آگریپینا کوچک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
آگریپینا کوچک
Augusta
Rome Agrippina Minor.jpg
مجسمه نیم تنه آگریپینا در موزه ملی ورشو
امپراتریس فرمانروا امپراتوری روم (دفاکتو)
سلطنت۱۳ اکتبر پس از میلاد ۵۴ – ۱۷ ژانویه پس از میلاد ۵۷ (۲ سال و ۹۵ روز)
پیشینکلودیوس
جانشیننرون
امپراتریس امپراتوری روم
سلطنت۱ ژانویه پس از میلاد ۴۹ – ۱۳ اکتبر پس از میلاد ۵۴ (۵ سال و ۲۸۷ روز)
پیشینامپراتریس مسالینا
جانشیناوکتاویا
همسرGnaeus Domitius Ahenobarbus
Gaius Sallustius Crispus Passienus
کلودیوس
فرزند(ها)نرون
خانداندودمان ژولیو کلودین
پدرژرمنیکوس ژولیوس سزار
مادراگریپینا بزرگتر
زادروز۶ نوامبر ۱۵
کلن (کلن)
مرگ۲۳ مارس ۵۹ (۴۳ سال)
مینسوم
خاک‌سپاریمینسوم

آگریپینا جوان ملقب به زیبایی مرگبار یا بانوی توطئه‌گر و آهنین (لاتین: جولیا آگریپینا؛ ۶ نوامبر ۱۵–۲۳ مارس ۵۹) که از آن به عنوان آگریپینا کوچک نیز یاد می‌شود ("کوچکتر" که اغلب به معنی "جوانتر" بود)[۱] از اولین ملکه‌های پرقدرت و پرنفوذ و حکم فرما در امپراتور روم و برجسته‌ترین زن در دودمان ژولیو کلودین بوده‌است. پدر او ژرنیکوس، ژنرال محبوب و وارث مشهور برای امپراتوری روم در زمان تیبریوس بود؛ و مادرش آگریپینا بزرگ، نوه اولین امپراتور رومی آگوستوس بود. او همچنین خواهر کوچکتر امپراتور کالیگولا و همچنین برادرزاده و همسر چهارم امپراتور کلودیوس و همین‌طور مادر امپراتور نرون بود و جدا از اصالت بی نقص همواره بخاطر این که دو تن از آخرین امپراتوران دودمان ژولیو کلودین دست نشانده وی در اداره امپراتوری بودند شناخته می شود.

هر دو منبع باستانی و مدرن به‌طور کامل شخصیت آگریپینا را بی رحمانه، حیله‌گر، جاه طلب، خشن، بلندپرواز و سلطه گر توصیف می‌کنند. از نظر ظاهری و جسمی او یک زن بسیار زیبا، فریبنده و معتبر بود، و از لحاظ ریشه خانوادگی هم از طرف پدر و هم از طرف مادر یک زن کاملاً اصیل و از خط خون امپراتوری بود. بسیاری از مورخان باستان و مدرن آگریپینا را به عنوان بی رحم‌ترین همسر، مهربانترین مادر و قدرتمندترین زن تاریخ کلیه امپراتوری روم نام نهادن. همچنین او را به مسموم کردن همسرش کلودیوس با طرحی ماهرانه متهم می‌کنند، هرچند که این گزارش‌ها متفاوت است اما بیشتر آن‌ها صحت دارد.[۲] آگریپینا قاتل خونسرد و یک حاکم عالی بود. او بر یک دهه حکومت صلح آمیز روم علناً نظارت داشت و درهای پایان سلسله را باز کرد. او از پیشینیان خود آموخت که چگونه موفق باشند و به پسرش آموخت که چگونه بی رحمانه باشد، او در طول زمان ازدواجش بارها در غیاب شوهرش به عنوان نایب السلطنه غیررسمی امپراتوری روم عمل کرد و در زمان حضور امپراتور به عنوان نیروی مؤثر و بزرگ پشت تخت روم شناخته می‌شد، و بعد از مرگ کلودیوس او به‌طور خلاصه از سال ۵۴ تا ۵۷ به صورت دفاکتو به عنوان حاکم تمام و کمال مطلق و استبدادی امپراتوری روم در زمان سلطنت پسرش نرون بود، همچنین بخاطر جنگ قدرت با پسرش بسیار مشهور بود، سرانجام آگریپینا در سال ۵۹ میلادی به دستور پسرش امپراتور نرون اعدام شد.

ظهور اگریپینا به قدرت زمانی آغاز شد که «امپراتریس فاحشه» رومی به نام مسالینا همسر عمویش کلودیوس که در آن زمان در سال ۴۸ میلادی در حال توطئه بر زده شوهر خود بود و اگریپینا در حقیقت این کار مسالینا را فاش کرد و توانست با حیله کلودیوس را وادار به اعدام مسالینا کند و بعد قدرت را به عنوان بانوی اول امپراتوری روم در دست بگیرد و با عموی خود ازدواج کرد، او بعد از این که به مقام امپراتریس روم رسید تلاش کرد که قدرت بیشتری فراتر از آنچه امپراتریس‌های پیش از او داشته‌اند داشته باشد، در زمان سلطنت همسرش برای تعیین جانشینی از کلودیوس به پسر خود لوسیوس یا همان نرون تلاش کرد، در همین مدت بود که اگریپینا رؤیای حکومت به نام خود و امپراتور شدن را برای پسرش در سر پرورانید و بخاطر این که نمی‌توانست خودش امپراتور شود تصمیم گرفت پسر را امپراتور کند و مقدمات آن را فراهم کرد. او برای رسیدن به این هدف، ۷ چیز لازم داشت: حمایت نیروهای سیاسی، مذهبی، نظامی و اشرافی و حمایت گارد پرتورین، و تاییدیه کلودیوس، بر شایستگی نرون برای امپراتوری روم و مستحکم کردن رابطه خویشاوندی پسرش نرون با امپراتور از طریق ازدواج با دختر کلودیوس.

به همین منظور اگریپینا کار خود را آغاز کرد و رابطه بسیار خوبی با سیاستمداران بانفوذ و اشراف ثروتمند روم برقرار کرد و موفق شد نظر تمام کاهنان رومی را نیز جلب کند. اگریپینا به دلیل موقعیت گسترده سیاسی، مذهبی و نظامی، خود همچنین بخاطر اصالت خانوادگی و افتخارات و امتیازات بی‌سابقه اش در میان تمام امپراتریس‌های پیش از خود این امکان را داشت که در بالاترین مراسم مذهبی شرکت کند و حتی به عنوان مشاور امپراتور در جلسات سنا از پشت پرده مشارکت داشته باشد و در ارتش نیز حضور پیدا می‌کرد در همین رفت‌وآمدهای مذهبی، سیاسی و نظامی با اشرافزادگان، کاهنان اعظم، سناتورها و ژنرال‌ها رومی بود که توانست اعتماد آنها را جلب کرده و پشتیبانی آنان را برای رسیدن به مقام امپراتور برای پسرش به دست آورد، علاوه بر آن او رئیس گارد پرتورین و بخشدار پرتورین به نام لوسیوس لوسیوس گتا و روفریوس کریسپینوس را از مقامشان کنار زد و یکی از افراد خود را به نام بوروس را جانشین روفریوس و گتا رئیس و بخشدار گارد پرتورین کرد، او همچنین توانست با موفقیت کلودیوس را به گرفتن پسرش به عنوان جانشین، وارث و فرزندخوانده راضی کند و توانست دختر کلودیوس را به نام اوکتاویا به عقد پسرش نرون درآورد، امپراتور همین‌طور قبل از صدور دستورات خود نظرات اگریپینا را در کلیه اداره امور جستجو می‌کرد و در مورد مسائل سیاسی و غیره با او صحبت می‌کرد و در این زمان اگریپینا توانست تأثیر بسیار قدرتمند و عمده ای در تصمیمات کلودیوس بگذارد.

