ارابه فرود

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ارابه فرود بوئینگ ۷۷۷
ارابه‌های فرود اصلی و دماغه در ایرباس‌آ۳۳۰

ارابه فرود (مصوبه فرهنگستان زبان: فرودافزار) سازه‌ای است که هواپیما در هنگام توقف یا حرکت بر روی زمین بر آن تکیه دارد. ارابه فرود معمولاً دارای چرخ است ولی در برخی هواپیماها اسکی (برای روی برف) و محفظه هوا (برای روی آب) نیز بجای چرخ بکار می‌رود.

چرخ‌ها در قسمت‌های دو بال، بدنه و دماغه هواپیما قرار دارند. در بیشتر هواپیماها ارابه فرود پس از برخاستن هواپیما جمع می‌شود تا از نیروی پسار بکاهد.

برخی از انواع فرودافزارها عبارتند از: فرودافزار ثابت فنری، فرودافزار ثابت تلسکوپی، فرودافزار ثابت اهرمی، فرودافزار جمع‌شونده تلسکوپی، و فرودافزار جمع‌شونده اهرمی.

طراحی[ویرایش]

ساخت ارابه فرود نیاز به فناوری بالا دارد و نیازمند آزمایش‌های فراوان به منظور دریافت تأییدیه است. معیارهایی که در بخش طراحی فرودافزار مطرح هستند، عبارتند از:

  • ۱.ضریب پسار،
  • ۲.وزن فرودافزار،
  • ۳.تأثیر بر گرانیگاه،
  • ۴.پایداری زمینی،
  • ۵.قابلیت هدایت زمینی،
  • ۶.ضریب امیدواری فرودافزار،
  • ۷.واکنش در مقابل نوسانات زمینی،
  • ۸.نیاز به سامانه جمع‌کننده.

منابع[ویرایش]

آذر، عادل - عبدیان، مهدی : به منظور انتخاب بهینه سیستم ارابه فرود هواپیمای فجر ۳ طراحی مدل تصمیم‌گیری چندشاخصه با رویکرد AHP. مجله «مدرس علوم انسانی»، بهار ۱۳۸۰ - شماره ۱۸. (از صفحه ۱۲۹ تا ۱۴۸)

پیوند به بیرون[ویرایش]