آتیلا پسیانی
آتیلا پسیانی | |
|---|---|
 پسیانی در سال ۱۳۹۷ | |
| زادهٔ | ۱۰ اردیبهشت ۱۳۳۶ |
| درگذشت | ۱۴ مهر ۱۴۰۲ (۶۶ سال) |
| آرامگاه | قطعه هنرمندان بهشت زهرا ردیف ۱۵۹ شماره ۸، تهران |
| محل تحصیل | دانشکده هنرهای زیبا |
| پیشهها |
|
| سالهای فعالیت | ۱۳۴۷–۱۴۰۲ |
| همسر | فاطمه نقوی (ا. ۱۳۵۷) |
| فرزندان |
|
| والدین | جمیله شیخی (مادر) |
آتیلا پسیانی (۱۰ اردیبهشت ۱۳۳۶ – ۱۴ مهر ۱۴۰۲)[۱] بازیگر و کارگردانِ تئاتر ایرانی بود.[۲] سریالهای گمگشته (۱۳۸۰) و چاردیواری (۱۳۸۹) در نقش «تقی تاکسی» از ماندگارترین نقشآفرینیهای او هستند.[۳][۴][۵][۶]
او در طول بیش از چهار دهه فعالیت، یکی از پرکارترین بازیگران ایرانی بهشمار میرفت و در بیش از ۴۰ نمایش، حدود ۸۰ فیلم، و بیش از ۷۰ مجموعه حضور یافت.[۷] پسیانی یکی از پیشگامان تئاتر تجربی در ایران دانسته میشود.[۸]
اوایل زندگی و حرفه
آتیلا پسیانی در ۱۰ اردیبهشت ۱۳۳۶ در تهران زاده شد. او فرزند بازیگر جمیله شیخی بود.[۹] در دوران کودکی، پدرش حین مأموریتی در بهشهر درگذشت و او بههمراه مادرش به تهران بازگشت.[۱۰]
پسیانی در ۱۳۴۶ در ده سالگی به همراه مادرش در تمرین تئاتر نمایش حکومت زمانخان اثر میرزا آقا تبریزی حضور یافت و با بازیگری آشنا شد.[۱۱] او در این نمایش دو نقش، یعنی ولیعهد شاه قاجار و شاگرد دلاک را بازی کرد. بازیگر این نقشها آن زمان برای اجرا حاضر نشد و به درخواست رکنالدین خسروی پسیانی با بداههکاریهایاش به بازیگران این نمایش پیوست. او برای این کار ۲۴۰ تکتومانی دستمزد گرفت.[۱۰]
به گفتهٔ پسیانی او در ۱۱ سالگی با دیدن نمایش پژوهشی ژرف و سترگ و نو، در سنگوارههای دوره بیست و پنجم زمینشناسی یا چهاردهم، بیستم، و غیره، فرقی نمیکند به این نتیجه رسید که قطعاً در کار نمایش خواهد بود. او در ۱۶ سالگی وارد کارگاه نمایش شد. پسیانی فارغالتحصیل دانشکده هنرهای زیبا بود.[۱۲] او در دانشگاه در کلاسهای افرادی مانند بهرام بیضایی، حمید سمندریان و شمیم بهار شرکت کرد.[۱۰]
نخستین تجربهٔ سینمایی او در سال ۱۳۴۸ در تلهفیلم گمشدهای بهنام آرتیست اثر ابراهیم وحیدزاده بود که ۴۰ ثانیه در آن نقش داشت. او از سال ۱۳۶۳ حضور در تئاتر را با نمایش هفتخان رستم آغاز کرد و بازی در سینما را از سال ۱۳۶۰ با فیلم عفریت تجربه کرد.[۱۳][۱۴] او سال بعد در مرگ سفید حضور داشت که همسرش نیز از بازیگران آن بود. پسیانی برای مدتی از سینما فاصله گرفت و در سال ۱۳۶۵ با طلسم یکی از برجستهترین نقشهایش را بازی کرد.[۱۰]
سبک بازیگری
