آزمایش زندان استنفورد
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
آزمایش زندان استنفورد یکی از معروفترین و به نقلی خطرناکترین آزمایشهای روان شناسی است که تاکنون انجام شدهاست. در این آزمایش که به سرپرستی دکتر فیلیپ زیمباردو در دانشگاه استنفورد در سال ۱۹۷۱ انجام شد، چندین دانشجوی سالم از نظر روانی به صورت آزمایشی نقشهای زندانی و زندانبان را پذیرفتند.
نتایج آزمایش حیرتآور بود، پس از گذشت چند روز اکثر زندانبانان رفتارهای شدید سادیسمی از خود نشان دادند و حتی آزارها جنبه جنسی نیز پیدا کردند. آزمایش به خاطر ترس از کنترل خارج شدن وضعیت بعد از ۶ روز متوقف شد.
این آزمایش معمولا برای نشان دادن تاثیر شدید انسانها از «جو محیطی» به یاد برده میشود. البته انتقاداتی در مورد اینکه آیا این آزمایش روش علمی نقض شدهاست یا نه نیز وجود دارد.
[ویرایش] پیوند به بیرون
