رصدخانه مدارگرد کربن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
رصدخانه مدارگرد کربن
Orbiting Carbon Observatory 1.jpg
طرح هنری ماهواره OCO در مدار زمین
نوع مأموریت اقلیم‌شناسی
اپراتور ناسا
مدت مأموریت شکست در پرتاب
برنامه‌ریزی‌شده برای ۲ سال
ویژگی‌های فضاپیما
Bus LEOStar-2
سازنده اوربیتال ساینسز کورپوریشن[۱]
وزن پرتاب ۵۳۰ کیلوگرم (۱٬۱۷۰ پوند)[۱]
وزن بار مفید ۱۵۰ کیلوگرم (۳۳۰ پوند)[۱]
ابعاد Stowed: ۲٫۳ × ۱٫۴ متر (۷٫۵ × ۴٫۶ فوت)[۱]
توان 786 W[۱]
آغاز مأموریت
تاریخ راه‌اندازی 24 February 2009, 09:20 (2009-02-24UTC09:20Z) UTC
موشک تاوروس 3110
سایت راه‌اندازی پایگاه نیروی هوایی وندنبرگ LC-576E
پیمان‌کار اوربیتال ساینسز کورپوریشن
مشخصات مداری
سامانه مرجع مدار زمین‌مرکزی
رژیم مأموریت مدار خورشیدآهنگ
Orbiting Carbon Observatory Logo.jpg

رصدخانه مدارگرد کربن (انگلیسی: Orbiting Carbon Observatory) که به اختصار OCO نامیده می‌شود، پروژه ماهواره‌ای ناسا به منظور پایش جهانی فضابرد کربن دی‌اکسید در جو زمین بود که پرتاب ماهواره اصلی در ۲۴ فوریه ۲۰۰۹ با شکست روبه‌رو شد. این ماهواره پس از ورود به جو زمین، در اقیانوس هند و نزدیک جنوبگان سقوط کرد.

ماهواره رصدخانه مدارگرد کربن ۲ (OCO-2) به‌عنوان جایگزین OCO در دوم ژوئیه ۲۰۱۴ توسط راکت دلتا ۲ با موفقیت پرتاب شد و در مدار زمین قرار گرفت. ماهواره رصدخانه مدارگرد کربن ۳ (OCO-3) نیز به‌عنوان جانشین OCO-2 در دسامبر ۲۰۱۶ در آزمایشگاه فضایی کیبو ایستگاه فضایی بین‌المللی قرار خواهد گرفت.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ ۱٫۴ Parkinson, Claire L.; Ward, Alan; King, Michael D., eds. (2006). "Orbiting Carbon Observatory" (PDF). Earth Science Reference Handbook. NASA. pp. 199–203. Retrieved 14 May 2015. 

پیوند به بیرون[ویرایش]