بخشی از پرکاری پسیانی به دلیل بازی او در نقشهای مکمل، همکاری با طیف متنوعی از سینماگران، بدون ملاکهای ایدئولوژیک، و چهره منعطفی بود که میتوانست قالبهای گوناگون به خود بگیرد.[۱۵] پسیانی طی حدود پنج دهه فعالیت با طیف گستردهای از کارگردانان کار کرد. او با تأسیس گروه تئاتر بازی، جریانسازی مطلوبی در تئاتر ایران و روند پیشرفت آن رقم زد.[۱۶] فرزاد مؤتمن پسیانی را بازیگری تکنیکی با تمرکزی بالا در صحنه دانست که قادر بود نقشهای پیچیده و روانشناختی را به گونهای ادراکپذیر بازی کند.[۱۰]
به عقیدهٔ ایرنا، پسیانی، «درگیری درخوری با نقش پیدا میکند و در مواجهه با آن، گارد سرسختانهای نمیگیرد. به همین دلیل، عمده نقشهایی که ایفا کرده، با صمیمیت و راحتی خاصی همراه بوده است که سبب شده تا مخاطب، به آن نزدیک شود.» این ویژگی در شمایل اخلاقی او نیز بود و به همین دلیل در سالهای ابتدایی حضور خود در بازیگری، همچنان مورد توجه کارگردانان مختلف بود.[۱۷]
زندگی شخصی و مرگ
پسیانی به ندرت با رسانهها گفتگوهای اختصاصی و مصاحبه داشت. آخرین حضور عمومی او مربوط به مراسم بزرگداشتی بود که در ۱۰ اردیبهشت ۱۴۰۲ برای وی برگزار شد.[۱۸]
پسیانی در سال ۱۳۵۶ با بازیگر فاطمه نقوی آشنا شد و سال بعد با او ازدواج کرد. این دو صاحب دو فرزند بازیگر، ستاره و خسرو شدند. این زوج در سال ۱۳۶۸ گروه تئاتر بازی با هدف توسعهٔ تئاتر تجربی را بنیانگذاری کردند.[۱۹]
پسیانی در آبان ۱۴۰۰ در مصاحبه با فریدون جیرانی گفت که ۱۷ سال است که تلویزیون نگاه نمیکند و حتی سریالهای خود را نمیبیند. این صحبتها واکنشهای زیادی از کیهان و اخبار ۲۰:۳۰ تا منتقدان و سریالسازان و کاربران فضای مجازی در پی داشت. در نهایت دو روز بعد پسیانی با انتشار پستی در اینستاگرام از همکاران و بینندگان تلویزیون عذرخواهی کرد.[۲۰][۲۱]
پسیانی در سالهای آخر زندگی به سرطان مبتلا بود. همزمان با سالروز تولد او مراسم بزرگداشتی برای پسیانی در ۱۰ اردیبهشت ۱۴۰۲ برگزار شد.[۲۲] در ۲۸ شهریور ۱۴۰۲ اعلام شد که او در بیمارستانی در فرانسه بستری شده است.[۲۳] او بر اثر عوارض بیماری در ۱۴ مهر ۱۴۰۲ در این کشور درگذشت.[۲۴] پیکر او در ۱۹ مهر به ایران بازگردانده شد و روز بعد در قطعه هنرمندان بهشت زهرای تهران دفن شد.[۲۵][۲۶]
کارنامه هنری
تئاتر
پسیانی که فعالیت در تئاتر را با پیوستن به «کارگاه نمایش» در سالهای نخست دهه ۱۳۵۰ آغاز کرد و پس از انقلاب ۱۳۵۷ تا پیش از بیماری در سالهای پایانی زندگی، یکی از راهبران تئاتر تجربی بود.[۱۵] پسیانی از دهه ۱۳۶۰ خورشیدی به بعد حضور فعالی در عرصه تئاتر ایران داشت که شامل اجراهای جشنوارهای و آزاد میشد. او با آثار خود در چندین دوره جشنواره تئاتر فجر حضور داشت که از این میان میتوان به جشنواره فجر سال ۱۳۷۰ اشاره کرد. پسیانی در این دوره واقعهخوانی جهاز جادو نوشته محمد چرمشیر را کارگردانی کرد و در کنار آثاری نظیر سایه ماه به کارگردانی انوشیروان ارجمند، مرگ یزدگرد به نویسندگی بهرام بیضایی و کارگردانی گلاب آدینه، دلدار به نویسندگی و کارگردانی حسین نوری، و مالکنون به نویسندگی و کارگردانی مریم معترف و عزتالله مهرآوران به روی صحنه برد.[۲۷][۲۸]