سرانجام اگریپینا بعد از مشکلی که با همسر خود کلودیوس در اواخر سلطنتش بر سر قدرت و جانشینی حکومت بین خودشان پدید آمد، در سال ۵۴ میلادی او را با قارچ سمی به قتل رساند و نرون را سریع به عنوان امپراتور روم جایگزین کرد، او در اوایل دوره سلطنت نرون کنترل کاملی بر پسرش و تمامی امپراتوری روم داشت و توانست در کنار نام پسرش و رسماً به عنوان همکار امپراتور و نایب السلطنه به تنهایی بر امپراتوری روم حکومت کند و در تمام مدت بیش از یک سال امپراتوری دفاکتو دارای قدرت بی چون و چرایی بود، ولی بتدریج شروع به از دست دادن نفوذش بر نرون کرد و در آخر هم در سال ۵۸ میلادی به دست پسرش تبعید شد، بین سالهای ۵۶ تا ۵۹ جنگ بسیار سختی بین مادر و پسر رخ داد که بعداً منجر به طرحی برای برکناری نرون به واسطه اگریپینا و بعد از فاش شدن این توطئه باعث قتلش به واسط نرون شد.

آغاز زندگی[ویرایش]

وی در سال ۶ نوامبر ۱۵ میلادی در روم بدنیا آمد پدر او ژرمنیکوس ژولیوس سزار و مادر اگریپینا بزرگتر بود مادر او زنی سرسخت بود آگریپینا بزرگتر از کودکی با پدربزرگش، امپراتور آگوستوس که تعلیم و آموزش او را شخصاً به عهده گرفته بود، رابطه خیلی نزدیکی داشت. اما بعد از ازدواج باژرمانیکوس، آگریپینا با همراهی کردن همسرش در اردوگاه ارتشی‌اش و فعالیت به‌عنوان مشاور و سیاستمدار، سنت و آیین خود را به مبارزه طلبید. وقتی ژرمانیکوس به‌طرز مشکوکی مرد، آگریپینا بزرگتر جسورانه یکی از رقیبانش را به مسموم کردن او متهم کرد. آگریپینا بزرگتر همچنین به عنوان یکی ازچهره‌های برجسته در محافل سیاسی، علیه تیبریوس (امپراتور وقت روم که آگوستوس جانشین او بود و گمان می‌شد او آگوستوس را کشته باشد) سخنرانی می‌کرد او توانست با حیله‌گری پسر بزرگترش نرون (پسر اگریپینا بزرگتر، برادر اگریپینا جوان و دایی امپراتور نرون) را جانشین تبیریوس کند، آن هم با کشتن مخفیانه رقبای سیاسی پسرش بود. رفتارهای تحریک‌کننده و آشوبگر و توطیه‌های برنامه‌ریزی شده آگریپینا بزرگتر خیلی به مذاق امپراتور که با تازیانه به جان او می‌افتاد و تشنه مرگ اگریپینا بود، خوش نمی‌آمد و او درنهایت در جنگ قدرت بر سر جانشینی و انتقام قتل شوهرش یک چشمش را از دست داد. بعد هم وقتی در زندان بود اعتصاب غذا کرد و از گرسنگی مرد. درست چهار سال قبل از زمانی که پسرش کالیگولا به قدرت برسد، بعد از آن اگریپینا جوان که بعد از مرگ مادرش اگریپینا بزرگتر شروع به اعمال نفوذ پی در پی بر روی برادرش کالیگولا همراه خواهرانش کرده بود، توانست در دوره سلطنت برادر خود صاحب احترام و ثروت بی‌اندازه ای شود.

سلطنت کالیگولا[ویرایش]

سکه سلطنتی امپراتور کالیگولا و خواهرانش؛ از چپ به راست:اگریپینا، دروزیلا و لیویا به عنوان بانوان عالیمقام و محبوب امپراتوری

شروع از دست دادن نفوذ بر امپراتور و نزاع با برادر[ویرایش]

تیبریوس در ۱۶ مارس ۳۷ میلادی، درگذشت و تنها برادر زنده مانده آگریپینا، کالیگولا، امپراتور جدید شد. به عنوان یک خواهر امپراتور بودن به اگریپینا تأثیر و احترام زیادی داد.

آگریپینا و خواهران کوچکترش جولیا دروزیلا و جولیا لیویا افتخارات مختلفی را از برادرشان دریافت کردند که شامل این موارد شد، اما محدود به آنها نشد و حتی اگریپینا افتخارات و امتیازات بیشتری نسبت به خواهران خود کسب کرد زیرا شوهر او یکی از مدعی های تاج و تخت بود به همین خاطر امکان داشت امپراتریس آیند شود.

کالیگولا افتخارات و امتیازات خواهرانش را به این اساس داد:

دریافت حقوق باکره‌های وستال، مانند آزادی مشاهده بازی‌های عمومی از صندلی‌های بالایی در ورزشگاه.

افتخار از سکه‌هایی از نوعی که قبلاً صادر نشده بود، به تصویر کشیدن تصاویر کالیگولا و خواهرانش در چهره‌های مخالف؛ نام آنها اضافه می‌شود.

و به حرکات و آزادی کامل در دربار نسبت به دیگران، همچنین از جمله سوگندهای وفاداری نسبت به شخص امپراتور این سه نفر هم حضور داشتند (به عنوان مثال، در هنگام سوگند افراد مختلف این چنین می‌گفتند "من زندگی خودم یا فرزندانم را کمتر از آنچه که امنیت امپراتور و خواهرانش را انجام می‌دهم، ارزشمند نمی‌کنم") و سوگند کنسول‌ها (به عنوان مثال، "خوشبختی جهان در امپراتور و خواهرانش است)".

تقریباً در زمان فوت تبیریوس، آگریپینا باردار شد. دومیتیوس پدر بودن کودک را تصدیق کرده بود. در ۱۵ دسامبر سال ۳۷ میلادی، در اوایل صبح، در آنتیم، آگریپینا پسری به دنیا آورد. اگریپینا و دومیتیوس پس از مرحوم پدر مرحوم دومیتوس، پسرش لوسیوس دومیتوس آهنوباربوس را نامگذاری کردند. این کودک بزرگ شد تا امپراتور نرون شود. نرون تنها فرزند طبیعی آگریپینا بود. سوئتونیوس اظهار داشت که دومیتوس از تولد پسرش توسط دوستان تبریک گفته می‌شود و به همین ترتیب او پاسخ داد: «من فکر نمی‌کنم که چیزی تولید شده توسط من باشد و اگریپینا احتمالاً می‌تواند برای دولت یا مردم خوب باشد».

