آفتاب‌سوخته (فیلم ۱۹۹۴)

آفتاب‌سوخته
آفتاب‌سوخته
کارگردان	نیکیتا میخالکوف
تهیه‌کننده	نیکیتا میخالکوف; میشل سدو
نویسنده	رستم ابراهیم‌بیگف; نیکیتا میخالکوف
بازیگران	آلگ مینشیکوف; نیکیتا میخالکوف; اینگبرگ دپکورت; ناجزدا میخالکوف; آندره اومانسکی; سوتلانا والنتینوفنا کریوچکوفا; ویاچسلاو تیخونوف; ولادیمیر ایلین
موسیقی	ادوارد آرتمیف
فیلم‌بردار	ویلن کالیوتا
تدوینگر	انزو مینکونه
توزیع‌کننده	سونی پیکچرز کلاسیکس
تاریخ‌های انتشار	۲۱ مه ۱۹۹۴ (جشنواره کن);
مدت زمان	۱۳۵ دقیقه
کشور	روسیه; فرانسه
زبان	روسی/فرانسوی
هزینهٔ فیلم	۲٫۸ میلیون دلار (تقریبی)

آفتاب‌خستگان (روسی: Утомлённые солнцем، نویسه‌گردانی: Utomlyonnye solntsem) یا آفتاب‌سوخته (به انگلیسی: Burnt by the Sun) فیلمی به کارگردانی نیکیتا میخالکوف است که در سال ۱۹۹۴ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به نیکیتا میخالکوف، سوتلانا والنتینوفنا کریوچکوفا و ویاچسلاو تیخونوف اشاره کرد. این فیلم برندهٔ جایزهٔ اسکار بهترین فیلم خارجی‌زبان ۱۹۹۴ شده‌است.

بازیگران

اولگ منشیکف – دیمیتری (میتیا)
نیکیتا میخالکوف – سرگئی پتروویچ کوتوف
اینگه‌بورگا داپکونایته – ماروسیا
نادژدا میخالکووا – نادیا
André Oumansky – فیلیپ
ویاچسلاو تیخونوف – وسه‌والود
Svetlana Kryuchkova – موخووا
ولادیمیر ایلین – کیریک
Alla Kazanskaya – لیدییا استپانووا
Nina Arkhipova – یلنا میخائیلوونا
Avangard Leontyev – راننده
Inna Ulyanova – اولگا نیکلایونا
Lyubov Rudneva – لوبا
Vladimir Ryabov – افسرِ ان‌کاوه‌ده
Vladimir Belousov – مأمور ان‌کاوه‌ده #۱

خلاصه

تمام وقایع فیلم در طول یک روز از تابستان سال ۱۹۳۶ در اتحاد جماهیر شوروی رخ می‌دهد. میتیا (دمیتری)، یک اشراف‌زاده‌ی سابق و کهنه‌سرباز ارتش سفیدِ ضدکمونیست، در فکر خودکشی است.

سپس فیلم به صحنه‌ای می‌رود که در آن کامدیو سرگئی پتروویچ کوتوف، همسرش ماروسیا و دختر شش ساله‌شان نادیا در یک «بانیا» (حمام روسی) در حال استراحت هستند که ناگهان یک دهقان از مزرعه‌ی اشتراکی محلی، سراسیمه به آنها خبر می‌دهد که تانک‌های ارتش سرخ به عنوان بخشی از یک رزمایش عمومی، در آستانه‌ی له‌کردن محصول گندم هستند. پس از شنیدن این خبر، کوتوف سواره به آنجا می‌تازد تا به افسر فرمانده تانک‌ها دستور توقف بدهد.

کوتوف به عنوان یک «بلشویک قدیمی» ارشد و قهرمان افسانه‌ای جنگ داخلی روسیه در سال ۱۹۱۷، از اقتدار بالایی برخوردار است و همچنین در میان مردم عادی و روستاییان محلی بسیار محبوب است. صحنه‌ی آغازین فیلم روشن می‌سازد که کوتوف مردی خانواده‌دوست و فداکار است و ادعا می‌کند که از دوستان شخصی استالین می‌باشد و .........

منابع

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Burnt by the Sun». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۲ دسامبر ۲۰۱۵.
میخالکوف، نیکیتا. آفتاب‌خستگان. ترجمهٔ سعید موثقی. تهران: نشر نی، ۱۳۸۹. شابک ‎۹۷۸-۹۶۴-۱۸۵-۱۴۶-۲

این یک مقالهٔ خرد فیلم است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.

