گاز اشک‌آور

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
پرتاب یک گاز اشک‌آور

گاز اشک‌آور یا عامل اشک‌آور ترکیبی شیمیایی است که با تحریک اعصاب قرنیه در چشم‌ها باعث ریزش اشک، درد و حتی کوری موقت می‌شود.

گاز اشک‌آور غشای مخاطی در چشم‌ها، بینی، دهان و ریه‌ها را تحریک نموده و باعث گریه، عطسه، سرفه، دشواری در تنفس و... می‌شود.

عامل‌های اشک‌آور عموماً به عنوان عامل ضدّ شورش و عامل شیمیایی جنگی به کار می‌روند. به عنوان مثال استفاده از گاز اشک‌آور و اسپری فلفل برای کنترل شورش بسیار رایج است.

منابع[ویرایش]