- جنایت و مکافات (رضا ثروتی)، تالار وحدت، (۱۳۹۸)، (بازیگر)[۲۹]
- نام بُرده (علی اصغر دشتی)، ۱۳۹۷
- نمیتونم راجع بهش حرف بزنیم ۱۳۹۷
- طناب (بازیگر) ۱۳۹۷
- دیابولیک: رومئو و ژولیت ۱۳۹۵
- باغبان مرگ (آروند دشت آرای)، ۱۳۹۵
- «باغ آلبالو»؛ ۱۳۹۴ (بهعلاوه بازیگری)[۳۰]
- سوراخ ۲۰۱۴
- گنگ خواب دیده ۱۳۹۳
- «عرق خورشید ٬اشک ماه»؛ ۱۳۹۲
- «مخمل آبی»؛ ۱۳۹۲
- پروفسور بوبوس (بازیگر و کارگردان) ۱۳۸۹
- کشتی شیطان (نویسنده و کارگردان) ۱۳۸۸
- «متابولیک»؛ ۱۳۸۷
- نمایشنامهخوانی «کلاغ و دوچرخه»؛ ۱۳۸۳
- نمایشنامهخوانی «غلیظ مثل عسل»؛ ۱۳۸۲
- «نجوای خاک»؛ ۱۳۸۲
- «کالیگولا شاعر خشونت»؛ ۱۳۸۲
- «بحرالغرایب»؛ ۱۳۸۲
- «بازی در گالری»؛ ۱۳۸۱
- «بسه دیگه خفه شو»؛ ۱۳۸۱
- گنگ خواب دیده ۱۳۸۰
- «قهوهٔ قجری»؛ ۱۳۷۹
- «درد دل با سگ»؛ ۱۳۷۹
- «رستخیز»؛ ۱۳۷۸
- «تبار خون»؛ ۱۳۷۷
- «برف سبز»؛ ۱۳۷۷
- «اینم از این»؛ ۱۳۷۶
- «آبی که مار میخورد، زهر میشود»؛ ۱۳۷۵
- «آبی که گاو میخورد، شیر میشود»؛ ۱۳۷۵
- «بودن یا نبودن»؛ ۱۳۷۳
- «فاطمه عنبر»؛ ۱۳۷۳
- «بودن یا نبودن»؛ ۱۳۷۲
- «آئورا»؛ ۱۳۷۲
- «آئورا»؛ ۱۳۷۰
- «مجلس تقلید هفتخوان»؛ ۱۳۶۹
- «ارکستر زنان آشویتس»؛ ۱۳۶۸
- نمایشنامهخوانی «هرامسا» ۷۰۹/۷۰۵؛ ۱۳۶۸
- چهار تک پرده ۱۳۶۷
- هفت خوان رستم ۱۳۶۳
سینما
- خیابان آذرشهر، شماره ۳ (۱۴۰۰، کامبیز صفری)
- سه جلد (۱۴۰۰، مهدی اسماعیلی)
- سیاه باز (۱۳۹۹، حمید همتی)
- سلفی با دموکراسی (۱۳۹۸، علی عطشانی)
- سرخپوست (۱۳۹۷، نیما جاویدی)
- غلامرضا تختی (۱۳۹۷، بهرام توکلی)
- جاده قدیم (۱۳۹۶، منیژه حکمت)
- میلیونر میامی (۱۳۹۵، مصطفی احمدی)
- آشوب (۱۳۹۴، کاظم راست گفتار)
- نگار (۱۳۹۴، رامبد جوان)
- کارگر ساده نیازمندیم (۱۳۹۴، منوچهر هادی)
- آخرین بار کی سحر را دیدی؟ (۱۳۹۴، فرزاد مؤتمن)
- سیانور (۱۳۹۴، بهروز شعیبی)
- نیمه شب اتفاق افتاد (۱۳۹۴، تینا پاکروان)
- دلبری (۱۳۹۴۳، سید جلال دهقانی اشکذری)
- آتشبس ۲ (۱۳۹۳، تهمینه میلانی)
- مستانه (۱۳۹۳، محمدحسین فرح بخش)
- نازنین (۱۳۹۲، مهدی گلستانه)
- نقش نگار (۱۳۹۲، علی عطشانی)
- هیچکجا هیچکس (۱۳۹۱، ابراهیم شیبانی)
- زندگی خصوصی (۱۳۹۰، محمدحسین فرح بخش) (حضور افتخاری)
- خودزنی (۱۳۹۰، احمد کاوری)
- پل چوبی (۱۳۹۰، مهدی کرم پور)
- تلفن همراه رئیسجمهور (۱۳۹۰، علی عطشانی)
- یک عاشقانه ساده (۱۳۹۰، سامان مقدم)
- در امتداد شهر (۱۳۸۹، علی عطشانی)
- سوت پایان (۱۳۸۹، نیکی کریمی)
- پیتزا مخلوط (۱۳۸۹، حسین قاسمی جامی)
- نقطه بیبازگشت (۱۳۸۸، سیروس رنجبر)
- تهرون (۱۳۸۸، نادر تکمیل همایون)
- سلام بر عشق (۱۳۸۸، اصغر نعیمی)
- از رئیسجمهور پاداش نگیرید (۱۳۸۷، کمال تبریزی)
