸ ۳۳ گل در تمامی مسابقات به ثمر رساند که او را به گل‌زن‌ترین هافبک در آن فصل اروپا تبدیل کرد. در ژانویه ۲۰۲۰، او با مبلغ ۵۵ میلیون یورو (معادل با ۴۷ میلیون پوند) به باشگاه منچستر یونایتد پیوست که او را به دومین بازیکن گران‌قیمت پرتغالی تبدیل کرد که از لیگ داخلی منتقل می‌شد.

فرناندز بعد از بازی در تمامی رده‌های سنی تیم ملی پرتغال، در نوامبر ۲۰۱۷ برای اولین بار با پیراهن تیم ملی بزرگسالان این کشور به میدان رفت. او هم‌چنین در ترکیب تیم پرتغال برای المپیک تابستانی ۲۰۱۶ نیز حضور داشت. او در فهرست تیم ملی پرتغال در جام جهانی ۲۰۱۸ و مرحله نهایی لیگ ملت‌های اروپا ۲۰۱۹ حضور داشت که با تیمش در لیگ ملت‌های اروپا به قهرمانی رسید و در تیم منتخب این جام قرار گرفت.

برونو در خانواده‌ای متوسط و در کنار برادر بزرگترش ریکاردو بزرگ شده است. پدرش هم زمانی فوتبالیست بوده، ولی این ورزش را به دلیل تامین هزینه‌های خانواده کنار گذاشته است. برونو آن‌قدر خود را وقف فوتبال کرده بود که تحصیل خود را هم فدای آن کرد و قبل از آنکه مقطع یازدهم را به پایان برساند، مدرسه را ترک کرد. با این حال، او اصلا دانش آموز ضعیفی نبود و نمرات متوسط روبه بالایی داشت.

فرناندز از جمله فوتبالیست‌های متاهل به شمار می‌رود و با پارتنرش، آنا پینیو، که در روزگارِ ناشناختگیِ برونو در ۱۸ سالگی او تصمیم به ترک تحصیل و سکونت در ایتالیا به همراه این بازیکن کرد، ازدواج کرده است. این دو نفر زمانی که بچه مدرسه‌ای بودند، در پورتو باهم آشنا شدند و در دسامبر ۲۰۱۵ باهم ازدواج کردند. این زوج در ۳۰ ژانویه ۲۰۱۷ صاحب یک دختر به نام ماتیلده شدند و پسرشان به نام گونسالو در ۶ سپتامبر ۲۰۲۰ به دنیا آمد.

فرناندز چند زبانه است و علاوه بر تکلم به پرتغالی به عنوان زبان مادری، به اسپانیایی، انگلیسی و ایتالیایی هم مسلط است. او تا اندازه‌ای فرانسوی هم می‌داند فرناندز به خاطر پدرش که در دوران فوتبال خود شماره ۸ می‌پوشید، همیشه شماره ۸ را در باشگاه و تیم ملی برای پوشیدن انتخاب می‌کند.

زندگی اولیه

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

برونو فرناندز در شهر مایا در منطقه کلان‌ شهری پورتو، پرتغال به دنیا آمد. او در دوران کودکی از هواداران باشگاه‌های بواویشتا و منچستریونایتد بود. در سال‌های کودکی، فرناندز همراه با برادر بزرگ‌ترش ریکاردو که او نیز فوتبالیست حرفه‌ای بوددر خیابان‌ها فوتبال بازی می‌کرد. پدرش که به سوئیس مهاجرت کرده بود، تمایل داشت او نیز به آن کشور برود اما فرناندز به دلیل سطح فوتبال سوئیس در آن زمان، این پیشنهاد را نپذیرفت.[۵]

دوران باشگاهی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

فرناندز دوران جوانی خود را در باشگاه محلی اینفستا آغاز کرد. در دوران نوجوانی، به او پیشنهادی برای پیوستن به آکادمی پورتو ارائه شد، اما فرناندهز تصمیم گرفت به رقیب محلی، بوآویستا، بپیوندد، زیرا باشگاه بوآویستا رفت‌وآمد به تمرینات را فراهم می‌کرد و والدین او امکان انتقال روزانه به پورتو را نداشتند. او بیشتر دوران جوانی خود را در بوآویستا سپری کرد و فعالیتش را به عنوان مدافع میانی آغاز کرد، اما در سن ۱۵ سالگی، پس از گذراندن یک دوره قرضی در پاستلرا، به هافبک هجومی تبدیل شد.[۶]

