احمدخان بزرگ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

احمد خان بزرگ فرزند محمد رفیع خان (۱۲۰۸–۱۲۶۵) هجری قمری از حاکمان جنوب ایران در دوران فتحعلی شاه قاجار بود.

زندگی[ویرایش]

نام کامل وی ( احمد خان بزرگ بن محمد رفیع خان بن شیخ محمد خان بن شیخ عبدالقادر بستکی بن شیخ حسن بستکی العباسی) است. احمد خان به سال ۱۲۰۸ هجری قمری در بستک قدم به عرصه وجود گذاشت. قریب ده سال تحت تعلیم و تربیت بود و از حیث آموزش و پرورش و اسب سواری و تیراندازی تکمیل و به شجاعت و شهامت و حسن لیاقت معروف گردید. و چون به سنّ رشد رسید در امور سیاست حکومتی پدرش مداخله و مساعده می‌نمود، و با همان صغر سنّ امورات مهم و کارهای راکد مانده پدرش را انجام می‌داد و نظم و آرامش برقرار ساخته بود و رضایت مردم و توجه امنای دولت و فرمانروایان را به خود جلب نموده بود.

در سال ۱۲۲۴ هجری قمری که صادق خان قاجار دولو در مراجعت از سرکوبی یاغیان داراب به بستک آمد محمد رفیع خان از وی در محل چاه کرد مخدان پذیرائی نمود، چون وصول حقوق دیوانی به تعویق افتاده بود و محمد رفیع خان نیز در طول ایام هفته به عبادت می‌پرداخت، بدستور سردار قاجار احمد خان امور حکمرانی جهانگیریه و بنادر را به عهده گرفت.

فرمانروائی احمد خان بزرگ[ویرایش]

با آغاز فرمانروائی احمد خان، ابتدا کدخدای روستای کوهیج به نام تاج الدین را که به مخالفت حکومت برخاسته بود به قتل رساند (کوهیج نام روستاهی است در ۱۸ کیلومتری شمال غربی شهر بستک). سپس یاغیان مراغ را تنبیه نموده و از طریق چاه مسلم و گردنه گوچی به کوخرد آمد در آنجا مشایخ کوخرد را که از مسافرین خود سرانه راهداری می‌گرفتند دستگیر و تنبیه نمود و بدین ترتیب آسایش عمومی را در سال ۱۲۲۶ هجری قمری برقرار ساخت.

ابراهیم خان قاجار هم که در سال ۱۲۲۸ هجری قمری به بستک آمده حکومت احمد خان را تأیید نموده‌است.

احمد خان از سال ۱۲۲۹ قمری که جوانی رشید و ۲۱ ساله بود با دریافت فرمان فتحعلی شاه قاجار رسماً حاکم بستک و جهانگیریه و بنادر و جزایر عباسی و بندر لنگه گردید و با برقراری امنیت به پیشرفت امور تجاری و کشاورزی بستک ودهات آن پرداخت، احمد خان با تفنگدارانی جصور که در اختیار داشت توانست در تمامی حوزهٔ فرمانروائی خود امنیت کامل و استقرار بر قرار سازد. بعد از دو سال دیگر یعنی در سال ۱۲۳۱ قمری به فرمان مجدد فتحعلی شاه قاجار حکومتی تمام خطه لارستان و بنادر به نام احمد خان صادر می‌شود و بلقب «احمد خان بزرگ» مفتخر می‌شود. احمد خان در بیست و هفت سال حکمرانی خود بسیار مشهور گردید.

بدرود زندگی[ویرایش]

احمد خان بزرگ در سال ۱۲۶۵ هجری قمری در ۴۷ سالگی فوت کرد و در جوار آرامگاه شیخ عبدالقادر بستکی و شیخ محمدخان در گچویه مدفون است.

احمدخان شش پسر بنامهای: شیخ محمدخان، حاجی مصطفی خان، عبدالله خان، ابوالفتح خان، و یوسف خان داشت.

منابع[ویرایش]

  • بنی عباسیان، بستکی، محمد اعظم، «تاریخ جهانگیریه» چاپ تهران، سال ۱۳۳۹ خورشیدی.
  • العباسی، مصطفی محمد زمان، «نادر البیان فی ذکر انساب بنی عباسیان» چاپ قطر: ۱۹۷۷میلادی (به عربی).
  • محمدیان، کوخردی، محمد. «شهرستان بستک و بخش کوخرد» ج۱. چاپ اول، دبی: سال انتشار ۲۰۰۵ میلادی.
  • مهندس: موحد، جمیل. (بستک و خلیج فارس) چاپ اول، تهران: سال انتشار ۱۳۴۳ خورشیدی.
  • بالود، محمد. (فرهنگ عامه در منطقه بستک) ناشر همسایه، چاپ زیتون، انتشار سال ۱۳۸۴ خورشیدی.
  • العصیمی، محمد بن دخیل، «عرب فارس» ، چاپ اول، دمام (عربستان سعودی): انتشاراتی الشاطیء الحدیثة، ۱۴۱۸ هجری قمری به (عربی).

جستارهای وابسته[ویرایش]