سوخو سوپرجت ۱۰۰
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
 |
این نوشتار نیازمند اصلاح ترجمه مقاله است. با توجه به متن اصلی و رعایت سیاست ویرایش، دستور خط فارسی و ارجاع به منابع . |
سوخو سوپرجت ۱۰۰ (روسی: Сухой Суперджет ۱۰۰) یک هواپیمای مسافربری جت منطقهای در دسته ۷۵ تا ۹۵ صندلی است. توسعه طرح ساخت هواپیما از سال ۲۰۰۰ در بخش هواپیماهای مسافربری شرکت روسی سوخو با همکاری عمده بوئینگ به عنوان همکار اصلی شروع شد. اولین پرواز این هواپیما در ۱۹ مه ۲۰۰۸ و اولین پرواز مسافربری تجاری آن توسط خط هوایی آرماویا از ایروان به مسکو انجام شد.
محتویات |
فهرست شرکتهای سازنده قطعات[ویرایش]
- مدیر پروژه: یونایتد ایرکرافت کورپوریشن
- شریک استراتژیک: Alenia Aeronautica
- شریک سهیم در ریسک: Snecma
- طراح اصلی: سوخو
- مشاور: بویینگ
- تهیه کننده سیستمهای اصلی هواپیما: Thales (avionics),[۱] Liebherr (با Teploobmennik OJSC و PMZ Voskhod JSC) (سیستمهای کنترل پرواز),[۲] Messier-Dowty (سیستم لندینگ), اینترتکنیک (زودیاک) (سیستم سوخت), BE Aerospace (داخلی), Curtiss-Wright Controls (سیستم حفاظت از آتش), هانیول (APU), IPECO (صندلی خدمه), پارکر هانیفین (سیستم هیدرولیک), Hamilton Sundstrand (سیستم برقی), Meggitt Vibro-Meter (حسگر لرزش موتور), Saint-Gobain Sully (پنجرهها), Aircelle (Nacelles و Thrust Reverser), SAMCO (درهای بار و مسافر), گودریچ کورپوریشن, Aircelle (engine nacelle).
- موتورها: پاورجت (انپیاو ساتورن و سنکما)
- تولید انبوه: KnAAPO, NAPO
سانحهها[ویرایش]
- مه ۲۰۱۲: یک هواپیمای روسی سوخو ۱۰۰ در یک پرواز نمایشی با ۳۷ مسافر و ۸ خدمه پرواز، پس از برخاستن از فرودگاه حلیم پرداناکوسما در جاکارتا در اندونزی، دچار سانحه شد و تمام سرنشینهای آن کشته شدند.[۳][۴]
خریداران[ویرایش]
| تاریخ | خط هوایی | EIS |
سوپرجت 100-95 / SBJ | تعداد | تحویلشده |
|---|---|---|---|---|---|
| ۲۲ نوامبر ۲۰۰۵ | Finance Leasing Company | از ۲۰۱۲ | ۱۰ | ||
| 7 December 2005 | آئروفلوت[۵] | ۲۰۱۱–۲۰۱۶ | ۳۰ | ۱۰ | ۷ |
| 14 September 2007 | آرماویا | ۲۰۱۱ | ۲ | ۲ | ۱ |
| 15 July 2008 | اویالیزینگ (برای یوتیایر) | ۲۰۱۲–۲۰۱۴ | ۲۴ | ۱۶ | |
| 5 December 2008 | خطوط هوایی کارتیکا | ۲۰۱۲–۲۰۱۴ | ۳۰ | ||
| 17 June 2009 | گازپروماویا | TBD | ۱۰ | ||
| 21 August 2009 | خطوط هوایی یاکوتیا (اجاره از افالسی) | ۲۰۱۲ | ۲ | ||
| 21 May 2010 | خطوط هوایی لائو سنترال | ۲۰۱۲ | ۳ | ۶ | |
| 21 July 2010 | خطوط هوایی اورینت تای | ۲۰۱۳–۲۰۱۴ | ۱۲ | ۱۲ | |
| 21 July 2010 | Pearl Aircraft Corporation[۶][۷] | از ۲۰۱۲ | ۳۰ | ۱۵ | |
| 2 September 2010 | Willis Lease Finance[۸] | از ۲۰۱۲ | ۶ | ۴ | |
| 17 January 2011 | اینترجت[۹][۱۰] | از ۲۰۱۲ | ۱۵ | ۵ | |
| 21 June 2011 | Sky Aviation[۱۱] | ۲۰۱۲–۲۰۱۵ | ۱۲ | ||
| 22 June 2011 | خطوط هوایی بلوپانوراما[۱۲] | ۲۰۱۵[۱۳] | ۸ | ۴ | |
| 18 August 2011 | اویوتک | TBD | ۱۰ | ۱۰ | |
| 19 August 2011 | خطوط هوایی کوبا | ۲۰۱۲–۲۰۱۵ | ۱۲ | ||
