فالکن هوی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فالکن هوی
Falcon Heavy cropped.jpg
فالکن هوی در حال آماده‌سازی برای اولین پرتاب
ماموریت پرتابگر مداری و دارای قابلیت پرتابگر ماه[۱]
سازنده اسپیس‌اکس
کشور سازنده ایالات متحده آمریکا
هزینه هر پرتاب (۲۰۱۸) ۹۰$ میلیون دلار بابت حمل ۸۰۰۰ کیلوگرم به GTO[۲]
اندازه
ارتفاع ۶۸٫۴ متر (۲۲۴ فوت)
قطر ۳٫۶۶ متر (۱۲٫۰ فوت)
جرم ۱٬۴۶۲٬۸۳۶ کیلوگرم (۳٬۲۲۵٬۰۰۱ پوند)
مراحل ۲+
ظرفیت
بار مفید به مدار نزدیک زمین ۵۳٬۰۰۰ کیلوگرم (۱۱۷٬۰۰۰ پوند)
بار مفید به
GTO
۲۱٬۲۰۰ کیلوگرم (۴۶٬۷۰۰ پوند)
تاریخچه راه‌اندازی
وضعیت در حال توسعه
مکان‌های راه‌اندازی پایگاه فضایی کندی مجتمع پرتاب ۳۹ پایگاه فضایی کندی
پایگاه نیروی هوایی وندنبرگ SLC-4E[۳]
مجموع راه‌اندازی‌ها ۱
موفقیت‌ها ۱
شکست‌ها ۰
نخستین پرواز ۶ فوریه ۲۰۱۸
تقویت‌کننده‌ها (مرحله ۰)
شماره تقویت‌کننده‌ها ۲
موتورها ۹ موتور Merlin 1D
رانش ۵٬۸۸۰ کیلونیوتن (۱٬۳۲۳٬۰۰۰ پوند-نیرو)(sl)
مجموع رانش ۱۷٬۶۱۵ کیلونیوتن (۳٬۹۶۰٬۰۰۰ پوند-نیرو) (مجموع رانش موتور اصلی و boosterها در سطح دریا)[۴]
تکانه ویژه سطح آب‌های آزاد: ۲۸۲ ثانیه
خلأ: ۳۱۱ ثانیه
زمان سوزاندن Unknown
سوخت اکسیژن مایع/RP-1
نخستین مرحله
موتورها ۹ موتور Merlin 1D
رانش ۵٬۸۸۰ کیلونیوتن (۱٬۳۲۳٬۰۰۰ پوند-نیرو)(sl)
تکانه ویژه سطح آب‌های آزاد: ۲۸۲ ثانیه
خلأ: ۳۱۱ ثانیه
زمان سوزاندن
سوخت اکسیژن مایع/RP-1
دومین مرحله
موتورها ۱ موتور Merlin 1D Vacuum
رانش ۸۰۱ کیلونیوتن (۱۸۰٬۰۰۰ پوند-نیرو)
تکانه ویژه خلأ: ۳۴۲ ثانیه[۵]
زمان سوزاندن ۳۷۵ ثانیه[۶]
سوخت اکسیژن مایع/RP-1

فالکن هِوی یا فالکن سنگین (به انگلیسی: Falcon Heavy) که به اختصار (FH) نیز نامیده می‌شود، یک پرتابگر فضایی طراحی شده و توسعه داده شده توسط اسپیس‌اکس است. این پرتاب‌گر مشتق شده از فالکن ۹ بوده و دربرگیرندهٔ یک فالکن ۹ به عنوان قسمت مرکزی و دو بوستر تشکیل‌شده از مرحلهٔ اول فالکن ۹ است. این کار محمولهٔ قابل حمل توسط این راکت به مدار LEO را تا ۶۳٫۸۰۰ کیلوگرم (در شرایطی که تمام سوخت مصرف شده و بوسترها بازیابی نشوند) افزایش می‌دهد. این پرتاب‌گر از ابتدا با در نظر داشتن مأموریت‌های حامل انسان به فضا طراحی شد و می‌تواند برای مأموریت‌های حامل افراد به ماه یا مریخ مورد استفاده قرار گیرد.