- دوزخ، برزخ، بهشت (۱۳۸۷، بیژن میرباقری)
- سفر مرگ (۱۳۸۷، حسن آقاکریمی)
- صداها (۱۳۸۷، فرزاد مؤتمن)
- فرزند صبح (۱۳۸۷، بهروز افخمی)
- یک وجب از آسمان (۱۳۸۷، علی وزیریان)
- موش (۱۳۸۶، شاهد احمدلو)
- سه زن (۱۳۸۵، منیژه حکمت)
- حس پنهان (۱۳۸۵، مصطفی رزاق کریمی)
- پاداش سکوت (۱۳۸۵، مازیار میری)
- آتشبس (۱۳۸۴، تهمینه میلانی)
- چه کسی امیر را کشت؟ (۱۳۸۴، مهدی کرم پور)
- شبانه (۱۳۸۴، کیوان علیمحمدی، امید بنکدار)
- عروسک فرنگی (۱۳۸۴، فرهاد صبا)
- کارگران مشغول کارند (۱۳۸۴، مانی حقیقی)
- اسپاگتی در هشت دقیقه (۱۳۸۳، رامبد جوان)
- جایی برای زندگی (۱۳۸۳، محمد بزرگنیا)
- مجردها (۱۳۸۳، اصغر هاشمی)
- برگ برنده (۱۳۸۲، سیروس الوند)
- کما (۱۳۸۲، آرش معیریان)
- گاهی به آسمان نگاه کن (۱۳۸۱، کمال تبریزی)
- گاوخونی (۱۳۸۱، بهروز افخمی)
- سفر به فردا (۱۳۸۰، محمدحسین حقیقی)
- شام آخر (۱۳۸۰، فریدون جیرانی)
- نیمه پنهان (۱۳۸۰، تهمینه میلانی)
- آب و آتش (۱۳۷۹، فریدون جیرانی)
- آواز قو (۱۳۷۹، سعید اسدی)
- ابر و خورشید (۱۳۷۹، محمدحسین حقیقی)
- نسل سوخته (۱۳۷۸، رسول ملاقلی پور)
- دو زن (۱۳۷۷، تهمینه میلانی)
- هیوا (۱۳۷۷، رسول ملاقلی پور)
- هفت سنگ (۱۳۷۶، سید عبدالرضا نواب صفوی)
- عقرب (۱۳۷۵، گروه کارگردانان)
- دیپلمات (۱۳۷۴، داریوش فرهنگ)
- شیخ مفید (۱۳۷۴، فریبرز صالح، سیروس مقدم)
- در کمال خونسردی (فیلم ۱۳۷۳) (۱۳۷۳، سیامک شایقی)
- روز شیطان (۱۳۷۳، بهروز افخمی)
- خاکستر سبز (۱۳۷۲، ابراهیم حاتمی کیا)
- مسافران (۱۳۷۰، بهرام بیضایی)
- دو فیلم با یک بلیت (۱۳۶۹، داریوش فرهنگ)
- راز خنجر (۱۳۶۹، محمدحسین حقیقی)
- پرواز پنجم ژوئن (۱۳۶۸، علیرضا سمیع آذر)
- کشتی آنجلیکا (۱۳۶۷، محمد بزرگنیا)
- طلسم (۱۳۶۵، داریوش فرهنگ)
- مرگ سفید (۱۳۶۲، حسین زندباف)
- عفریت (۱۳۶۰، فرشید فلک نازی)
تلویزیونی
شبکه نمایش خانگی
| سال | نام مجموعه | نقش | کارگردان |
|---|---|---|---|
| ۱۴۰۱ | بیگناه | فرهنگ کثرتی | مهران احمدی |
| ۱۴۰۱ | آفتابپرست | پلیس | برزو نیکنژاد |
| ۱۴۰۰ | مردم معمولی | ایرج جاوید | رامبد جوان |
| ۱۳۹۷ | ممنوعه | یحیی کریمی | امیر پورکیان |
| ۱۳۹۶ | آشوب | کاظم راستگفتار | |
برنامهریز
- بهترین بابای دنیا (۱۳۷۰)
دستیار کارگردان
- بوی پیراهن یوسف (۱۳۷۴)
- بهترین بابای دنیا (۱۳۷۰)
- دو فیلم با یک بلیط (۱۳۶۹)
بازیگردان
- سفر به فردا (۱۳۸۰)
- هیوا (۱۳۷۷)
- بوی پیراهن یوسف (۱۳۷۴)
- مسافران (۱۳۷۰)
انتخاب بازیگر
- مزرعه پدری (۱۳۸۲)
- سفر به فردا (۱۳۸۰)
- آژانس شیشهای (۱۳۷۶)
- بوی پیراهن یوسف (۱۳۷۴)
دستیار صحنه و لباس
- دیپلمات (۱۳۷۴)
جوایز
| سال | جشنواره | رده | اثر | نتیجه |
|---|---|---|---|---|
| ۱۳۶۵ | پنجمین دوره جشنواره بینالمللی فیلم فجر | لوح زرین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد | طلسم | نامزدشده |