کالیگولا و خواهرانش متهم به داشتن روابط محرمانه بودند هر چند خیلی پیچیده بود اما به احتمال زیاد درست بود به خصوص در مورد اگریپینا و دروزیلا زیرا اگریپینا نسبت به خواهران جوانتر خود از لحاظ اندامی و بدنی بسیار زیباتر و فریبندتر بود و شخصیتی بشدت قوتر و تلخ تر از آن‌ها داشت و دروزیلا از لحاظ اخلاق و شکل بیشتر به برادر خود رفته بود به همین خاطر کالیگولا جذب اگریپینا و دروزیلا می‌شد. در ۱۰ ژوئن سال ۳۸ میلادی، دروزیلا به‌طور ناگهانی درگذشت، که احتمالاً از یک بیماری تب بود یا در درگیری مخفیانه توسط اگریپینا به قتل رسیده بود، هر چند به احتمال زیاد بر اثر بیماری بود که در آن زمان در رم شایع شد، درگذشت. کالیگولا به ویژه به دروزیلا علاقه داشت چون که او بیشتر از همه شبی به او بود و حتی فرمان داده بود که همانند همسر او باهاش رفتار کند، حتی اگر دروزیلا همسر داشته باشد. پس از مرگ وی، کالیگولا هیچ محبت و احترام خاصی نسبت به خواهران بازمانده نشان نداد و گفته می‌شد که مجنون بوده‌است.

در سال ۳۹، آگریپینا و لیویا به همراه پسر عموی مادری خود، مارکوس آئمیلیوس لپیدوس، همسر بیوه دروزیلا، در یک نقشه شکست خورده برای قتل کالیگولا، توطئه ای با نام «طرح سه خنجر»، که قرار بود لپیدوس امپراتور جدید باشد، درگیر شدند. لپیدوس، آگریپینا و لیویا متهم به دوست داشتن و رابط زنا بودند. در مورد این نقشه و دلایل برجام چیزهای زیادی در دست نیست. در محاکمه لپیدوس، کالیگولا هیچ احساسی در مورد محکوم کردن آنها به عنوان زن زناکار نداشت، و نامه‌های دست نوشته ای را ارائه داد که در مورد نحوه قرار دادن او به قتل می‌رسند.

تبعید[ویرایش]

لپیدوس اعدام شد. آگریپینا و لیویا توسط برادرشان به جزایر پنتین تبعید شدند. کالیگولا مبلمان، جواهرات، بردگان خواهران خود را فروخت و آزادی آنان را گرفت. در ژانویه سال ۴۰ میلادی، دومیتیوس بر اثر ورم (قطره ای) در پیرگی درگذشت. لوسیوس پس از آنکه کالیگولا ارث خود را از او گرفته بود، به همراه عمه دوم پدری خود، دومیتیا لپیدا جوان، به زندگی رفته بود.

کالیگولا، همسرش میلونیا سزونیا و دخترشان جولیا دروزیلا در ۲۴ ژانویه ۴۱ به قتل رسیدند. عموی پدری آگریپینا، کلودیوس، برادر پدرش ژرنیکوس، امپراتور جدید روم شد.

سلطنت کلودیوس[ویرایش]

مسالینا به عنوان امپراتریس با پسرش بریتانیک

بازگشت از تبعید و جنگ با مسالینا[ویرایش]

کلودیوس تبعیدهای اگریپینا و لیویا را از بین برد. لیویا به شوهر خود بازگشت، در حالی که آگریپینا با پسر تبعیدش دوباره به هم پیوست. پس از مرگ همسر اول خود، آگریپینا کوشید تا پیشرفت‌های شرم آور امپراتور آینده گالبا را انجام دهد، که هیچ علاقه ای به او نشان نداد و به همسرش امیلینا لپیدا اختصاص داشت. در یک مناسبت، مادرشوهر گالبا قبل از اینکه کلی از زنان متأهل شود، توبیخ عمومی و نقاب بر چهره داد.

کلودیوس میراث و افتخارات لوسیوس را دوباره احیا کرد. لوسیوس علی‌رغم جوانی خود، اندکی پس از طلاق گایوس سالوستیوس و کریپوس پوسینوس بسیار ثروتمندتر شد هر چند اداره اموال و دارایی او توسط اگریپینا اداره می‌شد، نرون در اوایل به عمه خود، به نام دومیتیا لپیدا (عمه بزرگ لوسیوس یا همان نرون) داده شد تا کریسپوس بتواند با آگریپینا ازدواج کند در طول این مدت عمه اش بر نرون نفوذ فراتر از اگریپینا بدست آورد، که همین باعث اختلاف بین دومیتیا با اگریپینا شد. بعد از آن که اگریپینا با کریسپوس ازدواج کردند، و کریسپوس به پدر لوسیوس (همان نرون) تبدیل شد، اگریپینا دوباره نرون رو نزده خود آورد. کریسپوس مردی بسیار برجسته، تأثیرگذار، شوخ تبع، ثروتمند، قدرتمند، نجیب و بسیار مورد احترام بود که دو بار به عنوان کنسول (بالامقام ترین مسئول در امپراتوری) خدمت می‌کرد. او نوه پذیرفته شده و برادرزاده بزرگ بیولوژیکی مورخ صلوات بود. از رابطه آنها چیزهای کمی شناخته شده‌است، اما کریسپوس خیلی زود درگذشت و ملک خود را به نرون واگذار کرد و در این زمان اگریپینا به دلیل این که مسئول اموال و دارایی فرزنده خود بود بسیار قوی تر و تاثیرگذارتر شد.

در سالهای اول سلطنت کلودیوس، کلودیوس با امپراتریس بدنام والریا مسالینا ازدواج کرد. اگرچه آگریپینا بسیار تأثیرگذار و ثروتمند بود، اما وی بسیار کم پیدا بود و از کاخ امپراتوری و دربار امپراتور دور ماند. مسالینا دختر عمه لوسیوس و دختر خواهرشوهر اگریپینا بود. در میان قربانیان فتنه‌های مسالینا خواهر زنده مانده آگریپینا لیویا، که به اتهام زنا با سنکا جوانتر متهم شده بود. سنکا بعداً به دستور اگریپینا از تبعید فراخوانده شد تا آموزگار نرون باشد.

مسالینا پسرعموی خود که پسر آگریپینا بود را تهدیدی جدی برای موقعیت پسرش دانست و قاتلانی را برای خفه کردن لوسیوس در کاخ سیستا فرستاد. این قاتل‌ها هنگامی که دیدند یک مار بسیار بزرگ به‌طور ناگهانی از زیر بالش نرون حرکت می‌کند، با وحشت گریخت، اما این فقط یک پوست مار لاغر شده در رختخوابش، نزدیک بالش بود که توسط اگریپینا جاسازی شده بود زیرا از این نقشه با خبر بود.

