مردم ایماق

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

اَیماق نام مجموعه قبایل چادرنشین و نیمه چادرنشین فارسی‌زبان و سنی‌مذهب است[۱] که از نظر نژادی ترکیبی از مردمان ایرانی نژاد (آریایی) و مغول هستند.آنها بیشتر در غرب و شمالغرب افغانستان (هرات و فراه) و در شرق ایران بیشتر در تربت جام، تایباد و خواف زندگی می‌کنند. این قوم دارای ته لهجه دری می‌باشند و هنوز هم در تربت جام از این کلمه استفاده می‌شود (در حال حاضر برای روستایی نشان دادن مردم در تربت جام به انها ایماق می‌گویند) وجه تسمیه این نام به خاطر رنگ چادرهای دامداری انها بوده که ترک‌ها آنها را به این نام می‌شناختند یعنی دامداران دارای چادر سفید[۲] در سرشماری افغانستان برخی طوایف ایماق را جز تاجیکها درنظر گرفته‌اند.[۳] در برآوردهای جمعیتی ایماق‌ها ۱٬۶۲۰٬۰۰۰ برآورد شده‌اند. [۴]

منابع[ویرایش]