| ۱۳۷۳ | سیزدهمین دوره جشنواره بینالمللی فیلم فجر | سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد | در کمال خونسردی | نامزدشده |
| ۱۳۷۸ | سومین دوره جشن حافظ | تندیس حافظ بهترین بازیگر مرد سینما | دو زن | برنده[۳۵] |
| دوره ۳ جشن خانه سینما (مسابقه) | تندیس زرین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد | نامزدشده | ||
| دوره ۱۴ منتخب نویسندگان و منتقدان (بهترینهای سال) | دومین بازیگر نقش مکمل مرد | |||
| ۱۳۷۹ | دوره ۱۵ منتخب نویسندگان و منتقدان (بهترینهای سال) | سومین بازیگر نقش مکمل مرد سال | هیوا | |
| دوره ۴ جشن خانه سینما (مسابقه) | تندیس زرین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد | نسل سوخته | نامزدشده | |
| دوره ۱۵ منتخب نویسندگان و منتقدان (بهترینهای سال) | دومین بازیگر نقش مکمل مرد سال | |||
| ۱۳۸۰ | دوره ۱ منتخب سایت ایران اکتور (بهترینهای سال) | لوح زرین بهترین بازیگر مرد | نامزدشده | |
| پنجمین دوره جشن حافظ | تندیس حافظ بهترین بازیگر مرد سینما | آب و آتش | نامزدشده[۳۶] | |
| دوره ۱۶ منتخب نویسندگان و منتقدان (بهترینهای سال) | سومین بازیگر نقش مکمل مرد سال | |||
| دوره ۵ جشن خانه سینما (مسابقه) | تندیس زرین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد | برنده | ||
| ۱۳۸۱ | دوره ۲ منتخب سایت ایران اکتور (بهترینهای سال) | لوح زرین بهترین بازیگر مرد | نامزدشده | |
| ششمین دوره جشن حافظ | تندیس حافظ بهترین بازیگر مرد درام تلویزیونی | گمگشته | نامزدشده[۳۷] | |
| دوره ۱۷ منتخب نویسندگان و منتقدان (بهترینهای سال) | سومین بازیگر نقش مکمل مرد سال | شام آخر | ||
| دوره ۶ جشن خانه سینما (مسابقه) | تندیس زرین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد | نامزدشده | ||
| ۱۳۸۲ | دوره ۱۸ منتخب نویسندگان و منتقدان (بهترینهای سال) | سومین بازیگر نقش مکمل مرد سال | گاهی به آسمان نگاه کن | |
| ۱۳۸۵ | دوره ۱۰ جشن خانه سینما (مسابقه) | تندیس زرین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد | چه کسی امیر را کشت؟ | نامزدشده |
| ۱۳۸۶ | دهمین دوره جشن حافظ | تندیس حافظ بهترین بازیگر مرد درام تلویزیونی | زیر تیغ | نامزدشده[۳۸] |
| ۱۴۰۲ | چهل و دومین دوره جشنواره بینالمللی فیلم فجر | سیمرغ ویژه یک عمر فعالیت هنری (نکوداشت) | برنده[۳۹] | |
منابع
