اولدبوی (فیلم ۲۰۰۳)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
اولدبوی
پوستر سینمایی فیلم
کارگردانپارک چان-ووک
تهیه‌کنندهایم سونگ-یونگ
کیم دونگ-جو
نویسندههوانگ جو-یون
ایم جون-هیونگ
پارک چان-ووک
بر پایهمانگا اولدبوی
نوشته گارون تسوچیا
بازیگرانچوی مین-شیک
یو جی-ته
کانگ هیه-جونگ
موسیقیجو یئونگ-ووک
فیلم‌بردارچونگ چونگ-هوون
تدوین‌گرکیم سانگ-بوم
شرکت
تولید
شو ایست
اگ فیلمز
توزیع‌کنندهشو ایست (کرهٔ جنوبی)
تارتان فیلمز (ایالات متّحده/بریتانیا)
تاریخ‌های انتشار
  • ۲۱ نوامبر ۲۰۰۳ (۲۰۰۳-۱۱-۲۱) (کرهٔ جنوبی)
  • ۱۵ مه ۲۰۰۴ (۲۰۰۴-۰۵-۱۵) (جشنواره فیلم کن)
مدت زمان
۱۲۰ دقیقه
کشورکره جنوبی
زبانکره‌ای
هزینهٔ فیلم۳ میلیون دلار
فروش گیشه۱۵ میلیون دلار

اولدبوی (به هانگول: 올드보이، به انگلیسی: Oldboy) که با عناوین همکلاسی قدیمی، رفیق قدیمی و پیرپسر نیز شناخته می‌شود،[نیازمند منبع] یک فیلم معمایی مهیج ، روانشناسی و در سبک جدید، محصول سال ۲۰۰۳ کشور کرهٔ جنوبی، به کارگردانی پارک چان-ووک و اقتباسی از مجموعه مانگایی ژاپنی به همین نام از گارون تسوچیا است.

این فیلم، دومین اثر از سه‌گانهٔ انتقام است که پس از همدردی با آقای انتقام و پیش از بانوی انتقام ساخته شد و داستان آن راجع به ربوده شدن مردیست که بدون اطّلاع از نام و هدف ربایندهٔ خود، به مدّت ۱۵ سال در هتلی زندانی می‌شود.

اولدبوی جایزه بزرگ جشنواره فیلم کن در سال ۲۰۰۴ را از آنِ خود کرد و مورد تحسین رئیس هیئت داوران جشنواره، کوئنتین تارانتینو، واقع شد. در سال ۲۰۰۸ سی‌ان‌ان این فیلم را یکی از ۱۰ فیلم برتر آسیا در تاریخ معرّفی کرد.

در سال ۲۰۱۳ اسپایک لی نسخهٔ بازسازی شدهٔ این فیلم با همین عنوان را کارگردانی کرد.

خلاصه داستان[ویرایش]

اوته سا مردی خوشگذران در حالیکه به دلیل مستی بازداشت شده است در روز تولد دخترش دزدیده می‌شود و برای مدت ۱۵ سال در یک اتاق زندانی می‌شود. در طول ۱۵ سال هیچ‌کس به سراغ او نمی‌آید و هر بار که اقدام به خودکشی می‌کند، توسط افراد ناشناس درمان شده و به اتاق قبلی برگردانده می‌شود. بعد از سپری شدن ۱۵ سال به همان مرموزی روز اول آزاد می‌شود. در حالیکه در طول این ۱۵ سال فقط این یک سؤال در ذهنش تکرار می شود؛ چرا؟ سپس او به دنبال پاسخ این سوال می رود...

طرح داستان[ویرایش]

در سال 1988، تاجر Oh Dae-su به دلیل مستی دستگیر می شود و جشن تولد چهارم دخترش را از دست می دهد. پس از اینکه دوستش جو هوان او را از ایستگاه پلیس می‌گیرد، دائه سو ربوده می‌شود و در اتاقی مهر و موم شده هتل از خواب بیدار می‌شود، جایی که غذا از طریق درب حیوان خانگی تحویل داده می‌شود. دائه سو متوجه می شود که همسرش به قتل رسیده است و او به عنوان مظنون اصلی توسط ربوده کنندگانش معرفی شده است. با گذشت سال ها از زندان، دائه سو دچار توهم می شود، از تنهایی منحرف می شود و در نهایت اقدام به خودکشی می کند. دائه سو در حالی که پس از بریدن مچ دست خود بیهوش است، احیا می شود و بانداژ می شود و از مرگ او جلوگیری می شود تا اطمینان حاصل شود که او همچنان در رنج زندگی می کند. پس از این، دائه سو زمان را با تمرین سایه‌باکسینگ و تلاش برای حفر تونل فرار می‌گذراند تا از اسیرکنندگان خود انتقام بگیرد.