در سال ۴۷، کریسپوس درگذشت و در مراسم خاکسپاری وی، این شایعه در اطراف شایع شد که آگریپینا کریسپوس را مسموم کرد تا املاک و دارایی عظیم و گسترده او را بدست آورد. پس از دومین بار بیوه بودن، آگریپینا به عنوان یک زن در طبقه حاکم بسیار زیاد بیش از حد ثروتمند و پولدار شد. بعداً در همان سال در بازی‌های سکولار، در اجرای توری میزبانان، مسالینا به همراه پسرش بریتانیک در این رویداد شرکت کرد. آگریپینا نیز با لوسیوس حضور داشت. آگریپینا و لوسیوس بیش از آنچه ماسالینا و بریتانیک انجام دادند، از حضار تشویق کردند. بسیاری از مردم به دلیل شرایط ناگوار در زندگی وی، نسبت به آگریپینا ابراز ترحم و همدردی کردند. آگریپینا خاطره ای را نوشت که بدبختی‌های خانواده‌اش (casus suorum) را ثبت کرد و روایتی از زندگی مادرش نوشت، در همان زمان امپراتریس مسالینا تصمیم گرفت که از شرح امپراتور کلودیوس و اگریپینا و پسرش لوسیوس خلاص شود و توطئه ای کرد که در یک مهمانی از همه ان‌ها خلاص شود، اما اگریپینا بو برد و دست به کار شد و به کلودیوس خبر داد که مسالینا برنامه ای دارد که معشوقه خود را امپراتور کند تا قدرت بیشتری بدست آورد، او و آزادیخواهان بسیار قدرتمند روم شروع کردند امپراتور را تحریک کردن که مسالینا را به قتل برساند و در آن موفق شدند.

ظهور به قدرت[ویرایش]

پس از اینکه همسر امپراتور، مسالینا در سال ۴۸ با کمی فتنه‌گیری اگریپینا و آزادیخواهان قدرتمند کلودیوس به جرم توطئه با گایوس سیلیوس برای سرنگونی همسرش اعدام شد، کلودیوس برای چهارمین بار ازدواج مجدد را در نظر گرفت، در این زمان به بعد اگریپینا با جدیت تمام خواستار قدرت شد. در این زمان، آگریپینا به یکی از مشاوران مورداعتماد عموی خود کلودیوس، و به عنوان معشوقه آزادیخواه یونانی تبار و قدرتمند، مارکوس آنتونیوس پالاس که یکی از قدرتمندترین مردان رومی بود تبدیل شد. در آن زمان مشاوران کلودیوس در حال بحث و گفتگو بودند که کدام اشراف زاده عالیمقام باید با کلودیوس ازدواج کند. کلودیوس اخلاقی داشت که به آسانی بدون هیچ مشکلی تحت تاثیر دیگران بخصوص برای همسر خود متقاعد می شد. در اوقات اخیر، بسیاری از افرادی نجیب، پرقدرت و عالیمقام که می خواستند قدرت خود را بسیار افزایش دهند و امپراتور را کنترل کنند دختران و حتی اقوام‌نزدیک خود را برای ازدواج با امپراتور پیشنهاد می دادند، گفته می‌شود در این اختلافات مجلس سنا نیز درگیر بوده است و سنای روم در اخر تصمیم گرفت برای پایان دادن به اختلاف بین شاخه‌های ژولیو و کلودین، به ازدواج بین آگریپینا و کلودیوس فشار بیاورد. این دشمنی مربوط به اقدامات خونبار مادر آگریپینا یعنی اگریپینا بزرگتر علیه تیبریوس پس از مرگ ژرمنیکوس است، اقداماتی که تیبریوس با خوشحالی اجرا کرده بود.

کلودیوس در سخنان خود به اگریپینا در مورد ازدواجشان اشاراتی کرده‌است: «من موافقم، زیرا این دختر من است که توسط من بزرگ شده، در دامان من متولد و بزرگ شده‌است» هنگامی که کلودیوس تصمیم به ازدواج با او گرفت، گروهی از سناتورها را ترغیب کرد که این ازدواج به نفع عمومی ترتیب شود. در جامعه رومی، یک عمو (کلودیوس) که با برادرزاده خود (آگریپینا) ازدواج می‌کرد، محجوب و غیراخلاقی تلقی می‌شد.

ازدواج با کلودیوس[ویرایش]

اگریپینا و کلودیوس در روز سال نو، ۴۹ میلادی، ازدواج کردند. این ازدواج باعث مخالفت گسترده شد. این بخشی از برنامه‌ریزی آگریپینا برای تبدیل شدن پسرش لوسیوس (یعنی همان نرون) به امپراتور جدید بود. ازدواج او با کلودیوس بر اساس عشق نبود، بلکه بر اساس قدرت بود که اگریپینا برنامه‌ریزی کرده بود. او به سرعت رقیب خود لولیا پائولینا را از بین برد. اندکی پس از ازدواج با کلودیوس، آگریپینا، پائولینا را به جادوی سیاه متهم کرد. پائولینا دادرسی دریافت نکرد. اموال او به دستور امپراتریس جدید (یعنی اگریپینا) مصادره شد؛ و بعد او ایتالیا را ترک کرد و به دستور آگریپینا، خودکشی کرد.

در ماه‌های منتهی به ازدواج او با کلودیوس، پسر عموی مادر آگریپینا، پیشکسوت لوسیوس جونیوس سیلانوس توروکاتوس، به دختر کلودیوس به نام کلودیا اکتاویا نامزد کرد. بخاطر این که اگریپینا مخالف ازدواج پسر عموی مادر خود با دختر کلودیوس بود به دروغ او را متهم کرد که در حال برنامه‌ریزی برای کودتا بر زده امپراتور هست و او و کل خانواده اش را محکوم به خیانت ملی کرد، و به این بهانه در سال ۴۹ به دستور اگریپینا او و کل خانواده اش اعدام شدند، هنگامی که آگریپینا با طرح کنسول لوسیوس ویتولیوس بزرگان که درمورد وارث جدید بحث می‌کرد او به این بهانه که در گذشته یکی از معشوقه‌های امپراتریس پیشین مسالینا بود او را محکوم به مرگ کرد، همچنین به‌طور دروغین سیلانوس را که یکی از مدعی‌های تاج و تخت روم و همچنین به عنوان نامزد جدید دختر کلودیوس بود را متهم به محارم با خواهرش جولیا کالوینا کرد. آگریپینا این امیدواری را برای برقراری ازدواج بین اکتاویا و پسرش نرون و همچنین برای از بین بردن یکی از رقبای پسرش انجام داد. در نتیجه، کلودیوس به خواسته اگریپینا پیوند زناشویی دخترش با سیلانوس را قطع کرد و سیلانوس را وادار به استعفا از مقامات عمومی و بعد به خواسته اگریپینا خودکشی کرد.

سیلانوس در روزی که آگریپینا با عموی خود ازدواج کرد، خودکشی کرد و خواهر او کالوینا در اوایل سال ۴۹ به دستور اگریپینا از ایتالیا تبعید شد. کالوینا پس از مرگ آگریپینا در سال ۵۹ میلادی از تبعید فراخوانده شد. تا اواخر سال ۵۴، اگریپینا دستور قتل برادر بزرگتر سیلانوس مارکوس جونیوس سیلانوس تورکاتوس را بدون اطلاع نرون، صادر کرد تا او از مرگ برادرش انتقام جویی نکند.