- ↑ «آتیلا پسیانی؛ کاش مرگ هم یک بازی بود». عصر ایران. بایگانیشده از روی نسخهٔ اصلی در ۱۵ اوت ۲۰۲۴.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - ↑ «در مورد آتیلا پسیانی». تابناک. بایگانیشده از روی نسخهٔ اصلی در ۱۵ اوت ۲۰۲۴.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - ↑ «تقی تاکسی آتیلا پسیانی را سربلند کرد». باشگاه خبرنگاران جوان. ۱۵ فروردین ۱۳۹۳. دریافتشده در ۶ مهر ۱۴۰۳.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - ↑ «از بدمن جذاب تا شوخ طناز». هم میهن. ۱۵ مهر ۱۴۰۲. بایگانیشده از روی نسخهٔ اصلی در ۵ سپتامبر ۲۰۲۴. دریافتشده در ۶ مهر ۱۴۰۳.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - ↑ «نگاهی به کارنامه آتیلا پسیانی بازیگر هزار چهره تئاتر سینما و تلویزیون». تسنیم. ۱۴ مهر ۱۴۰۲. دریافتشده در ۶ مهر ۱۴۰۳.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - ↑ «گمگشته اثری ماندگار در کارنامه رامبد جوان است/آتیلا پسیانی و به رخ کشیدن تواناییاش در سریال ماه رمضان». میزان. ۸ خرداد ۱۳۹۶. دریافتشده در ۶ مهر ۱۴۰۳.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - ↑ «آتیلا پسیانی شرافت تئاتریها را داشت؛ او خاص بود و کارهای خاص میساخت/ افزایش سانسور شرایط کار را برایش سخت کرده بود». خبرآنلاین. ۱۴ مهر ۱۴۰۲. بایگانیشده از روی نسخهٔ اصلی در ۷ اکتبر ۲۰۲۳. دریافتشده در ۱۵ مهر ۱۴۰۲.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - ↑ قره، حسین (۱۴ مهر ۱۴۰۲). «آتیلا پسیانی در سینما و تلویزیون بازی کرد در تئاتر زندگی». خبرآنلاین. بایگانیشده از روی نسخهٔ اصلی در ۷ اکتبر ۲۰۲۳. دریافتشده در ۱۵ مهر ۱۴۰۲.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - ↑ «زندگینامه: آتیلا پسیانی (۱۳۳۶–۱۴۰۲)». همشهریآنلاین. ۲۲ مهر ۱۳۹۰. بایگانیشده از روی نسخهٔ اصلی در ۹ اکتبر ۲۰۲۳. دریافتشده در ۷ اکتبر ۲۰۲۳.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - 1 2 3 4 5 ضرغامی، محمد (۲۰ مهر ۱۴۰۲). «آتیلا پسیانی؛ محصول «کارگاه نمایش» برای «دیگری بودن»». رادیو فردا. بایگانیشده از روی نسخهٔ اصلی در ۱۳ اکتبر ۲۰۲۳. دریافتشده در ۲۰ مهر ۱۴۰۲.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - ↑ «ببینید». جام جم سینما. ۱۴ مهر ۱۴۰۲. بایگانیشده از روی نسخهٔ اصلی در ۷ اکتبر ۲۰۲۳. دریافتشده در ۱۵ مهر ۱۴۰۲.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - ↑ «آتیلا پسیانی، بازیگر و کارگردان پیشکسوت سینما درگذشت». دویچه وله. ۱۴ مهر ۱۴۰۲. بایگانیشده از روی نسخهٔ اصلی در ۹ اکتبر ۲۰۲۳. دریافتشده در ۱۵ مهر ۱۴۰۲.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - ↑ فرجی، مینو (۱۵ مهر ۱۴۰۲). «بیوگرافی آتیلا پسیانی». گیمفا. بایگانیشده از روی نسخهٔ اصلی در ۹ اکتبر ۲۰۲۳. دریافتشده در ۷ اکتبر ۲۰۲۳.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - ↑ «آتیلا پسیانی، 43 سال فعالیت و محبوبیت». فارس. ۱۵ مهر ۱۴۰۲. بایگانیشده از روی نسخهٔ اصلی در ۹ اکتبر ۲۰۲۳. دریافتشده در ۷ اکتبر ۲۰۲۳.