دوران حرفه‌ای

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

نووارا

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

فرناندز در مایا در شمال پورتو متولد شد، و در رده جوانان، برای باشگاه بوآویشتا بازی کرد. در ۲۷ اوت ۲۰۱۲، او به نوارا در ایتالیا پیوست.[۷]

تنها پس از چند هفته حضور در تیم جوانان، فرناندز به ترکیب تیم اصلی در سری بی راه پیدا کرد و در در بیش از نیمی از بازی‌های لیگ در فصل ۱۳–۲۰۱۲ بازی کرد و تیمش را به مقام پنجم در جدول لیگ و به دنبال آن بازی‌های پلی آف صعود در آن فصل رساند.[۸]

اودینزه

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

در تابستان ۲۰۱۳، فرناندز با اودینزه به توافق رسید.[۹] در تاریخ ۳ نوامبر او اولین بازی خود را در سری آ انجام داد و در نیمه دوم از بازی هفته یازدهم مقابل اینترمیلان که با شکست ۳ بر صفر اودینزه پایان یافت، به عنوان بازیکن تعویضی به میدان رفت.[۱۰]

در ۷ دسامبر ۲۰۱۳ و در بازی هفته پانزدهم مقابل ناپولی که با نتیجه ۳–۳ به تساوی رسید، فرناندز اولین گل خود در سری آ را ثبت کرد.[۱۱] در هفته ۳۴ام و در بازی برگشت میان این دو تیم که بار دیگر به تساوی کشیده شد، فرناندز تک گل تیمش را به ثمر رساند.[۱۲]

سمپدوریا

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

در ۱۶ اوت ۲۰۱۶، فرناندس به سمپدوریا به صورت قرضی با تعهدی برای امضای دائمی منتقل شد.[۱۳] وی دوازده روز بعد در اولین بازی خود در لیگ به میدان رفت و شش دقیقه در بازی خانگی برابر آتالانتا به پیروزی ۲–۱ دست یافت.[۱۴]

فرناندس در ۲۶ سپتامبر ۲۰۱۶، در باخت ۱–۲ خارج از خانه مقابل کالیاری کالسیو، اولین گل خود را برای تیم جدید خود به ثمر رساند.[۱۵] او ۵ گل در ۳۳ حضور در سری A به ثمر رساند،[۱۶] به آنها کمک کرد تا در جایگاه دهم قرار بگیرند.

اسپورتینگ

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

۲۰۱۷–۲۰۱۸: بازیکن سال لیگ برتر پرتغال

در ۲۷ ژوئن ۲۰۱۷، پس از بازگشت از رقابت‌های قهرمانی زیر ۲۱ سال اروپا، برونو فرناندس با قراردادی پنج‌ساله به اسپورتینگ سی‌پی پیوست. مبلغ انتقال گزارش شده ۸.۵ میلیون یورو به‌علاوه پاداش‌ها بود.[۱۷] او در ۶ اوت ۲۰۱۷ اولین بازی خود برای این باشگاه را در پیروزی ۲–۰ خانگی مقابل دسپورتیو دِ آوِس انجام داد. فرناندس در پنج دیدار نخست خود در لیگ برتر پرتغال موفق به ثبت چهار گل شد، از جمله دو گل در پیروزی ۵–۰ خارج از خانه مقابل ویتوریا گیمارش.[۱۸] اولین حضور او در مرحله گروهی لیگ قهرمانان اروپا در ۱۲ سپتامبر ۲۰۱۷ رقم خورد، جایی که در دقیقه ۴۳ تیم میزبان را ۳–۰ پیش انداخت و در نهایت تیمش با نتیجه ۳–۲ پیروز شد.[۱۹][۲۰] فصل اول فرناندس با ۱۶ گل در تمامی رقابت‌ها به پایان رسید که پس از باس دوست در رتبه دوم جدول گلزنان قرار گرفت و همچنین ۲۰ پاس گل ارائه کرد. او در پایان فصل در تیم منتخب لیگ برتر پرتغال قرار گرفت و به‌عنوان بازیکن سال لیگ برتر پرتغال انتخاب شد.[۲۱]

