دیو گرول

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
دیو گرول
Dave Grohl.jpg
اطلاعات پس‌زمینه
نام اصلی دیوید اریک گرول
نام مستعار لیت(به انگلیسی: late)به معنی تاخیر، به دلیل نام هنری که در آلبوم تکی خود به کار برده بود)
تولد ۱۴ ژانویهٔ ۱۹۶۹(۱۹۶۹-01-۱۴) ‏(۴۵ سال)
وارن، اوهایو
ملیت ایالات متحده آمریکا آمریکایی
سبک‌ها آلترنیتیو راک، گرانژ، هاردکور پانک، هوی متال
سازها وکال، درام، گیتار، بیس، پیانو
سال‌های فعالیت ۱۹۸۵ تا کنون
نقش‌های مرتبط نیروانا، فو فایترز، اسکریم، پروبات

دیوید اریک "دیو" گرول(به انگلیسی: David Eric "Dave" Grohl) موزیسین راک، خواننده و ترانه‌نویس و نوازنده چند سازه آمریکای است که بیشتر به خاطر نواختن درام در گروه گرانژ نیروانا و همچنین وکال و گیتار گروه فو فایترز شناخته می‌شود.[۱][۲] گرول بجز اینکه پروژه‌های شخصی فراوانی داشته و گروه‌های زیادی را رهبری کرده است با گروه‌های موسیقی دیگری مانند ناین اینچ نیلز، اسلش، ژولیت لوییس و ... نیز همکاری کرده است.دیو گرول رهبر گروه فوفایترز یکی از موفق ترین گروه های راک سی سال اخیر جهان است که در هر دو کشور انگستان و آمریکا به موفقیت های چشمگیری دست پیدا کرده است.

دوران جوانی[ویرایش]

هنگامی که گرول سن کمی داشت خانواده او از اوهایو به اسپرینگفیلد، ویرجینیا نقل مکان کردند.[۳] سه سال بعد از این اتفاق والدین او از یکدیگر جدا شدند و گرول ادامه زندگی را مادرش زندگی کرد. در دوران کودکی او تحت تاثیر ساز درام قرار گرفت و به یادگیری این ساز پرداخت.

در سن دوازده سالگی گرول برای اولین بار گیتار به دست گرفت. او خیلی زود از یادگیری این ساز و به خصوص از درس‌های آن خسته شد و به این دلیل به صورت انفرادی در گروه‌های کوچک مدرسه کارش را ادامه داد.[۱][۴]

سابقه موسیقی[ویرایش]

اسکریم[ویرایش]

در سن هفده سالگی گرول وارد گروه اسکریم شد که به دلیل اینکه درامر گروه جدا شده بود نیاز به درامر داشتند. برای اینکه گرول بتواند در گروه بخواند سن خود را به دروغ بیست سال گفت.[۵] گرول درحالی که امید چندانی به پذیرفته شدن در گروه نداشت اما به عضویت اسکریم درامد.

هنگامی که گرول در اسکریم مشغول به کار بود باز آزبورن تعدادی از دوستان خود، کرت کوبین و کریست نووسلیچ را برای دیدن گروه آورد و این شروع رابطه گرول با نیروانا بود.[۶]

نیروانا[ویرایش]

چند ماه بعد گروه اسکریم از هم پاشید و گرول برای ادامه کار شماره تلفن کریست ناواسلیک را از آزبورن گرفت. کریست او را به سیاتل دعوت کرد تا گرول بتواند از نزدیک کار نیروانا را که در آن هنگام گروه بزرگی نبود ببیند. (در مصاحبه‌ای که گرول با مجله رولینگ استون داشت گفت که هنگامی که به این اجرا رفت بیشتر وقت خود را صرف حرف زدن با یکی از دوستانش خارج از محل کنسرت کرده است. گرول خیلی سریع به عضویت گروه درآمد. هنگامی که گرول به نیروانا پیوست، گروه تعداد زیادی دمو از کارهایشان ضبط کرده بودند که برای اولین آلبومشان نیاز داشتند. بعد از تور اروپا گروه در سال ۱۹۹۴ گروه تصمیم گرفت که یک دوره ضبط برای آهنگ‌های جدید تدارک ببیند. در بیشتر این گردهمایی‌ها کوبین غایب بود و به همین دلیل گرول و ناواسلیک بر روی آهنگ‌های تکی خود کار می‌کردند. در همین دوره بود که گرول تعدادی از کارهای اولیه گروه فو فایترز را نوشت که تعدادی از آنها تبدیل به آهنگ‌های موفقی شدند. در آخرین روز ضبط کوبین به گروه پیوست و نیروانا آهنگ "You Know You're Right" را نوشت. این آخرین آهنگ استودیویی گروه بود.

فو فایترز[ویرایش]

بعد از مرگ کوبین در آوریل سال ۱۹۹۴ گرول درباره آینده کاری خود به شک افتاده بود. او ابتدا پانزده آهنگ دمو را استودیو اجرا کرد که تمامی سازهای این پانزده آهنگ را خود او می‌نواخت. بعد از ضبط این پانزده قطعه گرول تصمیم گرفت که دیگر به عنوان درامر در گروه‎های دیگر کار نکند و این در حالی بود که که او اجراهای خوبی با گروه‌های مختلف داشت و نام او به عنوان جانشین درامر گروه پیرل جم به نیز به گوش می‌خورد. در نهایت گرول با دور هم جمع کردن نوازنده‌های مختلف توانست گروه خودش فو فایترز را پایه‌گذاری کند.به غیر از یک البوم تمام آلبوم های فوفیاترز توانست هم در چارت موسیقی بریتانیا و هم در بیلبورد امریکا در تاپ تن برترین البوم ها قرار گیرد که این یک رکورد کم نظیر در موسیقی است.

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ "Dave Grohl biography". source=AMG. Drummerworld. 2009. Retrieved 2009-11-15. 
  2. "Happy 40th Birthday Dave Grohl!". fooarchive.com. January 14, 2009.
  3. Cameron, Keith . ""'I've never gotten off on chaos'"." guardian.co.uk. September 14, 2007.
  4. Azzerrad, Michael (1993). Come as You Are: The Story of Nirvana. Doubleday. p. 148. ISBN 0-385-47199-8. 
  5. Lynskey, Dorian. "The Man Who Fell To Earth". Arena. December 2002.
  6. Levin, Hannah "The Melvins". houstonpress.com. August 27, 2009.

پیوند به بیرون[ویرایش]