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - 1 2 مصلح، علی (۲۰ مهر ۱۴۰۲). «آتیلا پسیانی؛ دو قطب متفاوت کارنامه بازیگری که بسیار پرکار بود». بیبیسی فارسی. بایگانیشده از روی نسخهٔ اصلی در ۱۷ نوامبر ۲۰۲۳. دریافتشده در ۱۷ نوامبر ۲۰۲۳.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - ↑ اردشیری، مجتبی (۱۵ مهر ۱۴۰۲). «آتیلا پسیانی خداحافظ پدرخوانده دلسوز». ایرنا. بایگانیشده از روی نسخهٔ اصلی در ۹ اکتبر ۲۰۲۳. دریافتشده در ۱۵ مهر ۱۴۰۲.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - ↑ «آتیلا پسیانی به صحنه بازمیگردد؟ / بیحاشیهای در قاف». خبرآنلاین. ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۲. دریافتشده در ۲۸ سپتامبر ۲۰۲۴.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - ↑ دارایی، فریبرز (۱۵ مهر ۱۴۰۲). «به احترام آتیلا پسیانی موبایلها خاموش!/ مردی که پای حرفش ایستاد». مهر. دریافتشده در ۱۵ مهر ۱۴۰۲.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - ↑ «بیوگرافی فاطمه نقوی همسر آتیلا پسیانی». شایانیوز. ۱۴ مهر ۱۴۰۲. دریافتشده در ۷ اکتبر ۲۰۲۳.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - ↑ «واکنش ۲۰:۳۰ به اظهارات جنجالی آتیلا پسیانی». تابناک. ۹ آبان ۱۴۰۰.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - ↑ «واکنش آتیلا پسیانی به منتقدان سخنان جنجالیاش دربارهٔ سریالهای تلویزیون». خبرآنلاین. ۹ آبان ۱۴۰۰. بایگانیشده از روی نسخهٔ اصلی در ۹ اکتبر ۲۰۲۳. دریافتشده در ۶ اکتبر ۲۰۲۳.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - ↑ «مراسم بزرگداشت آتیلا پسیانی برگزار شد». ایران تئاتر. ۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۲. بایگانیشده از روی نسخهٔ اصلی در ۹ اکتبر ۲۰۲۳. دریافتشده در ۱۵ مهر ۱۴۰۲.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - ↑ «روند درمان آتیلا پسیانی پیگیری میشود/ بستری در فرانسه». تسنیم. ۲۸ شهریور ۱۴۰۲. دریافتشده در ۱۵ مهر ۱۴۰۲.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - ↑ «آتیلا پسیانی درگذشت». ایسنا. ۱۴ مهر ۱۴۰۲. دریافتشده در ۷ اکتبر ۲۰۲۳.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - ↑ «پیکر آتیلا پسیانی به ایران رسید/ هنرمندان به استقبال رفتند». مهر. ۱۹ مهر ۱۴۰۲. دریافتشده در ۱۹ مهر ۱۴۰۲.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - ↑ «حضور چشمگیر هنرمندان در مراسم تشییع زنده یاد آتیلا پسیانی (عکس)». عصر ایران. ۲۰ مهر ۱۴۰۲. دریافتشده در ۲۰ مهر ۱۴۰۲.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - ↑ "دهمین جشنواره تئاتر فجر". جشنواره بینالمللی تئاتر فجر. Archived from the original on 11 سپتامبر 2021. Retrieved 11 سپتامبر 2021.