سلطنت به عنوان امپراتریس روم[ویرایش]

امپراتریس اگریپینا به عنوان اگوستا در سن ۳۷ سالگی

شروع قدرت‌گیری به عنوان امپراتریس[ویرایش]

در روزی که آگریپینا با شوهر سوم خود / و به عنوان همسر چهارم کلودیوس با عمو اش ازدواج کرد، و او یک امپراتریس/ملکه و قدرتمندترین و تاثیرگذارترین زن دودمان ژولیو کلودین و امپراتوری روم بود. اگریپینا همچنین از ازدواج‌های شوهرش با همسران قبلی خود که فرزندانی به نام آلیا پیتینا، کلاودیا اکتاویا و بریتانیکوس داشت، رابط خویشاوندی داشت. آگریپینا پس از بدست آوردن قدرت با مشت آهنین در مدیریت سیاست‌های امپراتوری عمل کرد و نقش موثری در اداره دولت داشت و اگریپینا بتدریج سررشته حکومت را بدست آورد، به‌طور که امپراتور کلودیوس نامی از سلطنت بیشتر نداشت، او همچنین به‌طور مستبدانه بر کاخ امپراتوری حکومت کرد، او بعد از ازدواج با کلودیوس افتخارات، امتیازات و قدرتهای بسیار بی‌سابقه، عمومی و خاصی را کسب کرد که هیچ امپراتریسی قبل از او دریافت نکرده بود به عنوان مثال در هنگام سوگند وفاداری با امپراتور نام وی هم حضور داشت مثل: «زندگی ما و فرزندانمان ارزشمندتر از امنیت امپراتور و امپراتریس نیست و خوشبختی جهان به خواست امپراتریس و امپراتور هست» همچنین او اولین زنی بود که در زمان سلطنت شوهرش مفتخر به مقام اگوستا شد و همچنین اولین زنی بود که نام و صورتش در سکه‌ها در کنار امپراتور نمایان شد و در جلسات امپراتوری در کنار امپراتور در پشت پرده حضور داشت و حتی در زمان غیاب کلودیوس دولت را به نمایندگی از او اداره می‌کرد،

طبق نظریه تایتیتوس مورخ یونانی‌تبار در مورد اگریپینا در لحظه ازدواج با کلودیوس می‌گوید:

"زنی که بر همه چیز یک روزه حاکم شد، که امور امپراتوری روم را به هیچ وجه تحت‌الشعاع خودخواهی و کارهای کثیف خود قرار نداد، و همانند ملکه پیشین مسالینا او هرگز رفتار نکرد.

آگریپینا در این دوره با نفوذ فوق‌العاده ای که بر شوهر خود بدست آورده بود، استفاده می‌کرد و آن را محکم نگه داشت، و از آن حتی به مراتب خیلی بهتر و سودمندتر از مسالینا استفاده می‌کرد و به درستی و با برنامه‌ریزی دقیق از قدرت خود در امور به کار می‌برد و دشمنان خود را حذف می‌کرد.

او نه مثل مسالینا با تن‌فروشی برای مردان نیرومند روم رفتار می‌کرد و نه مثل لیویا همسر امپراتور اگوستوس با تمام دلربایی برای شوهرش، بلکه مستقیماً و به تنهایی از قدرت استفاده می‌کرد."

بعد از آن که اگریپینا به عنوان امپراتریس تبدیل شد، او با گسترش شبکه‌های اتحاد سیاسی، اقدام به حذف سیستماتیک شروع کرد هر کسی را که از کاخ یا دربار امپراتوری که فکر می‌کرد وفادار و به یاد و خاطره مرحوم امپراتریس مسالینا است، از قدرت حذف یا حتی از بین می‌برد. او همچنین هر کسی را که فکر می‌کرد تهدید بالقوه برای موقعیت و آینده پسرش است، از بین برد یا از قدرت حذف کرد، یکی از قربانیان او عمه دوم پدر لوسیوس (یا همان نرون) و مادر ماسالینا جوان (عمه خود اگریپینا) بود.

مداخله در امور امپراتوری با امپراتور[ویرایش]

آگریپینا در طرف دیگر سکه ای از سلطنت کلودیوس ظاهر می‌شود. او به عنوان "آگریپینا آگوستاً مورد توجه و احترام قرار می‌گیرد و قدرت، نفوذ و وضعیت خود را نشان می‌دهد. او همچنین اولین زن زنده ای بود که تاج خوشه طلایی را بر سر نهاد و به او ویژگی‌های الهی، خدا سیرس داد. سیرس الهه کشاورزی، غلات، محصولات زراعی و باروری بود و او اولین زن عادی بود که به جایگاه خدایی در روم رسید

در سال ۴۹، آگریپینا در یک رژه نظامی اسیران روی تخت سلطنتی با امپراتور نشسته بود و یک لباس طلائی ژنرالی پوشیده بود، هنگامی که رهبر آنها پادشاه کاراتاکوس که بعد از یک جنگ بر زده امپراتوری روم شکست خورده بود و به اسارت درآمده بود پیش از کلودیوس به اگریپینا ادای احترام و سجده کرد که در تاریخ روم بی‌سابقه بود و توسط امپراتور کلودیوس بخاطر این که فکر کرد همسر او فرمانده ارتشیان روم هست بخاطر اگریپینا او را مورد ستایش قرار داد. در سال ۵۰ میلادی، از طرف کلودیوس بخاطر اعتبار و اصالت همسر خود به آگریپینا عنوان افتخاری و بلند مرتبه آگوستا اهدا شد همچنین به او مقام Mater Castrorum ("مادر اردوگاه")، Mater Patriae ("مادر میهن") و Mater Senatus ("مادر سنا") را اعطا کرد. این مقامات نشان می‌دهد که او نه تنها توسط کلودوس به عنوان آگوستا شناخته شده بود، بلکه به عنوان یک قدرت همه‌جانبه در معرض دید عموم قرار گرفت، اگریپینا تنها سه زن رومی بود که عنوان اگوستا را بعد از (لیویا درسیلا و آنتونیا صغیر این عنوان را دریافت کردند) و تنها دومین زن زنده رومی (اولین آنتونیا) بود که این عنوان را دریافت کرد علاوه بر ان او اولین زنی بود که با این مقام توانست در غیاب شوهرش اداره امور کشور را در دست داشته باشد، همچنین به اگریپینا اجازه داده شد در جلسات سنا از پشت پرده حضور داشته باشد و او می‌توانست در کنار امپراتور کلودیوس بر امور حکومت نظارت داشته باشد و همه چیز را تماشا و بشنود، یکی از اولین سکه‌هایی که اگریپینا به عنوان اگوستا در زمان سلطنت شوهر خود صادر می‌کند، کلودیوس را در طرف مقابل سکه نشان می‌دهد. معمولاً این برای پرتره امپراتور بی‌سابقه است. همچنین در جلسات عمومی سنا امپراتوری به اگریپینا اجازه داد که دو گروه از تبردار امپراتوری داشته باشد، افتخاری که معمولاً فقط به دادرسان و باکره‌های وستال اعطا می‌شد وی همچنین دارای حق وتو نیز بود که فقط دو کنسول از آن برخوردار بود، همه اینها تأثیر و قدرت عمیق او را در زمان سلطنت کلودیوس نشان می‌داد.

