لوتار یکم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

لوتار یکم (به آلمانی: Lothar)(به فرانسوی: Lothaire)(به ایتالیایی: Lotario)(به هلندی: Lotharius) امپراتور مقدس روم از ۸۱۷ تا ۸۵۵ میلادی (حکمرانی مشترک با پدرش تا ۸۴۰ میلادی)، شاه باواریا (۸۱۵–۸۱۷)، شاه ایتالیا (۸۱۸–۸۵۵) و شاه فرانک میانی (۸۴۰–۸۵۵) بود. وی بزرگترین پسر امپراتور لویی پارسا و ارمنگارد (دختر دوک هسبای) بود.[۱]

پانویس[ویرایش]

  1. جستجو در ویکی‌نبشته متن مقاله‌ای مرتبط در 1911 Encyclopædia Britannica در ویکی‌نبشتهٔ انگلیسی موجود است.
جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ لوتار یکم موجود است.
جستجو در ویکی‌نبشته متن مقاله‌ای مرتبط در 1911 Encyclopædia Britannica در ویکی‌نبشتهٔ انگلیسی موجود است.

1911 منابع دانشنامه بریتانیکا[ویرایش]