کارگیل

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
کارگیل
نوع شرکت مواد غذایی
محدوده فعالیت جهانی
بنیانگذاری ۱۸۶۵
بنیانگذار(ها) خانواده کارگیل
دفتر مرکزی پرچم ایالات متحده آمریکا مینه‌تونکا، مینه‌سوتا، ایالات متحده
افراد مهم گریگوری آر. پیج (مدیرعامل)
محصولات موادغذایی
مواد اولیه
انرژی
گاز طبیعی و برق
لوازم بهداشتی، صنعتی، دارویی
درآمد ۱۳۳٫۹۵۸ $ میلیارد دلار (۲۰۱۲)
درآمد خالص ۱٫۱۷۵ $ میلیارد دلار (۲۰۱۲)
دارایی کل ۶۲٫۵۸ $ میلیارد دلار (۲۰۱۲)
شمار کارکنان ۱۴۲٫۰۰۰ نفر (۲۰۱۲)
وب‌گاه www.Cargill.com
دفتر مرکزی کارگیل در مینه‌تونکا، مینه‌سوتا

کارگیل، (به انگلیسی: Cargill) شرکت تولیدکننده مواد غذایی آمریکایی و چندملیتی است، که توسط خانواده کارگیل مدیریت می‌شود و مقر اصلی آن در شهر مینه‌تونکا ایالت مینه‌سوتا قرار دارد.

این شرکت، در سال ۱۸۶۵ بنا نهاده شد و در حال حاضر، از لحاظ میزان درآمد، بعنوان بزرگترین شرکت خصوصی جهان، محسوب می‌شود.[۱] اگر سهام این شرکت، بصورت عمومی واگذار شود و کارگیل را یک شرکت عمومی در نظر بگیریم، آنگاه در فهرست فرچون ۵۰۰ با توجه به رتبه‌بندی سال ۲۰۱۱، شرکت کارگیل٬ در رتبه سیزدهم از بزرگترین شرکت‌های عمومی جهان، بعد از شرکت ای‌تی اند تی و قبل از جی‌پی مورگان چیس قرار می‌گرفت.[۲]

برخی از فعالیت‌های اقتصادی شرکت کارگیل در زمینه خرید، فروش و توزیع انواع غلات، دانه‌های خوراکی و دیگر کالاهای کشاورزی، تولید خوراک دام، تولید موادغذایی، مانند نشاسته، روغن‌های گیاهی و سایر روغن‌های خوراکی، برای استفاده در غذاها و همچنین روغن‌های غیر خوراکی، برای مصارف صنعتی می‌باشد. این شرکت همچنین در زمینه تجارت انرژی نیز فعالیت می‌نماید.[۳]

شرکت کارگیل، باقی‌مانده شرکتی متعلق به خانواده‌های کارگیل و مک میلان است، که در حال حاضر ۸۵٪ از سهام آن نیز، متعلق نوادگان دو خانواده بنیانگذار این شرکت می‌باشد. عامل اصلی رشد و توسعه کارگیل، مربوط به سرمایه‌گذاری مجدد، توسط مالکین کمپانی بوده، که این سرمایه، از سود حاصل از خود شرکت، بدست آمده و نه از منابع مالی عمومی کمپانی.[۴]

تاریخچه[ویرایش]

شرکت تجاری خانوادگی کارگیل در سال ۱۸۶۵ زمانی که «ویلیام کارگیل» یک کشتزار بزرگ در آیووا خریداری کرد، فعالیت خود را آغاز نمود. یک سال بعد سام کارگیل برادر ویلیام، به او پیوست و شروع به توسعه تجارت خانواده خود کردند. در سال ۱۸۷۵ این شرکت به ویسکانسین منتقل شد و برادر دیگرشان جیمز نیز، به آنها پیوست.

این شرکت از همان ابتدا همواره بر آن بود، که توجه رسانه‌ها را به خود جلب نکند. اساسی‌ترین دلیل این مسئله، درآمد عظیم این شرکت خانوادگی هشتاد عضوی، بوده است. این شرکت که به عنوان یک واسطه در عرصه محصولاتی همچون گندم، ذرت، سویا، شکر و پنبه فعالیت می‌کرد، با خرید ارزان و فروش گران محصولات کشاورزی، به سرمایه بسیار زیادی دست یافت.