طبق گفته مورخ و تاریخ‌نگار تایتیتوس در مورد اگریپینا چنین گفتند:

"او بتدریج به یک زن باقدرت تبدیل شد، که شروع به حاکمیت بر تمامی امور امپراتوری روم کرد و در مقابل ارتش و سنا ایستاده، و مطمئناً یک نوآوری بود و با آداب و رسوم روم باستان به هیچ وجه مطابقت نداشت، اما خود آگریپینا با وجود ممنوعیت برای مداخله زنان در امور مملکتی، این فرصت را از دست نداد تا نشان دهد که با شوهر خود حکمرانی می‌کند و او نقش بی‌سابقه‌ای در اداره امپراتوری وسیع روم داشت، و آشکارا از قدرت همه‌جانبه ای که اجدادش به دست آورده بودند با او (کلودیوس) به اشتراک می‌گذارد.

آگریپینا قدرت را محکم به دست خود گرفت، انگار که در دست یک مرد است؛ و می‌خواست آن را نگه دارد؛ بنابراین، او اطمینان داد که کلودیوس، نرون را به عنوان جانشین پذیرفته. اما او (اگریپینا) می‌خواست که نرون هیچ اراده ای از خودش نداشته باشد و در هر کاری مطیع او باشد. به همین دلیل است که آگریپینا با دومیتیا لپیدا خواهر شوهر اول خود، نوه مارک آنتونی و اکتاویا جوانتر وارد جنگ شدیدی شد، در آخر هم اگریپینا پیروز شد".

در همان سالی که اگریپینا وارد جلسات سنا شد، کلودیوس مستعمره رومی را به خاطر مقام عالیرتبه اگریپینا تأسیس کرده و مستعمره کلونیا کلودیا را به نام آگریپیننسیس یا اگریپیننسیم را که امروزه با نام کلن شناخته می‌شود در ایتالیا تأسیس کرد، این مستعمره همان جایی بود که آگریپینا در آنجا به دنیا آمد بود، و این نام را بر آنجا نامید. این مستعمره تنها مستعمره رومی بود که به افتخار یک زن رومی نامگذاری شد. در سال ۵۱، وی حق حضور در یک مراسم مخصوص در عموم را به دست آورد، که قبلاً فقط مردان حق حضور در مراسم را داشتن نه زنان و این مراسم برای استفاده از پیوندها برای حمل مجسمه‌های خدایان استفاده می‌شد، همچنین به او نجاری سلطنتی هم داده شد که از آن استفاده می‌کرد. نجاری سلطنتی نوعی کالسکه تشریفاتی برای والامقام‌های رومی بود که معمولاً مخصوص کاهنان، یا مانند باکره‌های وستال و مجسمه‌های مقدس اختصاص داشت این افتخار به اگریپینا اجازه این را داد که به عنوان یک زن کاملاً عمومی و مذهبی عمل کند. همین‌طور در همان سال امپراتور یک کار بی‌سابقه انجام داد و حق انتصاب و اخراج رئیس گارد پرتورین را به اگریپینا داد و او آفرانیوس بروروس را به عنوان رئیس گارد پرتورین منصوب کرد، و جانشین رئیس قبلی گارد پرتورین به نام روفریوس کریسپینوس کرد.

ظهور نرون و شروع نزاع قدرت و جانشینی با کلودیوس و مرگ امپراتور[ویرایش]

اگریپینا به عنوان اگوستا پسرش را جانشین کلودیوس کرد

کلیه منابع سنتی، باستانی و مدرن ادعا می‌کنند که اگریپینا با نفوذی ویرانگر و کاملی که بر شوهر ضعیف خود داشت توانست با موفقیت کلودیوس را در سال ۱۱ فوریه ۵۰ میلادی به فرزندخواندگی پسرش تحت تأثیر قرار دهد و پسرش را جانشین کلودیوس کند. لوسیوس دومیتوس آهنوباربوس در سال ۵۰ میلادی توسط عموی بزرگ مادر و ناپدری خود به عنوان وارث و جانشین امپراتوری روم درآمد. نام لوسیوس به نرون کلودیوس سزار دورس ژرمنیکوس تغییر یافت و وی پسر، وارث و جانشین و سزار ارشد سنا کلودیوس شد. به دستور آگریپینا و کلودیوس نرو و اکتاویا نامزد کردند، و آگریپینا ترتیب داد تا سنکا جوان که یک دانشمند و استاد بزرگی بود از تبعید برگردد تا بتواند امپراتور آینده را تدریس کند. کلودیوس به دلیل اصل و نسب ژولیو و کلودین همسرش، پسر او نرون را پذیرفت.

آگریپینا پسرخوانده خود را به نام بریتانیک را از میراث، افتخارات و عناوین خود محروم کرد و بیشتر او را از پدرش و جانشینی برای تاج و تخت به هر طریق ممکن جدا کرد تا برای پسرش نرون مشکلی ایجاد نکند. به عنوان مثال، در سال ۵۱، آگریپینا دستور اعدام معلم و استاد بریتانیک، به نام سوسیبیوس را صادر کرد، زیرا او با اگریپینا مقابله کرده بود و به دلیل انتخاب فرزند خود نرون، بجای بریتانیک، از پذیرش کلودیوس از نرون و انتخاب نرون به عنوان جانشین خشمگین شد.

نرون و اکتاویا در ۹ ژوئن سال ۵۳ به دستور اگریپینا ازدواج کردند و بخاطر این ازدواج نرون به عنوان سناتور رومی پذیرفته شد، همچنین اگریپینا بخاطر ازدواج پسرش با دختر کلودیوس به مسئول و نگهبان مهر سلطنتی تبدیل شد که بالاترین حکم حکومتی در امپراتوری روم بود، این مسئولیت قدرت، نفوذ و آزادی قابل توجه ای را در دولت به اگریپینا اعطا کرد، از همان زمان به بعد نفوذ اگریپینا رو به رشد بیشتری رفت و شروع به رهایی از قدرت امپراتور کلودیوس کرد. کلودیوس بعداً بخاطر خودکامگی و برنامه‌های دیکتاتوری همسر خود از ازدواج خود با آگریپینا توهین کرد و نرون را برای جانشینی تخت سلطنت نپذیرفت، زیرا اگریپینا بسیار زیاد قدرتمند و بانفوذ شده بود و هواداران بسیاری بین تمام سنا و ارتش بدست آورده بود و همچنین محبوبیت فراوانی بین مردم همراه نرون پیدا کرده بود و قدرت همه‌جانبه و استبدادی کلودیوس هم محدود به اگریپینا شده بود، به همین خاطر شروع کرد به نفع پسر خود بریتانیک برای وارث تاج و تخت کار کردن، و آماده‌سازی او برای تخت را آغاز کرد. گفته می‌شود یا این که کلودیوس مخفیانه این قصد را داشت اما کار وی برای اگریپینا آشکار شد و اقدامات وی به آگریپینا انگیزه ای برای از بین بردن کلودیوس داده‌است. منابع باستانی و مدرن می‌گویند که وی در تاریخ ۱۳ اکتبر ۵۴ (یکشنبه شب) با کمک کنیزی به نام لوکوستا، کلودیوس را با یک بشقاب قارچ سمی در یک ضیافت مسموم کرد و به این ترتیب نرون را قادر ساخت تا به سرعت تاج و تخت را به عنوان امپراتور بدست آورد. حسابها با توجه به این واقعه خصوصی بسیار متفاوت است و طبق منابع مدرن تر، این احتمال وجود دارد که کلودیوس به دلایل طبیعی درگذشته باشد. کلودوس در ۶۳ سالگی بود که درگذشت.