در ۱۵ مه ۲۰۱۸، فرناندس و چند تن از هم‌تیمی‌هایش، از جمله اعضای کادر فنی، پس از حمله حدود ۵۰ هوادار اسپورتینگ در زمین تمرین باشگاه، زخمی شدند. این حمله پس از آن رخ داد که تیم در پایان فصل لیگ برتر در جایگاه سوم قرار گرفت و نتوانست جواز حضور در لیگ قهرمانان اروپا را کسب کند. با وجود این اتفاقات، تیم با تصمیم مشترک خود موافقت کرد تا در فینال جام حذفی پرتغال که برای آخر هفته بعد برنامه‌ریزی شده بود، شرکت کند و در نهایت در این دیدار به دسپورتیو دِ آوِس باخت.[۲۲] فرناندس در ۶ ژوئیه به‌عنوان بازیکن سال لیگ برتر پرتغال انتخاب شد. چهار روز پس از آن، او یک قرارداد جدید پنج‌ساله با بند آزادسازی ۱۰۰ میلیون یورو امضا کرد.[۲۳] این اتفاق پس از آن رخ داد که فرناندس تصمیم اولیه خود برای ترک استادیوم جوزه آلوالاده پس از کناره‌گیری رئیس باشگاه، برونو دِ کاروالیو، را تغییر داد و در ضمن قرارداد جدید، حقوق بهتری دریافت کرد.[۲۴]

منچستر یونایتد

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

در ۲۹ ژانویه ۲۰۲۰، باشگاه فوتبال منچستر یونایتد تأیید کرد که بر سر انتقال فرناندز با باشگاه اسپورتینگ به توافق رسیده‌است؛ گفته می‌شد مبلغ قرارداد با در نظر گرفتن بندهای پاداش به ۸۰ میلیون یورو (۶۷٫۶ میلیون پوند) می‌رسد.[۲۵][۲۶] یک روز بعد فرناندز به صورت رسمی به یونایتد پیوست و مبلغ اولیه قرارداد ۵۵ میلیون یورو (۴۷ میلیون پوند) اعلام شد[۲۷] که شامل ۲۵ میلیون یورو (۲۱ میلیون پوند) بندهای پاداش و ۱۰ درصد از سهم فروش پیراهن‌های فرناندز نیز می‌شد.[۲۸] فرناندز با یونایتد قرارداد ۵ سال و نیمه امضا کرد.[۲۹]

او در اولین بازی‌اش، ۹۰ دقیقهٔ کامل مقابل ولورهمپتون به میدان رفت که بازی با تساوی بدون گل خاتمه یافت.[۳۰] در پیروزی ۲–۰ یونایتد در مقابل چلسی در بازی خارج از خانه، او پاس گل دوم یونایتد را به هری مگوایر داد.[۳۱] در بازی یونایتد مقابل کلوب بروژ در لیگ اروپا که با تساوی ۱–۱ تمام شد، فرناندز به عنوان یار ذخیره به میدان آمد و اولین تجربه اروپایی‌اش را برای یونایتد رقم زد.[۳۲] در ۲۳ فوریه، او اولین گلش برای یونایتد را مقابل واتفورد از روی نقطه پنالتی به ثمر رساند و در همان بازی که ۳–۰ به پایان رسید، پاس گل سوم را به میسن گرینوود داد.[۳۳] در دومین بازی اروپایی‌اش، مقابل کلوب بروژ به میدان رفت و اولین گل اروپایی‌اش برای یونایتد را نیز به ثمر رساند و کمک کرد یونایتد آن بازی را ۵–۰ ببرد.[۳۴] در ۱۶ مارس ۲۰۲۰، او به عنوان بازیکن ماه لیگ برتر فوتبال انگلستان در ماه فوریه انتخاب شد.[۳۵] در ۳۰ ژوئن ۲۰۲۰، در پیروزی ۳–۰ مقابل برایتون، او دو گل به ثمر رساند.[۳۶] در ژوئن ۲۰۲۰، او دو جایزهٔ بهترین بازیکن ماه و بهترین گل ماه لیگ برتر را برد و به اولین بازیکن لیگ برتر تبدیل شد که این دو جایزه را هم‌زمان می‌برد.[۳۷][۳۸] او همچنین به اولین بازیکن منچستر یونایتد از زمان کریستیانو رونالدو در فصل ۰۷–۲۰۰۶ تبدیل شد که جایزه بهترین بازیکن ماه را پیاپی می‌برد.[۳۹]

