شریف حسین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
شریف حسین
شریفِ مکه و امیر حجاز
Sharif Husayn.jpg
تصویری از شریف حسین
دوران از ۱۹۰۸ تا
نام کامل حسین بن علی، حسین الهاشمی
زادروز ۱۸۵۴
زادگاه استانبول, امپراتوری عثمانی
مرگ ۴ ژوئن ۱۹۳۱
محل مرگ امان, امارا شرق اردن
پیش از شریف علی
دودمان هاشمی
فرزندان شریف علی , عبدالله اول , فیصل اول , شاهزاده زید و سه دختر

شریف‌ حسین (حسین بن علی، حسین الهاشمی) (۱۸۵۴ - ۴ ژوئن ۱۹۳۱) بزرگِ خاندان هاشمی از سال ۱۹۰۸ میلادی شریفِ مکه و امیر حجاز بوده و بر تمام منطقه استیلا داشته است. [۱] وی در روز ۲ نوامبر ۱۹۱۶ خود را حاکم همه کشورهای عربی خواند. [۲]

محتویات

[ویرایش] ادعای خلافت مسلمین

پس از اضمحلال امپراطوری عثمانی و حذف استیلای آنان بر جزیره العرب، در سالهای اولیه بعد از جنگ اول جهانی شریف‌ حسین با حمایت انگلیسی‌ها قدرت گرفت. پس از آنکه عنوان «خلیفه مسلمین» توسط آتاتورک از ترکیه زدوده شد، در سال ۱۹۲۴ میلادی شریف حسین خود را خلیفه مسلمین خواند. سپس در همین سال در پی حمایت کشورهای خارجی از آل سعود که فرمانروایان منطقه نجد بودند، حکومت شریف حسین، اضمحلال یافت. وی به جزیره قبرس تبعید شد و آل سعود قدرت را در دست گرفت. [۱]

[ویرایش] سلسله هاشمی

سلسله هاشمی فرزندان شریف حسین محسوب می شوند. شریف حسین پس از فروپاشی امپراطوری عثمانی، قدرت زیادی به دست آورد. شریف حسین با انگلیسی‌ها هم پیمان بوده و سرهنگ «لارنس» معروف به لورنس عربستان، نماینده دولت انگلیس در دربار شریف حسین بود. پس از پایان یافتن جنگ جهانی اول سرزمینهایی مانند عراق و فلسطین و اردن تحت قیومیت انگلیس قرار گرفت. در این زمان، فرزندان شریف حسین با حمایت انگلیس، دولت های جدیدی را در عراق و اردن پایه ریزی نموده و حکم رانی کردند. کشور عراق به فیصل اول و کشور اردن به عبدالله اول که از فرزندان شریف حسین بودند، سپرده شد. [۱] پسر ارشد وی شریف علی نیز مدتی امیر و حکمران حجاز بود.

[ویرایش] پانویس

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ سفرنامه حاج ایاز خان قشقایی
  2. کیهانی زاده

[ویرایش] منابع