| 19 August 2011 | خطوط هوایی مسکوویا | ۲۰۱۳ | ۳ | ۲ | |
| 16–21 August 2011 | Yamal Airlines[۱۴] | TBD | ۱۰ | ||
| 16–21 August 2011 | تاجیکایر[۱۴] | TBD | ۲ | ۲ | |
| ۱۶-۲۱ اوت ۲۰۱۱ | خطوط هوایی قرقیزستان[۱۴] | TBD | ۲ | ۴ | |
| ۹ اکتبر ۲۰۱۱ | کاملوکس | ۲۰۱۴ | ۲ | ۲ | |
| مجموع: | ۲۳۵ | ۹۴ | ۸ | ||
مشخصات[ویرایش]
| SSJ 100–75 | SSJ 100-75LR | SSJ 100–95 | SSJ 100-95LR | |
|---|---|---|---|---|
| خدمه کابین خلبان | ۲ | |||
| تعداد صندلی | 83 (1-class, dense) 78 (1-class, standard) 68 (2-class, standard) |
103 (1-class, dense) 98 (1-class, standard) 86 (2-class, standard) |
||
| Seat pitch | 30 in (1-class, dense), 32 in (1-class, standard) 36 & 32 in (2-class, standard) |
31 in (1-class, dense), 32 in (1-class, standard) 36 & 32 in (2-class, standard) |
||
| درازا | ۲۶٫۴۴ متر (۸۶ پا ۹ اینچ) | ۲۹٫۹۴ متر (۹۸ پا ۳ اینچ) | ||
| طول بالها | ۲۷٫۸۰ متر (۹۱ پا ۲ اینچ) | |||
| بلندا | ۱۰٫۲۸ متر (۳۳ پا ۹ اینچ) | |||
| Fuselage max diameter | ۳٫۳۵ متر (۱۱ پا ۰ اینچ) | |||
| پهنای کابین | ۳٫۲۳۶ متر (۱۲۷٫۴ in) | |||
| ارتفاع کابین | ۲٫۱۲ متر (۶ پا ۱۱ اینچ) | |||
| پهنای راهرو | ۵۱ cm (۲۰ in) | |||
| پهنای صندلی | ۴۶٫۵ cm (۱۸٫۳ in) | |||
| Volume bins per passenger | ۰٫۰۷ m3 (۲٫۵ cu ft) | |||
| بیشینه وزن هنگام برخاستن (MTOW) | ۳۸٬۸۲۰ کیلوگرم (۸۵٬۶۰۰پوند) | ۴۲٬۲۸۰ کیلوگرم (۹۳٬۲۰۰پوند) | ۴۵٬۸۸۰ کیلوگرم (۱۰۱٬۱۰۰پوند) | ۴۹٬۴۵۰ کیلوگرم (۱۰۹٬۰۰۰پوند) |
| وزن خالی (OEW) | – | – | ۲۵٬۱۰۰ کیلوگرم (۵۵٬۰۰۰پوند) | – |
| DOW | – | – | ۲۶٬۶۰۰ کیلوگرم (۵۹٬۰۰۰پوند) | – |
| Maximum landing weight | ۳۵٬۰۰۰ کیلوگرم (۷۷٬۰۰۰پوند) | ۴۱٬۰۰۰ کیلوگرم (۹۰٬۰۰۰پوند) | ||
| Maximum payload | ۹٬۱۳۰ کیلوگرم (۲۰٬۱۰۰پوند) | ۱۲٬۲۴۵ کیلوگرم (۲۷٬۰۰۰پوند) | ||
| بیشینه گنجایش سوخت | 13,135 L (10,600 kg or 23,370 lb) | 13,135 L (10,600 kg or 23,370 lb) | ||
| گنجایش بار | ۱۵٫۰۱ m3 (۵۳۰ cu ft) | ۲۱٫۹۷ m3 (۷۷۶ cu ft) | ||
| Takeoff run at MTOW | ۱٬۵۱۵ متر (۴٬۹۷۰ ft) | ۱٬۷۳۱ متر (۵٬۶۷۹ ft) | ۲٬۰۵۲ متر (۶٬۷۳۲ ft) | |
| بیشینه ارتفاع پرواز | ۱۲٬۵۰۰ متر (۴۱٬۰۰۰ft) | |||
| Cruising speed | Mach 0.78 (828 km/h/511 mph / 448knots at 11,000 m/36,000 ft) | |||
| Maximum cruise speed | Mach 0.81 (870 km/h/ 541 mph / 469knots at 11,000 m/36,000 ft) | |||
| Range (full passenger payload) | ۲٬۹۰۰ km (۱٬۸۰۰ mi) | ۴٬۵۵۰ km (۲٬۸۳۰ mi) | ۳٬۰۴۸ km (۱٬۸۹۴ mi) | ۴٬۵۷۸ km (۲٬۸۴۵ mi) |
| موتور (x 2) | PowerJet SaM146 | |||
| Takeoff thrust (x 2) | ۱۳٬۵۰۰ lbf (۶۰ kN) | ۱۵٬۴۰۰ lbf (۶۹ kN) | ||
| APR thrust (x 2) | ۱۵٬۴۰۰ lbf (۶۹ kN) | ۱۷٬۵۰۰ lbf (۷۸ kN) | ||
| Fan tip diameter | ۱٫۲۲ متر (۴۸ in) | |||
| Engine length | ۲٫۰۷ متر (۸۱ in) | |||
Sources: Sukhoi Civil Aircraft Company,[۱۵] Superjet International,[۱۶] PowerJet.[۱۷]
جستارهای وابسته[ویرایش]
هواپیماهای مشابه:
- Airbus A318
- آنتونوف-۱۴۸
- بوئینگ ۷۱۷(McDonnell Douglas MD-95)