تیم ملی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
برونو فرناندز در فینال المپیک 2016 ریو

۲۰۱۲ - ۲۰۱۷ تیم ملی جوانان

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

فرناندز در تیم زیر ۲۰ سال پرتغال در مسابقات تولون ۲۰۱۴ شرکت کرد. او در این رقابت‌ها در چهار بازی حضور داشت و در مرحله گروهی مقابل شیلی گل زد و به پرتغال کمک کرد تا به مقام سوم برسد. فرناندز در رده‌های زیر ۱۹، زیر ۲۰، زیر ۲۱ و زیر ۲۳ سال برای تیم ملی پرتغال بازی کرد و در مجموع ۲۸ بازی ملی انجام داد. پیش از اولین بازی ملی‌اش، توسط مربی روی ژرژهی به‌عنوان کاپیتان تیم زیر ۲۱ سال انتخاب شد.[۴۰] او در مرحله انتخابی تیم زیر ۲۱ سال پرتغال چهار گل زد و چهار پاس گل داد و به صعود این تیم به مسابقات قهرمانی زیر ۲۱ سال اروپا ۲۰۱۷ کمک کرد.[۴۱] در ماه ژوئن، فرناندز در مسابقات قهرمانی زیر ۲۱ سال اروپا ۲۰۱۷ شرکت کرد و به تیم ملی پرتغال کمک کرد تا مرحله گروهی را پشت سر بگذارد و در بازی افتتاحیه مقابل تیم ملی صربستان نیز یک گل به ثمر رساند.[۴۲]

فرناندز در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ برای پرتغال به میدان رفت. او در تمام مسابقات از ابتدا بازی کرد و تیمش به مرحله یک‌چهارم نهایی رسید.[۴۳]

۲۰۱۷–۲۰۱۸ آغاز بازی در تیم بزرگسالان و جام جهانی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

فرناندز در ۲۸ اوت ۲۰۱۷ برای اولین بار به تیم ملی بزرگسالان دعوت شد و به‌جای پیزیِ مصدوم برای بازی‌های مقدماتی جام جهانی مقابل جزایر فارو و مجارستان در ماه بعد دعوت شد، هرچند در این دیدارها نیمکت نشین بود. او نخستین بازی ملی کامل خود را در ۱۰ نوامبر ۲۰۱۷ انجام داد؛ جایی که در دقیقه ۳۴ پایانی به‌جای مانوئل فرناندز وارد زمین شد و پرتغال در یک دیدار دوستانه در ویزئو با نتیجه ۳–۰ عربستان سعودی را شکست داد.[۴۴]

او سپس توسط فرناندو سانتوس برای حضور در فهرست تیم ملی پرتغال در جام جهانی فوتبال ۲۰۱۸ در روسیه انتخاب شد.[۴۵] وی در ۷ ژوئن، در آخرین مسابقهٔ تدارکاتی پرتغال پیش از آغاز این رقابت‌ها، نخستین گل ملی خود را با ضربهٔ سر به ثمر رساند. این دیدار در ورزشگاه استادیو دا لوش برگزار شد و با پیروزی ۳ بر ۰ پرتغال برابر الجزایر به پایان رسید.[۴۶][۴۷] نخستین بازی فرناندز در جام جهانی در ۱۵ ژوئن ۲۰۱۸ انجام شد, او در دیدار مرحلهٔ گروهی برابر اسپانیا از ابتدا در ترکیب اصلی قرار داشت و ۶۶ دقیقه در میدان حضور یافت. این مسابقه با تساوی ۳ بر ۳ خاتمه یافت و فرناندز نیز در جریان بازی با دریافت یک کارت زرد جریمه شد.[۴۸] در ۳۰ ژوئن، تیم ملی پرتغال در مرحلهٔ یک‌هشتم نهایی به مصاف اروگوئه رفت و با نتیجهٔ ۲ بر ۱ شکست خورد. در نتیجه، پرتغال از ادامهٔ رقابت‌های جام جهانی ۲۰۱۸ حذف شد.[۴۹]