نخستین پرواز این موشک در تاریخ ۶ فوریه ۲۰۱۸ ساعت ۳:۴۵ عصر EST با موفقیت انجام شد. دو بوستر کناری با موفقیت بازیابی شدند، اما مرحله‌ی اول قسمت مرکزی در مسیر بازگشت دچار نقص فنی شد و با سرعت بیش از ۴۸۰ کیلومتر بر ساعت به سطح اقیانوس در کنار کشتی درنظرگرفته‌شده برای فرود برخورد کرد[۷]. محمولهٔ آزمایشی این پرتاب که در یک مدار بیضی‌شکل حول خورشید قرار گرفت، خودروی شخصی ایلان ماسک از نوع تسلا رودستر می‌باشد.[۸]

پرتاب‌های برنامه‌ریزی‌شده[ویرایش]

پرتاب‌های برنامه‌ریزی شده فالکن هوی و نتیجه پرتاب در اینجا آمده‌اند:

تاریخ پرتاب محموله مشتری نتیجه جزئیات
۶ فوریه ۲۰۱۸ خودروی شخصی ایلان ماسک اسپیس‌اکس موفق[۹] خودروی شخصی ماسک در مداری بیضوی به مرکزیت خورشید قرار داده خواهد شد که از نزدیکی مریخ عبور می‌کند.
۲۰۱۸ عرب‌ست-۶a عرب‌ست ماهواره‌های مخابراتی عربستان سعودی
۲۰۱۸[۱۰] ماهواره STP-2 نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا مأموریت آزمایشی برای تأیید این راکت برای سایر پرتاب‌های وزارت دفاع آمریکا[۱۱]
۲۰۲۰[۱۲] ماهوارهٔ ویاست ۳[۱۳] ویاست

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. Tybor, Frank SpaceX: Access to Space in the Commercial Era, February 12, 2013, Speech.
  2. "Capabilities & Services". SpaceX. Retrieved 21 August 2017. 
  3. Clark, Stephen (11 March 2012). "SpaceX eyes shuttle launch pad for heavy-lift rocket". Spaceflight Now. Retrieved 2012-03-12.  External link in |publisher= (help)
  4. "Falcon Heavy". [SpaceX]. Retrieved 2014-07-09. 
  5. "SpaceX Falcon 9 Upper Stage Engine Successfully Completes Full Mission Duration Firing" (Press release). SpaceX. March 10, 2009. 
  6. "Falcon Heavy". SpaceX. Retrieved 2013-12-04. 
  7. https://gizmodo.com/spacex-recovered-the-falcon-heavys-two-boosters-but-it-1822788896
  8. elonmusk (1 December 2017). "Falcon Heavy to launch next month from Apollo 11 pad at the Cape. Will have double thrust of next largest rocket. Guaranteed to be exciting, one way or another" (Tweet). 
  9. https://www.nytimes.com/2018/02/06/science/falcon-heavy-spacex-launch.html
  10. Clark, Stephen (January 15, 2018). "Launch schedule". SpaceFlight Now. Retrieved January 18, 2018. 
  11. «Launch Schedule – Spaceflight Now». spaceflightnow.com. بازبینی‌شده در 2018-05-05. 
  12. Peter B. de Selding (February 10, 2016). "ViaSat details $1.4-billion global Ka-band satellite broadband strategy to oust incumbent players". SpaceNews. Retrieved February 13, 2016. The ViaSat-2 satellite, now in construction at Boeing Space and Intelligence Systems of El Segundo, California, will be launched in the first three months of 2017 aboard a European Ariane 5 rocket, and not the SpaceX Falcon Heavy vehicle as previously contracted. [...] ViaSat is maintaining its Falcon Heavy launch contract, which will now be used to launch one of the ViaSat-3 satellites around 2020, and has booked a reservation for a future Falcon Heavy, also for ViaSat-3, which is not yet a contract. 
  13. الگو:Cite pr

پیوند به بیرون[ویرایش]