- ↑ "آثار حاضر در دهمین جشنواره تئاتر فجر". جشنواره بینالمللی تئاتر فجر.
- ↑ «تئاتر "جنایات و مکافات" (عکس)». عصر ایران. ۲۰۱۹-۰۱-۲۱.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - ↑ «اعلام نمایشهای پرفروش مجموعه تئاترشهر در سال 94». روزنامه ایران. ۲۶ اسفند ۱۳۹۴. دریافتشده در ۲۷ اسفند ۱۳۹۶.
{{cite journal}}: یادکرد journal نیازمند|journal=است (کمک)نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - ↑ ««چاردیواری» را دوباره از شبکه یک ببینید». خبرگزاری مهر. ۲۰۱۸-۰۷-۱۰. دریافتشده در ۲۰۲۳-۱۰-۰۶.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - ↑ ماهنامهٔ سینمایی فیلم، سال پانزدهم، شماره ۲۰۷، صفحهٔ ۳۴، شهریور ۷۶
- ↑ ماهنامهٔ سینمایی فیلم، سال پانزدهم، شماره ۱۹۸، صفحهٔ ۳۸، بهمن ۷۵
- ↑ ماهنامهٔ سینمایی فیلم، سال هفتم، شمارهٔ ۷، صفحهٔ ۱۸، ۱۵ آبان ۶۲
- ↑ «سومین دوره جشن حافظ (سال 1378) - جشن حافظ». ۱۴۰۰-۱۲-۰۲. دریافتشده در ۲۰۲۲-۰۳-۱۷.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - ↑ «پنجمین دوره جشن حافظ (سال 1380) - جشن حافظ». ۱۴۰۰-۱۲-۰۲. دریافتشده در ۲۰۲۲-۰۳-۱۷.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - ↑ «ششمین دوره جشن حافظ (سال 1381) - جشن حافظ». ۱۴۰۰-۱۲-۰۲. دریافتشده در ۲۰۲۲-۰۳-۱۷.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - ↑ «دهمین دوره جشن حافظ (سال 1386) - جشن حافظ». ۱۴۰۰-۱۲-۰۲. دریافتشده در ۲۰۲۲-۰۳-۱۷.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - ↑ فجر چهل و دوم | ۸ سایت رسمی جشنواره فیلم فجر
پیوند به بیرون
- آتیلا پسیانی در بانک اطلاعات اینترنتی فیلمها (IMDb)
- آتیلا پسیانی در بانک جامع اطلاعات سينماى ايران
- «وبگاه سینت». بایگانیشده از اصلی در ۱۴ ژانویه ۲۰۱۰. دریافتشده در ۲۹ اوت ۲۰۱۲.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - «وبگاه ایران مانیا». بایگانیشده از اصلی در ۲ اوت ۲۰۰۹. دریافتشده در ۲۶ ژانویه ۲۰۰۷.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - گفتوگو آتیلا پسیانی در دورهمی (آپارات)
- «آتیلا پسیانی». وبگاه ایران اکت. بایگانیشده از اصلی در ۲۲ ژوئیه ۲۰۱۰. دریافتشده در ۱ بهمن ۱۳۸۵.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - «آتیلا پسیانی». وبگاه سوره. دریافتشده در ۱ بهمن ۱۳۸۵.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - «آتیلا پسیانی». وبگاه تاتر ایران. دریافتشده در ۱۴ آبان ۱۳۹۱.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده)
- اهالی تهران
- بازیگران آذری اهل ایران
- بازیگران تئاتر مرد اهل ایران
- بازیگران مرد اهل تهران
- بازیگران مرد تلویزیونی اهل ایران
- بازیگران مرد فیلم اهل ایران
- برندگان تندیس جشنواره تئاتر فجر
- برندگان تندیس زرین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد
- خاکسپاریها در قطعه هنرمندان بهشت زهرا
- دانشآموختگان دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران
- درگذشتگان ۱۴۰۲
- درگذشتگان ۲۰۲۳ (میلادی)
- درگذشتگان به علت سرطان در فرانسه
- درگذشتگان به علت سرطان معده
- زادگان ۱۳۳۶
- زادگان ۱۹۵۷ (میلادی)
- نمایشنامهنویسان فارسیزبان