۲۰۱۹ تا ۲۰۲۱: قهرمانی در لیگ ملت‌های اروپا و افت عملکرد در سال‌های بعد

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

فرناندز برای سه مسابقه از مرحلهٔ گروهی لیگ ملت‌های اروپا ۱۹–۲۰۱۸ به تیم ملی پرتغال دعوت شد و به این تیم کمک کرد تا به عنوان میزبان، جواز حضور در مرحلهٔ نهایی نخستین دورهٔ این رقابت‌ها را که در ژوئن ۲۰۱۹ برگزار شد، به دست آورد.[۵۰][۵۱] در مرحلهٔ نهایی لیگ ملت‌های اروپا ۲۰۱۹، فرناندز در هر دو دیدار پرتغال به میدان رفت. پرتغال در دیدار فینال که در شهر پورتو برگزار شد، با نتیجهٔ ۱ بر ۰ هلند را شکست داد و عنوان قهرمانی این رقابت‌ها را از آن خود کرد. او به دلیل عملکردهای درخشانش در طول مسابقات، در تیم منتخب تورنمنت نیز قرار گرفت.[۵۲]

فرناندز همچنین در فهرست نهایی تیم ملی پرتغال برای حضور در جام ملت‌های اروپا ۲۰۲۰ قرار گرفت؛ رقابت‌هایی که به دلیل همه‌گیری کورونا ویروس با یک سال تأخیر برگزار شد. او در تمامی مسابقات پرتغال در این تورنمنت به میدان رفت، اما تیمش در مرحلهٔ یک‌هشتم نهایی با شکست برابر بلژیک از رقابت‌ها کنار رفت.[۵۳] با این حال، فرناندز به دلیل عملکردش در جریان این مسابقات مورد انتقاد قرار گرفت، زیرا نتوانست نمایش‌های موفق خود در سطح باشگاهی را برای تیم ملی پرتغال تکرار کند. او که از فشردگی مسابقات دچار خستگی زیادی شده بود و تحت‌الشعاع عملکرد برخی دیگر از هم‌تیمی‌هایش قرار داشت، در آخرین دیدار مرحلهٔ گروهی از ترکیب اصلی پرتغال کنار گذاشته شد.[۵۴]

آمار ملی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

بازی‌های ملی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

تا تاریخ ۱۹ نوامبر ۲۰۲۳

پرتغال
سالبازیگلپاس گل
۲۰۱۷۲۰۱
۲۰۱۸۹۱۰
۲۰۱۹۸۱۲
۲۰۲۰۶۰۱
۲۰۲۱۱۵۴۳
۲۰۲۲۱۳۷۴
۲۰۲۳۱۰۶۷
مجموع۶۳۱۹۱۸

گل‌های ملی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
شماره تاریخ میزبان بازی ملی حریف نتیجه رقابت
۱
 ۷ ژوئن ۲۰۱۸ لیسبون
۶
  الجزایر ۳–۰ دوستانه
۲
 ۱۷ نوامبر ۲۰۱۹ لوکزامبورگ
۱۹
  لوکزامبورگ ۲–۰ مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۲۰
۳
 ۹ ژوئن ۲۰۲۱ لیسبون
۲۹
  اسرائیل ۴–۰ دوستانه
۵
 ۴ سپتامبر ۲۰۲۱ دبرتسن
۳۵
  قطر ۳–۱ دوستانه
۶
 ۱۲ اکتبر ۲۰۲۱ فارو
۳۸
  لوکزامبورگ ۵–۰ مقدماتی جام جهانی ۲۰۲۲
۷
 ۲۹ مارس ۲۰۲۲ پورتو
۴۲
 مقدونیه شمالی مقدونیه ۲–۰ مقدماتی جام جهانی ۲۰۲۲
۸
 ۲۹ مارس ۲۰۲۲ پورتو
۴۲
 مقدونیه شمالی مقدونیه ۲–۰ مقدماتی جام جهانی ۲۰۲۲
۹
 ۲۴ سپتامبر ۲۰۲۲ پراگ
۴۷
  چک ۴–۰ لیگ ملت‌های اروپا ۲۳–۲۰۲۲
۱۰
 ۱۷ نوامبر ۲۰۲۲ لیسبون
۴۹
  نیجریه ۴–۰ دوستانه
۱۱
 ۱۷ نوامبر ۲۰۲۲ لیسبون
۴۹
  نیجریه ۴–۰ دوستانه
۱۲
 ۲۸ نوامبر ۲۰۲۲ لوسیل
۵۱
  اروگوئه ۲–۰ جام جهانی ۲۰۲۲ قطر
۱۳
 ۲۸ نوامبر ۲۰۲۲ لوسیل
۵۱
  اروگوئه ۲–۰ جام جهانی ۲۰۲۲ قطر
۱۴
 ۱۷ ژوئن ۲۰۲۳ لیسبون
۵۶
 بوسنی و هرزگوین بوسنی ۳–۰ مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۲۴
۱۵
 ۱۷ ژوئن ۲۰۲۳ لیسبون
۵۶
 بوسنی و هرزگوین بوسنی ۳–۰ مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۲۴
۱۶
 ۸ سپتامبر ۲۰۲۳ براتیسلاوا
۵۸
  اسلواکی ۱–۰ مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۲۴
۱۷
 ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۳ فارو
۵۹
  لوکزامبورگ ۹–۰ مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۲۴
۱۸
 ۱۶ اکتبر ۲۰۲۳ زنیتسا
۶۱
 بوسنی و هرزگوین بوسنی ۵–۰ مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۲۴
۱۹
 ۱۹ نوامبر ۲۰۲۳ لیسبون
۶۳
  ایسلند ۲–۰ مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۲۴