ن ب و جایزه اسکار بهترین فیلم بین‌المللی
۱۹۴۷–۱۹۵۵ (افتخاری)	۱۹۴۷: واکسی – ویتوریو دسیکا ۱۹۴۸: آقای ونسان – موریس کلوش ۱۹۴۹: دزد دوچرخه – ویتوریو دسیکا ۱۹۵۰: دیوارهای مالاپاگا – رنه کلمان ۱۹۵۱: راشومون – آکیرا کوروساوا ۱۹۵۲: بازی‌های ممنوعه – رنه کلمان ۱۹۵۴: دروازه جهنم – تینوسوکه کینوگاسا ۱۹۵۵: سامورایی ۱: موساشی میاموتو – هیروشی ایناگاکی
۱۹۵۶–۱۹۵۹	۱۹۵۶: جاده – فدریکو فلینی ۱۹۵۷: شب‌های کابیریا – فدریکو فلینی ۱۹۵۸: دایی من – ژاک تاتی ۱۹۵۹: اورفه سیاه – مارسل کامو
دهه ۱۹۶۰	۱۹۶۰: چشمه باکره – اینگمار برگمان ۱۹۶۱: همچون در یک آینه – اینگمار برگمان ۱۹۶۲: یکشنبه‌ها و سیبل – سرژ بورگینیون ۱۹۶۳: هشت‌ونیم – فدریکو فلینی ۱۹۶۴: دیروز، امروز، فردا – ویتوریو دسیکا ۱۹۶۵: فروشگاه در خیابان اصلی – یان کادار و المار کلوس ۱۹۶۶: یک مرد و یک زن – کلود للوش ۱۹۶۷: قطارهای تحت نظر – ییرژی منتسل ۱۹۶۸: جنگ و صلح – سرگئی باندارچوک ۱۹۶۹: زد – کوستا گاوراس
دهه ۱۹۷۰	۱۹۷۰: بازجویی از یک شهروند دور از سوءظن – الیو پتری ۱۹۷۱: باغ فینزی کوینتینی – ویتوریو دسیکا ۱۹۷۲: جذابیت پنهان بورژوازی – لوئیس بونوئل ۱۹۷۳: روز به جای شب – فرانسوا تروفو ۱۹۷۴: آمارکورد – فدریکو فلینی ۱۹۷۵: درسو اوزالا – آکیرا کوروساوا ۱۹۷۶: سیاه و سفید رنگی – ژان-ژاک آنو ۱۹۷۷: مادام رزا – موشه میزراهی ۱۹۷۸: دستمال‌های خود را آماده کنید – برتران بلیه ۱۹۷۹: طبل حلبی – فولکر شلوندورف
دهه ۱۹۸۰	۱۹۸۰: مسکو اشک‌ها را باور ندارد – ولادیمیر منشوف ۱۹۸۱: مفیستو – ایشتوان سابو ۱۹۸۲: آغازی دوباره – خوزه لوئیس گارسی ۱۹۸۳: فانی و الکساندر – اینگمار برگمان ۱۹۸۴: حرکات خطرناک – ریشار دمبو ۱۹۸۵: گزارش رسمی – لوئیس پوئنسو ۱۹۸۶: حمله – فونس رادماکرس ۱۹۸۷: ضیافت بابت – گابریل آکسل ۱۹۸۸: پله فاتح – بیله آگوست ۱۹۸۹: سینما پارادیزو – جوزپه تورناتوره
دهه ۱۹۹۰	۱۹۹۰: سفر امید – گزاویه کولر ۱۹۹۱: مدیترانه – گابریله سالواتورس ۱۹۹۲: هند و چین – رژیس وارنیه ۱۹۹۳: روزگار خوش – فرناندو تروئبا ۱۹۹۴: آفتاب‌سوخته – نیکیتا میخالکوف ۱۹۹۵: آنتونیا – مرلین گوریس ۱۹۹۶: کلیا – یان اسویراک ۱۹۹۷: شخصیت – مایک فان دیم ۱۹۹۸: زندگی زیباست – روبرتو بنینی ۱۹۹۹: همه چیز درباره مادرم – پدرو آلمودوار
دهه ۲۰۰۰	۲۰۰۰: ببر خیزان، اژدهای پنهان – انگ لی ۲۰۰۱: سرزمین هیچ‌کس – دانیس تانویچ ۲۰۰۲: هیچ‌کجا در آفریقا – کارولین لینک ۲۰۰۳: تهاجم بربرها – دنی آرکان ۲۰۰۴: دریای درون – آلخاندرو آمنابار ۲۰۰۵: ساتسی – گوین هود ۲۰۰۶: زندگی دیگران – فلوریان هنکل فون دونرسمارک ۲۰۰۷: جاعلان – اشتفان روزویتسکی ۲۰۰۸: عزیمت‌ها – یوجیرو تاکیتا ۲۰۰۹: راز چشمان آن‌ها – خوان خوزه کامپانلا
دهه ۲۰۱۰	۲۰۱۰: در یک دنیای بهتر – سوزانه بیر ۲۰۱۱: جدایی نادر از سیمین – اصغر فرهادی ۲۰۱۲: عشق – میشائل هانکه ۲۰۱۳: زیبایی بزرگ – پائولو سورنتینو ۲۰۱۴: ایدا – پاوئو پاولیکوفسکی ۲۰۱۵: پسر شائول - لاسلو نمش ۲۰۱۶: فروشنده - اصغر فرهادی ۲۰۱۷: یک زن شگفت‌انگیز - سباستین للیو ۲۰۱۸: رما - آلفونسو کوارون ۲۰۱۹: انگل - بونگ جون هو ۲۰۲۰: یک دور دیگر – توماس وینتربرگ ۲۰۲۱: ماشینم را بران – ریوسوکی هاماگوچی ۲۰۲۲: در جبهه غرب خبری نیست – ادوارد برگر ۲۰۲۳: منطقه مورد نظر – جاناتان گلیزر ۲۰۲۴: هنوز اینجا هستم – والتر سالس