نوآ-۱۹

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
نوآ-۱۹
NOAA-N' satellite in Vandenberg AFB clean room.jpg
نوآ-۱۹ پیش از پرتاب
نوع مأموریت ماهواره هواشناسی
اپراتور اداره ملی اقیانوسی و جوی
شناسهٔ کوسپار 2009-005A
شماره ستکات ۳۳۵۹۱
مدت مأموریت ۲ سال[۱]
ویژگی‌های فضاپیما
نوع فضاپیما TIROS-N
سازنده لاکهید مارتین
وزن پرتاب ۱٬۴۴۰ کیلوگرم (۳٬۱۷۰ پوند)[۲]
آغاز مأموریت
تاریخ راه‌اندازی ۶ فوریه ۲۰۰۹[۳]
موشک دلتا ۲ 7320-10C[۴]
سایت راه‌اندازی پایگاه نیروی هوایی وندنبرگ SLC-2W
پیمان‌کار United Launch Alliance
مشخصات مداری
سامانه مرجع مدار زمین‌مرکزی
رژیم مأموریت مدار خورشیدآهنگ
نیم‌قطر بزرگ ۷٬۲۳۰٫۹۱۰ کیلومتر (۴٬۴۹۳٫۰۷۹ مایل)[۵]
خروج از مرکز 0.0013582[۵]
حضیض gee ۸۵۰ کیلومتر (۵۳۰ مایل)[۵]
اوج gee ۸۶۹ کیلومتر (۵۴۰ مایل)[۵]
انحراف مداری ۹۸,۹۷ درجه[۵]
تناوب ۱۰۱,۹۹ دقیقه[۵]
مبدأ ۲۴ ژانویه ۲۰۱۵,  [۵]

نوآ-۱۹ (انگلیسی: NOAA-۱۹) با نام NOAA-N پیش از پرتاب، آخرین ماهواره از سری ماهواره‌های هواشناسی POES متعلق به اداره ملی اقیانوسی و جوی ایالات متحده آمریکا است که قرار بود با نسل بعدی این ماهواره‌ها به‌نام NPOESS جایگزین شود ولی پروژه NPOESS لغو شد. ماهواره نوآ-۱۹ در ۶ فوریه ۲۰۰۹ توسط راکت دلتا ۲ از پایگاه نیروی هوایی وندنبرگ به فضا پرتاب شد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Krebs, Gunter. "NOAA 18, 19 (NOAA N, N')". Gunter's Space Page. Retrieved 9 December 2013.
  2. "NOAA 19". National Space Science Data Center. Retrieved 9 December 2013.
  3. McDowell, Jonathan. "Launch Log". Jonathan's Space Page. Retrieved 9 December 2013.
  4. "NOAA-N Prime Mission Overview Booklet" (PDF). ULALAUNCH.com. United Launch Alliance. 2008. Retrieved 6 June 2015.
  5. ۵٫۰ ۵٫۱ ۵٫۲ ۵٫۳ ۵٫۴ ۵٫۵ ۵٫۶ "NOAA 19 Satellite details 2009-005A NORAD 33591". N2YO. 24 January 2015. Retrieved 25 January 2015.