راه بی‌پایان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
راه بی‌پایان
Poster of Rahe bipayan.jpg
پوستر راه بی‌پایان
نویسنده علی‌رضا بذرافشان
مهدی شیرزاد
کارگردان همایون اسعدیان
بازیگران آتیلا پسیانی
فرهاد اصلانی
مهرداد ضیایی
هومن سیدی
آزاده صمدی
بیتا سحرخیز
محبوبه بیات
مهران رجبی
آهنگساز حمیدرضا صدری
کشور سازنده  ایران
زبان‌ها زبان فارسی
تعداد قسمت‌ها ۲۶ قسمت
تولید
تهیه‌کننده مصطفی عزیزی
تدوین‌کننده بابک رضاخانی
دوربین جواد صفا
مدت ۴۰~۴۵ دقیقه
پخش کننده
شبکه اصلی شبکه ۳ سیمای جمهوری اسلامی ایران
اجرای اصلی ۲۴ آوریل ۲۰۰۷ – ۳۱ اکتبر ۲۰۰۷

راه بی پایان نام مجموعه‌ای تلویزیونی ساخت ایران است که در بهار ۱۳۸۶ از شبکه سوم سیما به نمایش درآمده است. نام این مجموعه در زمان تولید بوی گندم بود که در هنگام پخش به راه بی‌پایان تغییر نام داد. تاکنون این سریال توانسته است بیشترین درصد رضایت‌مندی مخاطبان (۹۱/۱ درصد) را از آن خود کند.[۱]

سرنوشت شخصیت‌ها[ویرایش]

بازیگر نقش درباره وضعیت
آتیلا پسیانی بهزاد توتونچی واردکننده پروتز به دست عوامل اکبر کشته شد
فرهاد اصلانی اکبر ابوالحسنی واردکننده پروتز قبل از دستگیری توسط پلیس، خودکشی کرد.
سید مهرداد ضیایی کامران صارمی حسابدار، دایی غزل
هومن سیدی منصور پوروطن مهندس پلیمر با غزل ازدواج می‌کند.
آزاده صمدی غزل توتونچی دختر بهزاد توتونچی با منصور ازدواج می‌کند.
بیتا سحرخیز مینا خواهر منصور با وحید ازدواج می‌کند.
بابک بهشاد وحید مهندس کامپیوتر، دوست منصور با مینا ازدواج می‌کند.
مجید یاسر علی مهندس پلیمر، دوست منصور همسر سارا
فرمیسک فاریا سارا مهندس پلیمر همسر علی
محبوبه بیات منیرخانم صاحب کارگاه عروسک‌سازی به دست یکی از کارگرانش کشته شد.
مهران رجبی میکائیل خدمت‌کار توتونچی
حمید مهین‌دوست سعید تمدن زیردست ابوالحسنی توسط عوامل خودش و با دستور ابوالحسنی کشته شد.
مهدی صباغی خلیل پوروطن پدر منصور
مسعود کرامتی دکتر محسن نیک‌نظر حسابرس به دست عوامل تمدن کشته شد.
محمد عمرانی سرگرد ملکان
سعید پیردوست دوست ابوالحسنی ؟ ؟
فهیمه امن زاده منشی ابوالحسنی
کیانوش گرامی راننده وانت قاتل توتونچی به دست عوامل تمدن کشته شد.
حمیدرضا هدایتی شیرزاد دوست قدیمی منصور به دست عوامل تمدن کشته شد.
علا محسنی بهدوج کارمند مرکز پلیمر

شناسنامه[ویرایش]

آتیلا پسیانی و پیمان ابدی در پشت صحنهٔ «راه بی‌پایان» ۱۳۸۵

بن‌مایه[ویرایش]

بازتاب‌های مطبوعاتی[ویرایش]

مجموعه تلویزیونی راه بی‌پایان به صورت گسترده در مطبوعات و رسانه‌های ایرانی بازتاب پیدا کرد. تعدادی از این‌ها از این قرارند.

