کارلمان باواریایی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
کارلمان باواریایی
Louis II de Germanie.jpg
نگاره‌ای از سدهٔ چهاردهم که سه پسر لوئی ژرمن-کارلمان، شارل فربه و لوئی کهتر -را در حال سوگند خوردن در برابر پدر نشان می‌دهد
دوران پادشاه بایرن (۸۸۰-۸۷۶)
پادشاه ایتالیا (۸۷۹-۸۷۷)
زادروز ۸۳۰
مرگ ۲۹ سپتامبر ۸۸۰
محل مرگ آلتوتیگ, باواریا
پیش از پادشاه بایرن : (لوئی کهتر)
پادشاه ایتالیا : (شارل فربه)
پس از پادشاه بایرن : (لوئی ژرمن)
پادشاه ایتالیا : (شارل تاس)
دودمان کارولنژی‌ها
پدر لوئی ژرمن
مادر اما

کارلمان باواریایی(آلمانی:Karlmann، فرانسوی:Carloman de Bavière، لاتین:Karlomannus)(زادهٔ ۸۳۰- مرگ ۲۹ سپتامبر ۸۸۰) بزرگترین پسر لوئی ژرمن بود. وی از ۸۷۶ میلادی شاه بایرن، و از ۸۷۷ تا ۸۷۹-که عزل شد- شاه ایتالیا بود.

او در ۸۶۱ بر پدر شورید و به زودی برادرانش نیز از او تبعیت نمودند. لوئی ژرمن زیر فشار قرار گرفت تا سرزمینش را میان پسرانش بخش کند. به کارلمان وعدهٔ فرمانروایی بر بایرن -که پیشتر هم زیر فرمان او بود- داده شد. به لوئی کهتر زاکسن به علاوهٔ فرانکونی و تورینگن و به شارل فربه هم سواب و رتی می‌رسید.

در ۸۷۶ لوئی ژرمن مرد و پسرهایش به سرزمین‌هایی که می‌خواستند رسیدند. در ۸۷۷ و با مرگ شارل تاس شاه فرانک باختری فرمانروایی بر ایتالیا هم از آن کارلمان شد. ولی در ۸۷۹ سکته مغزی وی را زمین‌گیر نمود و سرزمین‌های زیر فرمانش میان فرزندانش بخش‌شد.

منابع[ویرایش]

Wikipedia contributors, "Carloman of Bavaria," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Carloman_of_Bavaria&oldid=430659634 (accessed August 4, 2011).