افتخارات

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
  • نایب قهرمانی لیگ اروپا با منچستریونایتد در فصل ۲۰۲۰–۲۰۲۱
  • بهترین بازیکن فصل باشگاه منچستر یونایتد ۲۰۲۰–۲۰۲۱، ۲۰۲۱–۲۰۲۲ ]
  • آقای پاس گل لیگ قهرمانان اروپا ۲۰۲۱–۲۰۲۲]
  • برنده جایزهٔ سر مت بازبی باشگاه فوتبال منچستریونایتد ۲۰۱۹–۲۰۲۰]
  • برنده جایزه سر مت بازبی باشگاه فوتبال منچستریونایتد ۲۰۲۰–۲۰۲۱]
  • قهرمان جام اتحادیه انگلیس با منچستریونایتد {2022-2023}

منابع

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
  1. ↑ "FIFA World Cup Russia 2018 List of Players" (PDF). FIFA. Archived from the original (PDF) on 12 August 2018.
  2. 1 2 "Bruno Fernandes: Overview". Premier League. Archived from the original on 27 سپتامبر 2020. Retrieved 2 February 2020.
  3. ↑ Team, Forvo. "Bruno Fernandes pronunciation: How to pronounce Bruno Fernandes in Portuguese". Forvo.com (in English). Retrieved 2021-01-31.
  4. ↑ «PLP 124 - How to pronounce Portuguese family names». Portuguese Lab (به انگلیسی آمریکا). دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۱-۳۱.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  5. ↑ Davies, Matt (2020-10-01). "Bruno Fernandes reveals tears of joy in emotional tale of Man Utd move". The Standard (in English). Retrieved 2026-02-19.
  6. ↑ admin (۲۰۲۵-۰۸-۰۶). «Biography of Bruno Fernandes: His Background, Awards, Faith & Net Worth». Christian Diet (به انگلیسی آمریکا). دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۲-۲۳.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  7. ↑ Roseiro, Bruno (27 June 2017). "Bruno Fernandes. O miúdo que começou a rolar na capital do hóquei" [Bruno Fernandes. The kid who started rolling in the hockey capital]. Observador (in Portuguese). Lisbon. Archived from the original on 28 November 2020. Retrieved 25 May 2018.
  8. ↑ "Italian Serie B Table". ESPN (in English). Archived from the original on 2020-12-02. Retrieved 2020-12-02.
  9. ↑ "Bruno Fernandes, l'ennesimo colpo dell'Udinese" [Bruno Fernandes, Udinese's umpteenth steal]. Yahoo Sports (in Italian). 3 December 2013. Archived from the original on 8 April 2016. Retrieved 27 March 2016.
  10. ↑ "Udinese-Inter 0–3: Palacio, raddoppia Rannocchia, tris di Alvarez" [Udinese-Inter 0–3: Palacio, Rannocchia doubles it, Alvarez gets third]. Calciomercato.com (in Italian). Calcioinfinito. 3 November 2013. Archived from the original on 27 September 2020. Retrieved 27 March 2016.
  11. ↑ "Pareggio al San Paolo, doppietta di Pandev e gol di Dzemaili per gli azzurri" [Draw at San Paolo, Pandev brace and Dzemaili goal for the blues] (in Italian). S.S.C. Napoli. 7 December 2013. Archived from the original on 27 September 2020. Retrieved 27 March 2016.
  12. ↑ Malfitano, Mimmo (19 April 2014). "Udinese-Napoli 1–1, gol di Callejon e Bruno Fernandes. Espulso Fernandez" [Udinese-Napoli 1–1, goals from Callejon and Bruno Fernandes. Fernandez sent off]. La Gazzetta dello Sport (in Italian). Milan. Retrieved 27 March 2016.
  13. ↑ «Official: Sampdoria sign Bruno Fernandes - Football Italia» (به انگلیسی بریتانیا). دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۶-۱۰.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  14. ↑ «Atalanta ancora ko: 2-1 per la Samp Non riesce la rimonta in dieci uomini - Sport Bergamo». web.archive.org. ۲۰۱۸-۰۵-۲۰. بایگانی‌شده از روی نسخهٔ اصلی در ۲۰ مه ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۶-۱۰.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) نگهداری یادکرد:ربات:وضعیت نامعلوم پیوند اصلی (رده)