  • زین راه بی‌نهایت. . همشهری خانوادگی، ش. ۳۳ (۳۱ مرداد ۱۳۸۶): ۲۴. 
  • نمی‌دانم پایان قصه چه می‌شود (گفتگو با علی‌رضا بذرافشان). . همشهری جوان، ش. ۱۳۰ (۲۷ مرداد ۱۳۸۶): ۲۸. 
  • به تماشاگر احترام می‌گذاریم (مصاحبه با عوامل سریال راه بی‌پایان). . سینما، ش. ۷۷۹ (۱۳ تیر ۱۳۸۶): ۱۲. 
  • «راه بی‌پایان» زندگی واقعی انسان‌ها را به تصویر می‌کشد. . روزنامه شرق، ش. ۹۱۵ (۳ مرداد ۱۳۸۶). 

نقدها[ویرایش]

مجموعهٔ تلویزیونی راه بی‌پایان جزو مجموعه‌هایی محسوب می‌شود که مورد توجه منتقدین قرار گرفته است و نقدهای زیادی در مجلات و نشریه‌های تخصصی و غیرتخصصی دربارهٔ این مجموعه منتشر شده است و توسط منتقدین بسیاری از زوایای مختلف مورد نقد و بررسی قرار گرفته است. برخی از منتقدین کارگردانی کار را وجه تمایز آن می‌دانند و برخی دیگر فیلم‌نامهٔ راه بی‌پایان را عامل اصلی موفقیت آن قلمداد می‌کنند. محمدتقی فهیم از جمله منتقدانی است که به وجه کارگردانی کار اهمیت بیشتری می‌دهد او طی نقد مفصلی در مجله سروش کارگردانی درست اسعدیان را دلیل اصلی موفقیت این سریال می‌داند، او در این باره می‌نویسد: « «قاب» های «راه بی‌پایان» را به نمونه‌های دیگر در سریال‌های در حال پخش، مقایسه کنیم آن وقت به این مهم دست می‌یابیم که اگرچه قصه و شخصیت‌پردازی و گره‌افکنی و غیره در یک کار نمایشی با اهمیت هستند، اما آن چیزی که درجه نخست و قبل از هر چیزی بیننده را مجذوب می‌کند و به ویژه توجه خواص را جلب می‌کند، همین قاب‌ها و تصاویر استاندارد است، چیزی که برای همایون اسعدیان از اهمیت به سزایی برخوردار بوده و پیشاپیش نیمی از توفیق او را تضمین کرده است،[۲] اما رضا درستکار بیشتر به وجه فیلم‌نامه‌ای این مجموعه توجه می‌کند و نقطهٔ قوت آن را نشان دادن مسائل اجتماعی در قالبی دراماتیک ارزیابی می‌کند. او در این باره می‌نویسد: «مجموعه «راه بی‌پایان» توانسته است موضوعات مختلف روحی و روانی متلاطم در جامعه و آشفته را به درستی به تصویر بکشد و مهم‌تر این که کمک کرده است تا به موضوع درام جدی‌تر نگاه شود. این مجموعه با پرداخت زیرکانه‌ای که به موضوع دارد به مخاطب هشدار می‌دهد و نظر مخاطب را به طور جدی به خود جلب کرده است و این جای تحسین دارد.[۳] محدثه واعظی‌پور در فیلم‌نگار متمایز بودن فیلم‌نامهٔ راه بی‌پایان نسبت به سایر مجموعه‌های تلویزیونی ایرانی را در باورپذیری آن می‌داند، او می‌نویسد: «تصویر باورپذیری که در خلاف‌کارهای مدرن در راه بی‌پایان می‌بینیم، قابل توجه است. در مجموعه‌های ایرانی، تصویری که از خلاف‌کارها و باندهای مخوف‌شان دیده‌ایم، معمولاً کاریکاتوری بوده اما در راه بی‌پایان با آدم بدهایی روبه‌روییم که شرارت و سبعیتشان را زیر ظاهر مدرن و مرفه‌شان پنهان کرده‌اند. خونسردی آن‌ها در مواجهه با جرم‌های مختلف، تصویری حرفه‌ای از آن‌ها می‌سازد، تصویری که هم جذاب است و هم ترسناک![۴] محسن بیگ‌آقا در مجله فیلم نیز راه بی‌پایان را از نظر فیلم‌نامه‌ای مورد بررسی قرار می‌دهد. او هر چند معتقد است عنوان بهترین سریال سال شبکهٔ سوم تا کنون را می‌توان به این مجموعه اختصاص داد[۵] و فیلم‌نامه و کارگردانی و بازیگری را در خور توجه می‌داند، اما به عنوان انتقاد از سریال می‌نویسد: «اما نکتهٔ آخر، حضور پلیس در قسمت‌های پایانی است که، تأثیر روایت را کم‌رنگ و سریال را به اثری خنثی تبدیل کرده است.»[۶]