در سال 2003، دائه سو پس از آرام کردن و هیپنوتیزم شدن ناگهان آزاد می شود. دائه سو از خواب بیدار می شود و پس از آزمایش مهارت های مبارزه خود بر روی گروهی از اراذل و اوباش، یک گدای مرموز به او پول و یک تلفن همراه می دهد. دائه سو وارد یک رستوران سوشی می شود و در آنجا با می دو، یک سرآشپز جوان آشنا می شود. او یک تماس تلفنی تمسخر آمیز از اسیر کننده اش دریافت می کند، به زمین می افتد و توسط Mi-do گرفته می شود. دائه سو تلاش می کند تا آپارتمان می دو را ترک کند، اما می دو که اکنون به دائه سو علاقه مند است، مانع او می شود. آنها آشتی می کنند و شروع به ایجاد پیوند می کنند. پس از بهبودی، دائه سو تلاش می کند تا دخترش را بیابد، اما پس از اینکه متوجه شد دخترش پس از ربوده شدن به فرزندی گرفته شده است، از تلاش برای تماس با او منصرف می شود. دائه سو که اکنون روی شناسایی اسیرکنندگان خود متمرکز شده است، رستوران چینی را که غذای زندان او را درست می کرد، پیدا می کند و با تعقیب یک تحویل دهنده، زندان را پیدا می کند.

دائه سو متوجه می شود هتلی که در آن نگهداری می شد یک زندان خصوصی است، جایی که مردم برای زندانی کردن دیگران پول می دهند. او نگهبان، آقای پارک چئول وونگ را شکنجه و بازجویی می کند، که فاش می کند که دائه سو به دلیل "زیاد حرف زدن" زندانی شده است. نگهبانان آقای پارک می آیند تا به دائ سو حمله کنند و در راهروی هتل به شدت درگیر می شوند. دائه سو چاقو خورد اما موفق می شود همه آنها را شکست دهد. معلوم می شود که اسیر دائه سو یک تاجر ثروتمند به نام لی وو جین است. وو جین به او اولتیماتوم می دهد: اگر دائه سو بتواند انگیزه زندانی شدن خود را ظرف پنج روز کشف کند، وو جین خود را خواهد کشت. در غیر این صورت، او می دو را خواهد کشت. دائه سو و می دو به هم نزدیک می شوند و رابطه جنسی دارند. در همین حین، جو هوان سعی می کند با دائه سو با اطلاعات مهم تماس بگیرد، اما توسط وو جین به قتل می رسد. دائه سو در نهایت به یاد می آورد که او و وو جین به یک دبیرستان رفتند و او شاهد بود که وو جین با خواهر خود زنای با محارم انجام می داد. دائه سو آنچه را که دید به جو هوان گفت که باعث شد همکلاسی هایش در مورد آن غیبت کنند. شایعات پخش شد و خواهر وو جین خودکشی کرد و وو جین غمگین را به انتقام کشاند. در حال حاضر، وو جین دست آقای پارک را قطع می کند و آقای پارک و گروهش را به همراهی با دائ سو سوق می دهد. دائه سو می دو را به همراه مستر پارک ترک می کند و به مصاف وو جین می رود.

در پنت‌هاوس وو جین، او جعبه‌ای بنفش رنگ به دائ سو نشان می‌دهد که حاوی یک آلبوم خانوادگی حاوی عکس‌های دائو، همسرش و دختر شیرخوارش در کنار هم مربوط به سال‌ها پیش است، تا نشان دهد دخترش چگونه بزرگ شده است. سپس وو جین فاش می‌کند که می‌دو در واقع دختر دائه‌سو است، و او همه چیز را تنظیم کرده بود و با استفاده از هیپنوتیزم، دائه‌سو را به رستوران راهنمایی می‌کرد تا او و می‌دو عاشق هم شوند، به طوری که دائو سو همان درد محارم را که او تجربه کرد، تجربه کرد. وو جین فاش می کند که آقای پارک هنوز برای او کار می کند و تهدید می کند که حقیقت را به می دو خواهد گفت. دائه سو به دلیل اینکه منبع شایعه مرگ خواهر وو جین بوده عذرخواهی می کند و با تقلید از سگ و التماس خود را تحقیر می کند. وقتی وو جین تحت تأثیر قرار نمی گیرد، دائه سو زبان خود را به نشانه توبه بریده است. وو جین عذرخواهی دائسو را می پذیرد و به آقای پارک می گوید که حقیقت را از می دو پنهان کند. سپس دستگاهی را که ادعا می‌کند ریموت است روی ضربان‌سازش می‌اندازد و می‌رود. Dae-su دستگاه را در تلاش برای کشتن Woo-Jin فعال می کند، اما متوجه می شود که در واقع یک کنترل از راه دور برای بلندگوها است که ضبط صوتی Dae-su و Mi-do در حال رابطه جنسی را پخش می کند. در حالی که دائه سو از ناامیدی فرو می ریزد، وو جین وارد آسانسور می شود، جایی که خودکشی خواهرش را به یاد می آورد و با شلیک گلوله به خود می کشد.