  15. ↑ "Serie A, Cagliari-Sampdoria 2-1: Joao Pedro e Melchiorri show, ma che papera di Viviano". corrieredellosport.it (in Italian). Retrieved 2021-06-10.
  16. ↑ «Portugal - Bruno Fernandes - Profile with news, career statistics and history - Soccerway». uk.soccerway.com. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۶-۱۰.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  17. ↑ "MAISFUTEBOL". Maisfutebol (in English). Archived from the original on 7 اوت 2020. Retrieved 2026-06-08.
  18. ↑ "Olha o primeiro 11 da época do Sporting - com Adrien e com espaço para Bruno Fernandes". Tribuna (in Portuguese). 2017-08-06. Retrieved 2026-06-08.
  19. ↑ «Jorge Jesus: «Dupla Bruno Fernandes-Bas Dost não serve para todos os jogos»» (به پرتغالی اروپا). دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۶-۰۸.{{cite news}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  20. ↑ Group، Global Media (۲۰۱۷-۰۹-۱۰). «Bruno Fernandes arranca como Balakov» (به پرتغالی اروپا). O Jogo. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۶-۰۸. {{cite news}}: |نام خانوادگی= نام عام دارد (کمک)نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  21. ↑ «Quarta vez de Bruno Fernandes» (به پرتغالی اروپا). دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۶-۰۸.{{cite news}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  22. ↑ Kiely, Ben (2018-05-15). "Sporting Lisbon players attacked at training ground after failing to secure Champions League spot - SportsJOE.ie". SportsJOE (in English). Retrieved 2026-06-08.
  23. ↑ «Bruno Fernandes pens Sporting Lisbon deal». Sports Mole (به انگلیسی بریتانیا). ۲۰۱۸-۰۷-۱۰. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۶-۰۸.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  24. ↑ "ABOLA.PT - Sporting - Bruno Fernandes passará a ganhar o dobro" (in Portuguese). Abola.pt. Retrieved 2026-06-08.
  25. ↑ "Bruno Fernandes: Manchester United agree deal with Sporting Lisbon". BBC Sport. 29 January 2020. Retrieved 2 February 2020.
  26. ↑ "United agree deal to sign Bruno Fernandes". Manchester United F.C. 29 January 2020. Retrieved 29 January 2020.
  27. ↑ "Bruno Fernandes: Manchester United sign Sporting Lisbon midfielder". BBC Sport. 30 January 2020. Retrieved 30 January 2020.
  28. ↑ "Sporting oficializa venda de Bruno Fernandes ao Man. United: todos os detalhes do negócio". Record (in European Portuguese). Lisbon. 29 January 2020. Archived from the original on 2 فوریه 2020. Retrieved 2 February 2020.
  29. ↑ "Man Utd complete the signing of Bruno Fernandes from Sporting". Manchester United F.C. 30 January 2020. Retrieved 30 January 2020.
  30. ↑ Stone, Simon (1 February 2020). "Manchester United 0–0 Wolverhampton Wanderers". BBC Sport. Retrieved 2 February 2020.
  31. ↑ McNulty, Phil (17 February 2020). "Chelsea 0-2 Manchester United". BBC Sport. Retrieved 17 February 2020.
  32. ↑ "Club Bruges 1–1 Manchester United". BBC Sport. 20 February 2020. Retrieved 20 February 2020.
  33. ↑ "Manchester United 3–0 Watford". Premier League. 23 February 2020. Retrieved 23 February 2020.
  34. ↑ Begley, Emlyn (27 February 2020). "Manchester United 5–0 Club Brugge". BBC Sport. Retrieved 28 February 2020.
  35. ↑ "Fernandes: I'm happy with my start at Man Utd". Premier League. 16 March 2020. Retrieved 17 March 2020.