شرکت کارگیل به عنوان یکی از غول‌های صنایع کشاورزی به همراه شرکت داو کمیکال، برترین شرکت شیمیایی جهان، در طول دهه ۲۰۰۰ میلادی به توسعه تبدیل شکرهای گیاهی به پلاستیک همت گماشتند، که در نهایت به تبدیل شکر حاصل از ذرت و دیگر گیاهان، به پلاستیکی به نام پلی لاکتید منجر شد. در این فرایند، زنجیره‌ای مشابه زنجیره پلی‌اتیلن ترفتالات، که پلاستیکی پتروشیمیایی است و در بطری نوشابه‌های خانواده و در الیاف لباس‌ها استفاده می‌شود، به دست آید.

در واقع جستجوی محصولات جدید از شکر ذرت، جزئی از فعالیت‌های طبیعی شرکت کارگیل بود، که با استفاده از کارخانه‌های آسیای مرطوب، دانه‌های ذرت را به محصولات مختلفی از قبیل شربت با فروکتوز بالای ذرت، اسید سیتریک، روغن نباتی، بیواتانول و غذاهای حیوانات تبدیل می‌کرد.

در سال ۱۹۹۹ کارخانه‌های این شرکت ۳۹ میلیون تن ذرت را فرآوری کردند، که این مقدار تقریباً ۱۵٪ درصد کل برداشت ذرت ایالات متحده در آن سال بود. در ابتدای سال ۲۰۰۰ مجموعه «کارگیل- داو» طرحی با سرمایه ۳۰۰ میلیون دلار به منظور تولید انبوه پلاستیک جدیدشان راه‌اندازی کرد. این طرح با نام تجاری نیچر ورکز و برای تولید انبوه پلی‌اتیلن ترفتالات ارائه شد.

این شرکت صاحب دو/سوم کمپانی «موزاییک» یکی از عرضه‌کنندگان بزرگ فسفات و پتاس بوده و همچنین مالک گروه مالی بزرگی بود، که در سال ۲۰۰۳ به عنوان یک زیرمجموعه از این شرکت جدا شد و با نام «شرکت مدیریت دارایی بلک ریور» ثبت گردید. این شرکت همچنان به ارائه خدمات سرمایه‌گذاری مالی می‌پردازد.

از زمانی که پیمان نفتا بین کشورهای آمریکای شمالی منعقد گردید، صادرات ذرت آمریکایی به مکزیک سه برابر شده و بهای محصولات داخلی ۷۰٪ درصد کاهش یافت. در همین حال صنایع کشاورزی ایالات متحده شاهد سود زودرس و سریع بوده‌اند.

در سال ۲۰۰۸ شرکت کارگیل اعلام کرد، که سود سه‌ماهه سوم این شرکت ۸۶٪ درصد افزایش داشته و به بیش از یک میلیارد دلار رسیده است، ولی در همین مدت، تقریباً ۱۰۰ میلیون نفر به دلیل افزایش بهای مواد غذایی فقیر شدند.

آمار و ارقام[ویرایش]

شرکت کارگیل دارای بازوی ارائه خدمات مالی بوده، که مدیریت ریسک‌های مالی در بازارهای کالا را، برای این شرکت انجام می‌دهد. در سال ۲۰۱۰ شرکت کارگیل درآمدی معادل ۱۱۶،۶ $ میلیارد دلار کسب نموده، که نسبت به سال ۲۰۰۹، در حدود ۳،۳۳ $ میلیارد دلار افزایش درآمد داشته است.[۵]

شمار کارکنان این شرکت بیش از ۱۴۰٫۰۰۰ نفر می‌باشد، که در شعب مختلف آن، در ۶۶ کشور فعالیت می‌نمایند. شرکت کارگیل ۲۵٪ درصد از صادرات دانه، ایالات متحده را به خود اختصاص داده است. این شرکت همچنین تامین حدود ۲۲٪ از بازار گوشت داخلی ایالات متحده را بر عهده دارد. کارگیل بزرگترین تولیدکننده مرغ در کشور تایلند است، همچنین، بزرگترین تولیدکننده نمک، در ایالات متحده می‌باشد.

مدیریت ارشد[ویرایش]

در حال حاضر مدیرعامل شرکت کارگیل؛ گریگوری آر. پیج است. وی عضو هیچکدام از دو خانواده کارگیل یا مک میلان نمی‌باشد. پیج در سال ۲۰۰۷ در پی بازنشستگی مدیرعامل سابق کارگیل؛ وارن استالی به این سمت منصوب شد.

استالی در سال ۲۰۰۲ سکان رهبری کارگیل را در دست گرفته بود و در طول ۵ سال ریاست وی بر این کمپانی، درآمد سالیانه آن برای اولین بار، از مرز ۵۰ میلیارد دلار گذشت.

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Cargill»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۷ نوامبر ۲۰۱۲).

پیوند به بیرون[ویرایش]