مدتی بعد، دائه سو هیپنوتیزور را پیدا می کند و از او می خواهد که دانش خود را در مورد دخترش می دو پاک کند تا بتوانند در کنار هم شاد بمانند. برای متقاعد کردن او، سؤالی را که از مرد پشت بام شنیده بود، تکرار می‌کند و هیپنوتیزور هم موافقت می‌کند. پس از آن، Mi-do دائه سو را در برف می یابد، اما هیچ نشانه ای از هیپنوتیزم کننده وجود ندارد. می دو به عشق خود به او اعتراف می کند و آن دو در آغوش می گیرند. دائه سو به لبخندی گسترده تبدیل می شود که به آرامی با یک بیان مبهم تر جایگزین می شود.

بازیگران[ویرایش]

چوی مین سیک در نقش Oh Dae-su، تاجری که پس از 15 سال زندانی شدن در یک زندان مرموز به دنبال انتقام است. چوی مین سیک برای نقشش بسته به برنامه فیلمبرداری وزن کم کرد و اضافه کرد، شش هفته تمرین کرد و بیشتر کارهای بدلکاری خود را انجام داد.

اوه ته کیونگ در نقش دائه سو جوان

یو جی تائه در نقش لی وو جین، مردی که پشت زندان اوه دائه سو قرار دارد. انتخاب ایده آل پارک چان ووک برای وو جین، هنرپیشه هان سوک کیو بود که قبلاً رقیب چوی مین سیک در شیری و شماره 3 بود. پس از آن، چوی یو جی تائه را برای این نقش پیشنهاد کرد، با وجود اینکه پارک معتقد بود او. برای این نقش خیلی جوان بود.[۱]

یو یون سوک در نقش وو جین جوان

Kang Hye-jung در نقش Mi-do، علاقه عشق Dae-su.

جی دائهان در نقش نو جو هوان، دوست دائه سو و صاحب یک کافی نت.

وو ایل هان در نقش جو هوان جوان

کیم بیونگ اوک در نقش آقای هان، محافظ وو جین.

یون جین سئو در نقش لی سوآه، خواهر وو جین.

اوه دال سو در نقش پارک چئول وونگ، رئیس زندان خصوصی.

تولید[ویرایش]

صحنه مبارزه راهرو هفده طول کشید تا در سه روز کامل شود و یک برداشت مداوم بود. هیچ گونه ویرایشی وجود نداشت، به جز چاقویی که در پشت اوه دائه سو زده شد، که تصاویر کامپیوتری بود.

فیلمنامه در ابتدا خواستار برهنگی کامل پیشانی مرد بود، اما یو جی تائه پس از فیلمبرداری صحنه ها نظرش را تغییر داد.

دیگر تصاویر کامپیوتری در این فیلم شامل بیرون آمدن مورچه از بازوی دائه سو (طبق ویژگی ساخت دی وی دی، کل بازو CGI بود) و مورچه هایی که پس از آن روی او خزیده بودند. اختاپوسی که زنده خورده می شود توسط کامپیوتر ساخته نشده است. در طول فیلمبرداری این صحنه از چهار مورد استفاده شده است. چوی مین سیک، بازیگر بودایی، برای هر یک دعایی خواند. خوردن اختاپوس های متلاطم (به کره ای san-nakji (산낙지) به عنوان یک غذای لذیذ در آسیای شرقی وجود دارد، اگرچه معمولاً کشته و بریده می شود، نه کامل و زنده خورده می شود. چرخیدن نتیجه فعالیت عصبی پس از مرگ در شاخک های اختاپوس است. وقتی در تفسیر DVD از او پرسیده شد که آیا برای چوی متاسف است یا خیر، کارگردان پارک چان ووک اظهار داشت که بیشتر برای اختاپوس متاسف است.

منظره برفی صحنه آخر در نیوزیلند فیلمبرداری شد.[۲] پایان بندی عمدا مبهم است و مخاطب با چند سوال روبرو می شود: به طور خاص، چقدر زمان گذشته است، آیا ملاقات دائه سو با هیپنوتیزور واقعاً اتفاق افتاده است، آیا او با موفقیت شناخت هویت می دو را از دست داده است یا خیر، و آیا او رابطه خود را با Mi-do ادامه خواهد داد. او در مصاحبه ای با پارک (همراه با اکران اروپایی فیلم)، می گوید که پایان مبهم عمدی بوده و قصد ایجاد بحث را داشته است. این کاملاً به هر بیننده ای بستگی دارد که آنچه را که نشان داده نمی شود تفسیر کند.

منابع[ویرایش]

https://en.wikipedia.org/wiki/Oldboy_(2003_film)

پیوند به بیرون[ویرایش]