  36. ↑ Hafez, Shamoon (30 June 2020). "Brighton 0-3 Man Utd: Visitors score through Greenwood and Fernandes' double". BBC Sport. Retrieved 30 June 2020.
  37. ↑ "Fernandes wins EA SPORTS Player of the Month again". Premier League. 10 July 2020. Retrieved 10 July 2020.
  38. ↑ "Budweiser Goal of the Month completes Fernandes double". Premier League. 10 July 2020. Retrieved 10 July 2020.
  39. ↑ France, Sam (10 July 2020). "Fernandes matches Ronaldo's Man Utd feat with latest Premier League Player of the Month award". Goal.com. Retrieved 13 July 2020.
  40. ↑ «Manchester United: Can Bruno Fernandes translate his talent and confidence into success at Old Trafford?» (به انگلیسی بریتانیا). BBC Sport. ۲۰۲۰-۰۱-۲۹. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۵-۰۳.{{cite news}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  41. ↑ UEFA.com. "The official website for European football". UEFA.com (in English). Retrieved 2026-05-03.
  42. ↑ UEFA.com. "History: Portugal 2-0 Serbia | UEFA Under-21 2017". UEFA.com (in English). Retrieved 2026-05-03.
  43. ↑ Group، Global Media (۲۰۱۶-۰۷-۱۴). «Os 17 convocados de Rui Jorge para os Jogos Olímpicos» (به پرتغالی اروپا). O Jogo. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۵-۰۳. {{cite news}}: |نام خانوادگی= نام عام دارد (کمک)نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  44. ↑ Sportinforma. "Portugal vence Arábia Saudita com golos de Manuel Fernandes, Gonçalo Guedes e João Mário". Sportinforma (in Portuguese). Retrieved 2026-05-03.
  45. ↑ "Nearly half Portugal's Euro squad to miss World Cup". SBS News (in English). 2018-05-18. Retrieved 2026-06-07.
  46. ↑ «Portugal 3-0 Algeria» (به انگلیسی بریتانیا). BBC Sport. ۲۰۱۸-۰۶-۰۷. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۶-۰۷.{{cite news}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  47. ↑ "Bruno Fernandes: «Foi o meu primeiro golo de cabeça como profissional»". Maisfutebol (in English). Retrieved 2026-06-07.
  48. ↑ Wallace، Sam؛ Bagchi، Rob (۲۰۱۸-۰۶-۱۵). «Cristiano Ronaldo scores sensational hat-trick as Portugal hold Spain in instant World Cup classic» (به انگلیسی بریتانیا). The Telegraph. شاپا ۰۳۰۷-۱۲۳۵. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۶-۰۷.{{cite news}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  49. ↑ «World Cup 2018: Edinson Cavani's superb double sees Uruguay beat Portugal» (به انگلیسی بریتانیا). BBC Sport. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۶-۰۷.{{cite news}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  50. ↑ UEFA.com. "| Stats | UEFA Nations League". UEFA.com (in English). Retrieved 2026-06-07.
  51. ↑ UEFA.com. "Poland-Portugal | UEFA Nations League 2019". UEFA.com (in English). Retrieved 2026-06-07.
  52. ↑ UEFA.com (2019-06-10). "UEFA Nations League Finals: Team of the Tournament | UEFA Nations League 2019". UEFA.com (in English). Retrieved 2026-06-07.
  53. ↑ UEFA.com. "Época 2020 | UEFA EURO 2020". UEFA.com (in Portuguese). Retrieved 2026-06-07.
  54. ↑ Bicknell, Gareth (2021-06-28). "Roy Keane gives verdict on Fernandes as Man Utd star dropped by Portugal again". Daily Mirror (in English). Retrieved 2026-06-07.

پیوند به بیرون

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
برگرفته از «https://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=برونو_فرناندز&oldid=44264253»