سلطنت نرون و کنترل امپراتوری بر حق خود[ویرایش]

مجسمه برجسته ای از اگریپینا و نرون در روز تاجگذاری مادر و پسر به عنوان حاکمان روم، آگریپینا پسر کوچک خود نرون را با تاج گل طلائی تاج گذاری می کند. اگریپینا یک لباس طلایی سلطنتی می پوشد که نشانه سمبل قدرت فراوانی و ثروت بی اندازه است، او زره و شال یک ژنرال رومی را پوشید است که نشان از محافظت از امپراتور را به تنهایی دارد.
مجسمه نرون با عنوان امپراتور روم

اداره امپراتوری روم به تنهایی و شروع نزاع قدرت بین مادر و پسر (۵۴ تا ۵۹)[ویرایش]

سکه طلا امپراتوری، اگریپینا و نرون با هم به عنوان حاکمان برابر امپراتوری روم

نرون در ۱۶ سالگی بر تخت امپراتوری روم نشست و آگریپینا به عنوان مادر امپراتور جوان در مقابل سنا و ارتش فریاد زد «زنده باد امپراتور نرون، سلطنتش پاینده باد» و در این شرایط قدرتی نامحدود و مطلقی بر کلیه امپراتوری روم و تمام رومیان اعمال کرد، همچنین اگریپینا به عنوان کشیش اعظم فرقه کلودیوس به جایگاه خدایی در روم رسید. به اگریپینا همانند دوره قبل اجازه داد شد جلسات سنا را ملاقات کند و حتی این بار با روشی بی‌سابقه یعنی به‌طور مستقل در کنار نرون او بر جلسات امپراتوری نظارت داشت.

بعد از مرگ کلودیوس اگریپینا قدرت‌های کامل حاکم در امپراتوری روم را به‌طور کامل در دست گرفت و این بار توانست برحق خود بر تمامی امور حکومتی مسلط شود و کلیه فرامین حکومتی با رائ وی صادر می‌شد، او علاوه بر رتق و فتق امور مملکتی و حل مشکلات عدیده اجتماعی و اخلاقی و سایر مسائل مملکتی، سعی در کنترل سرتاسر یا بیشتر امور زندگی فرزند خود کرد که در آن زمان شایعه شد که او سعی در رابطه محرمانه با فرزنده خود دارد، در هیچ این گونه روابط اطلاعات معتبری در دسترس نیست اما با وجود این شایعات در بین مردم، نرون جوان به‌طور کامل به مادر خود تکیه کرد و بزرگترین نفوذ را به مادر خود در همه امور خصوصی و مملکت داری داد و قبل از هر کاری برای تصمیم‌گیری‌های امپراتوری روزانه به مادر خود مراجع می‌کرد و با او مشورت می‌کرد، همچنین کلیه تصمیم‌گیری‌های مهم و کلیدی حکومت را به مادر خود واگذار کرد و حتی در زمان ملاقات‌های شخصی با نرون به تنهایی اگریپینا رسماً در کنار پسرش حضور داشت، اگریپینا در روز تاجگذاری پسرش به عنوان امپراتور خود را " الهه پرهیزگار، فلیکس آگوستا، امپراتریس بزرگ و استبدادی همه رومیان " نامید و این قدرت، سلطه و کنترل او را نشان می‌داد.

نظریه مورخی به نام کاسیوس دیو، در مورد اگریپینا و اقتدارش در زمان نرون:

"اگریپینا می‌خواست به فرزند خود قدرت همه جانبه، مطلق و نامحدود جهان روم دهد و خودش نیز در این اقتدار بی چون و چرا سهیم باشد، اما نرون نتوانست مدت زیادی حکومت مادرش را تحمل کند و از این که او قدرتی برابر با خودش دارد شروع به نافرمانی از اگریپینا کرد و در آینده جنگ سختی بین مادر و پسر رخ داد که عاقبت بدی برای اگریپینا و در اخر برای نرون به ارمغان آورد."

در یک سال و نیم اول سلطنت نرون، آگریپینا بر روی پسرش و تمام امپراتوری روم نفوذ اقتدارگرانه، همه‌جانبه و حیرت‌انگیزی داشت و بر همه چیز به‌طور کامل مسلط بود، از آنجائیکه نرون تنها فرزند مرد اگریپینا بود، اگریپینا او را تشویق می‌کرد تا خود را با جشن‌ها و شکارها با دوستانش سرگرم نگه دارد. مشغولیت امپراتور به مهمانی و کتاب خوانی به اگریپینا اجازه داد تا قدرت مطلق را بدست آورد و به نام پسرش و در کنار او رسماً بر امپراتوری روم به‌طور تمام و کمال حکمرانی کند.

او در این زمان مفتخر به مقام Mater optima (مادر والامقام) و Mater Augustus (مادر اگوستوس) شد، همچنین با تلاش‌ها و نقشه‌های ماهرانه او بود که اوایل حکومت نرون به عنوان «عصر طلایی» در روم شناخته شد. در نیمه‌های سال ۵۵ میلادی هنگامی که نرون شروع به برقراری رابطه با زن آزادی به نام کلودیا اکتا کرد، که آگریپینا به شدت از آن مخالفت کرد و با خشونت نرون را مورد انتقاد قرار داد و با بی رحمی با کلودیا رفتار کرد، و شروع به از دست دادن نفوذ تدریجی بر نرون کرد در حقیقت او بعد از نافرمانی پسرش با وجود این که او هرگز کلودیا را نمی‌پذیرد، او پسر خود را با این حرف تهدید کرد: «همان گونه که تو را به تخت رساندم می‌توانم کنارت بزنم» شروع به از دست دادن نفوذ بر امپراتور جوان کرد و در دومین سال حکومت پسرش او دیگر بر زندگی و تصمیمات نرون سلطه نداشت و از همان وقت شروع به از دست دادن تدریجی نفوذش بر دولت کرد. آگریپینا در تلاش خود برای حفظ قدرت و نفوذ خود و امپراتور کردن پسرخوانده خود بریتانیک تلاش کرد و شروع به حمایت از او کرد.

بریتانیک به‌طور مخفیانه به دستور نرون هنگام ضیافت خود در فوریه ۵۶ مسموم شد بعد از مرگ بریتانیک نرون گفت: «بگذارید مادرم بیاید و او را ببیند تا عبرت بگیرد». از همان وقت جنگ قدرت بی رحمانه ای بین آگریپینا و پسرش آغاز شده بود.