- Boeing 737–600 (Boeing 737 Next Generation)
- بمباردیه سیآرجی ۷۰۰/۹۰۰
- Bombardier CSeries
- COMAC ARJ21
- امبرائر ئی-جت
- فوکر ۷۰/۱۰۰
- Mitsubishi MRJ 70/MRJ 90
- Tupolev Tu-334
منابع[ویرایش]
- Notes
- ↑ "Sukhoi Superjet 100." thalesgroup.com. Retrieved: 9 November 2010.
- ↑ Liebherr-Aerospace and Sukhoi Civil Aircraft signed Superjet 100 contracts[پیوند مرده]
- ↑ "Wreckage found from Russian plane missing in Indonesia." CNN, 10 May 2012.
- ↑ Salna, Karlis. "No survivors in Indonesia plane crash." 9 News, 10 May 2012.
- ↑ Новости Aviation EXplorer: ГСС и авиакомпания «Аэрофлот» подписали Акт сдачи-приемки самолета SSJ-100 MSN 95016
- ↑ Agreement for 30 Sukhoi Superjet 100, Plus 15 Options with پرل ایرکرافت کورپوریشن Superjet International.
- ↑ "Superjet kicks off Alitalia regional jet contest." Flightglobal, 7 October 2010.
- ↑ "Willis Lease Corporation." willislease.com. Retrieved: 9 November 2010.
- ↑ Mexico's Interjet signs $650 mln deal for Russia's Superjet planes, ریانووستی, 17 January 2011.
- ↑ "Mexico's Interjet orders 15 Superjets." فلایتگلوبال, 17 January 2011.
- ↑ "Sukhoi Civil Aircraft Company has got one order for 12 SSJ100 for PT Sky Aviation." Superjet100.com, 21 June 2011.
- ↑ "SuperJet International signs an order with Blue Panorama Airlines worth USD 370 million." سوپرجت بینالمللی, 22 July 2011.
- ↑ "Acquisition of Blue Panorama and Wind Jet ensures Alitalia will keep ahead of Ryanair in Italy". Centre for Aviation. 02.01.2012. http://www.centreforaviation.com/analysis/acquisition-of-blue-panorama-and-wind-jet-ensures-alitalia-will-keep-ahead-of-ryanair-in-italy-67091. Retrieved 05.11.2012.
- ↑ ۱۴٫۰ ۱۴٫۱ ۱۴٫۲ "Results of the 10th International Aviation and Space Salon, MAKS-2011." uacrussia.ru. Retrieved: 9 May 2012.
- ↑ "Features." sukhoi.org. Retrieved: 9 November 2010.
- ↑ "Technical specifications." superjet100.com. Retrieved: 9 November 2010.
- ↑ "Engine specifications." powerjet.aero. Retrieved: 9 November 2010.
- Bibliography
- Lake, Jon. "Russia's Regional Jet". Air International, Vol. 78, No. 5, May 2010, pp. 54–60. Stamford, UK: Key Publishing. ISSN 0306-5634.
پیوند به بیرون[ویرایش]
 |
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ سوخو سوپرجت ۱۰۰ موجود است. |
- Sukhoi Superjet Official Website
- Sukhoi Superjet 100 unveils Pininfarina interior در یوتیوب
- Sukhoi Company
- "The ceremony of unveiling the Sukhoi Superjet ۱۰۰" video report from Russia Today
- Superjet ۱۰۰ at United Aircraft Corporation Website
- Superjet to be tested for strength – RIA Novosti
- Russia's New Airliner Readies for Takeoff by Jason Bush، بلومبرگ بیزینسویک، ۲۶ September ۲۰۰۷
|
||||||||||||||||||||||||||