موسیقی[ویرایش]

از آهنگ‌های ذکر شده در بعضی از قسمت‌های سریال راه بی‌پایان استفاده شده است:

  • آهنگ" No Volvere " (باز نخواهم گشت) معروف به Amor mio ساخته [جیپسی کینگز] در قسمت‌های ۱، ۸، ۱۹، ۲۰.
  • موسیقی فیلم رومئو وژولیت ساخته نینو روتا.

پانویس[ویرایش]

  1. «رضایت‌مندی مردم از «راه بی‌پایان» روزنامه جام‌جم صفحهٔ ۱۶
  2. فهیم، "جذابیت تنش‌های اجتماعی در قاب‌های استاندارد"، ۵۰
  3. درستکار، " «راه بی‌پایان» به مخاطب هشدار می‌دهد"، ۱۰
  4. واعظی‌پور، "درام اجتماعی، معمایی"، ۸۸
  5. بیگ‌آقا، "نگاهی به سریال «راه بی‌پایان»، میکاییل میکاییل..."، ۳۶
  6. همان، ۳۷

منابع[ویرایش]

  • "راه بی‌پایان" به پروتزهای پزشکی ختم می‌شود. . جام جم سال هفتم، ش. ۱۹۸۲ (۵ اردیبهشت ۸۶): ۳. 
  • "راه بی‌پایان" به پخش می‌رسد. . بانی فیلم، ش. ۹۲۰ (۲ اردیبهشت ۸۶): ۱۱. 
  • "راه بی‌پایان" اسعدیان به پایان رسید. . آفرینش، ش. ۲۷۱۴ (۲ اردیبهشت ۸۶): ۸. 
  • روزهای پایانی تصویربرداری "بوی گندم". . بانی فیلم، ش. ۹۱۴ (۲ اردیبهشت ۸۶): ۱۱. 
  • "بوی گندم" در شبکه ۳. . جهان سینما سال چهارم، ش. ۹۵ (۳ اردیبهشت ۸۶): ۱۳. 
  • همایون اسعدیان با "بوی گندم" در شبکه ۳. . سروش سال بیست و هشتم، ش. ۱۲۸۵ (۱۵ مهر ۸۵): ۰۷. 
  • رضایت‌مندی مردم از «راه بی‌پایان». . روزنامه جام‌جم هشتم، ش. ۲۰۸۱ (۳ شهریور ۸۶): ۱۶. 
  • درستکار، رضا. «راه بی‌پایان» به مخاطب هشدار می‌دهد. . بانی فیلم، ش. ۹۹۲ (۸ مرداد ۱۳۸۶): ۱۰. 
  • جذابیت تنش‌های اجتماعی در قاب‌های استاندارد (نگاهی به سریال «راه بی‌پایان» ساخته همایون اسعدیان). . سروش هفتگی، ش. ۱۳۲۴ (۱۷شهریور۱۳۸۶): ۵۰. 
  • درام اجتماعی، معمایی. . فیلم‌نگار، ش. ۶۰ (شهریور ۱۳۸۶): ۸۸. 

پیوند به بیرون[ویرایش]