شروع از دست دادن حاکمیت و نفوذ فزایند در امپراتوری[ویرایش]

آگریپینا بین ۵۶ تا ۵۸ میلادی بسیار زیاد مراقب بود و بیش از حد چشم انتقادی نسبت به پسرش داشت. در سال ۵۶، آگریپینا پسرش را مجبور به زندگی در محل سکونت امپراتوری کرد و قدرت هولناک و شهوانی را برای خودش به او تحمیل می‌کرد. سرانجام نرون مادر خود را به تدریج با کمک بوروس و سنکا و بسیاری از دشمنان مادرش در جلسات سنا از همه حق‌الهی امپراتوریش، امتیازات، افتخارات و قدرت‌های بسیار گسترده اش و حتی از ریاست کاخ‌های سلطنتی پالتین محروم کرد و حتی حق تبرداران امپراتوری را از مادرش گرفت و محافظان شخصی رومی و آلمانی و محافظت گارد پرتورین را از مادرش در سال ۵۸ میلادی از کار انداخت و حتی شروع به عزل افراد مادرش در دولت کرد، با وجود تلاش‌های نرون اگریپینا همچنان در دولت و زندگی شخصی پسرش مداخله می‌کرد و حتی زمانیکه که دیگر به عنوان مشاور و نایب امپراتور سمتی نداشت همچنان در جلسات سنا از پشت پرده شرکت می‌کرد و همواره هواداران بسیاری در بین مجلس سنا، ارتش روم، گارد پرتورین و حتی مردم داشت و همچنان قدرت وی در طول سلطنت نرون از طرف پسرش وجود داشت. در آخر این اختلاف به جایی رسید که نرون حتی مادر خود را تهدید کرد که تاج و تخت را رها خواهد کرد و برای زندگی در جزیره رودوس در یونان، مکانی که زندگی تیبریوس پس از طلاق جولیا بزرگان در آنجا زندگی کرده بود، می‌رود. نرون همچنین پالاس مشاور و معشوقه موردعلاقه مادرش را هم از دادگاه اخراج کرد. سقوط پالاس و مخالفت بوروس و سنکا، همراه بسیاری از مشاوران جدید نرون که مدام در گوش نرون تکرار می‌کرد که «اگریپینا به هیچ وجه قابل اعتماد نیست و قصد سلطنت دارد» به تضعیف اقتدار رسمی آگریپینا کمک کرد.

به سمت سال ۵۸ میلادی زمانی که نرون عاشق زنی به نام پوپایا سابینا شد و اگریپینا بخاطر مخالف‌های بسیار خود از قصر اخراج شد و به زندگی در املاک کنار رودخانه در میسنوم رفت. در حالی که آگریپینا در آنجا زندگی می‌کرد یا وقتی به دیدارهای کوتاه به رم رفت، نرو مردم را برای اذیت کردن او فرستاد. اگرچه در میسنوم زندگی می‌کرد، اما اگریپینا هنوز هم بسیار محبوب، قدرتمند، ثروتمند و تأثیرگذار بود و نفوذ ویرانگر او همچنان بر امپراتوری از طرف نرون برقرار بود و همین باعث خشم نرون می‌شد و این نفوذ برای امپراتور خطرناک بود. آگریپینا و نرون در دیدارهای کوتاه یکدیگر را می‌دیدند در این زمان اگریپینا برنامه‌ریزی کرده بود که گایوس روبلیوس پلوتوس را به عنوان امپراتور روم جایگزین نرون کند بعد از این حوادث در سال ۵۹ او توسط نرون کشته شد.

مرگ و پیامدهای بعدی[ویرایش]

اگریپینا در لحظه مرگ

شرایطی که مرگ آگریپینا را احاطه کرده‌است، به دلیل تضادهای تاریخی و تعصب ضد نرون، نامشخص است. همه داستانهای زنده مانده از مرگ آگریپینا با خود و یکدیگر تناقض دارند و عموماً خیالی هستند، هر چند در سال ۵۹ میلادی امپراتور دستور ترور مادر خود اگریپینا را صادر کرد و او در شب ۲۳ مارس ۵۹ در قصر خود با یک کودتای بی سر و صدا توسط چند سرباز قاتل به قتل رسید و بعد از آن باعث پشیمانی و عذاب وجدان شدید در نرون شد

حسابهای مورخی به نام کاسیوس دیو در مورد مرگ اگریپینا[ویرایش]

داستان کاسیوس دیو نیز تا حدودی متفاوت است. این دوباره با پوپایا به عنوان انگیزه قتل آغاز می‌شود. نرو کشتی را طراحی کرد که در هنگام دریا در انتها باز می‌شد. آگریپینا را روی زمین گذاشت و پس از بازشدن کف کشتی، او درون آب افتاد. آگریپینا شنا کرد و به ساحل رسید، نرون از زنده ماندن مادرش باخبر شد و بشدت ترسید و در شب ۲۳ مارس ۵۹ قاتل‌هایی را ارسال کرد تا او و تمام افرادش را بکشد. نرون سپس ادعا کرد که آگریپینا نقشه کشیده‌است که او را بکشد. حرف آخر در مورد اگریپینا که گفته شد قاتلان به شدت به ضرب و شتم پرداخته‌است گفته می‌شود که اگریپینا به قاتلان گفت که «رحم او را نابود کنند زیرا چنین بچه ای درش به وجود آمده»، گفته می‌شود «شکم اگریپینا را تقریباً پاره کردند»، قبل از مرگ اگریپینا با صدای بلند فریاد زد «پسر بی شرم و ناخلف نابود شود».

خاکسپاری[ویرایش]

بعد از مرگ آگریپینا، نرون جسد او را دید و اظهار داشت که او عالی هست و به گفته مورخان به جسد مادرش گفت: «او چقدر زیباست به زیبایی او ندیده‌ام». بدن او آن شب در یک نیمکت ناهار بود. در مراسم تشییع جنازه مادرش، نرون بدون شوخ‌طبعی، بی سخنی و ترسناک بود. وقتی خبرها مبنی بر درگذشت آگریپینا منتشر شد، بخشی از ارتش روم، سنا و افراد مختلف برای این که توجه نرون را جلب کنند برای او نامه‌های تبریک فرستادند که وی از توطئه‌های ماهرانه مادرش نجات یافته‌است.

عواقب بعدی[ویرایش]

در زمان باقی مانده از سلطنت نرون، قبر آگریپینا پوشیده یا محصور نشده‌است. خانواده او بعداً آرامگاه متوسطی را در میسنوم به وی دادند. مرگ مادرش وجدان نرون را آزار می‌داد. او احساس گناه شدیدی می‌کرد که گاهی در مورد مادرش کابوس می‌دید. او حتی روح مادرش را دید و جادوگران سیاه را مجبور کرد که او را نابود کنند هر چند هیچ فایدی نداشت و هر سال کابوس‌های نرون بدتر می‌شد. سالها قبل از درگذشت او، آگریپینا به اخترشناسان مراجعه کرده بود تا دربارهٔ آینده پسرش سؤال کند. اخترشناسان نسبتاً پیش‌بینی کرده بودند که پسرش با تلاش او امپراتور می‌شود اما او را خواهد کشت. او پاسخ داد، «بگذار او مرا بکشد، به شرط آنکه امپراتور همه جهان شود، من راضی ام» در یکی از صحبت‌های اگریپینا به یکی از ندیمه‌های مورد اعتماد خود گفته‌است «شاید من هرگز توسط او (نرون) کشته نشوم».

منابع[ویرایش]

  1. E. Groag, A. Stein, L. Petersen – e.a. (edd.), Prosopographia Imperii Romani saeculi I, II et III (PIR), Berlin, 1933 – I 641
  2. Tacitus, Annals XII.66; Cassius Dio, Roman History LXI.34; Suetonius, The Lives of Twelve Caesars, Life of Claudius 44; Josephus is less sure, Josephus, Antiquities of the Jews XX.8.1

پیوند به بیرون[ویرایش]