مرکورکرم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
مرکورکرم
نام‌های دیگر دوا گلی
شناساگرها
CAS 129-16-8
کم‌اسپایدر 10808965 YesY
شماره EINECS 204-933-6
KEGG D00861 YesY
Jmol-3D images Image 1
خصوصیات
فرمول مولکولی C20H8Br2HgNa2O6
جرم مولی ۷۵۰٫۶۵ g mol−1
شکل ظاهری dark green solid
خطرات
شماره ایمنی R۲۶ R۲۷ R۲۸ R33 R50 R53
شماره نگهداری S۱۳ S۲۸ S۳۶ S45 S60 S61
خطرات اصلی سمی، خطرناک برای محیط
 YesY (verify) (what is: YesY/N?)
تمامی داده‌ها مربوط به شرایط استاندارد(در  °C۲۵ و  kPa۱۰۰) است، مگر آنکه خلاف آن ذکر شده باشد.
Infobox references

مرکورکرم (به انگلیسی: Mercurochrome) (در فرهنگ عامیانه دوا گلی[۱]) نام تجاری ماده‌ای حاوی مربرومین (به انگلیسی: Merbromin) است. از این ماده برای گندزدایی موضعی بریدگی‌های جزئی و خراش‌ها استفاده می‌شود. مربرومین ترکیب نمک جیوه‌ی ارگانیک دی‌سدیم و فلورسین سدیم است. به دلیل وجود جیوه در این محلول دیگر مصارف پزشکی ندارد.[۲]

جای‌گزین[ویرایش]

هنگامی که بر روی زخم مالیده شود، لکه‌های تیره قرمز رنگ روی پوست باعث می‌شود التهابی که نشان‌دهنده‌ی عفونت است سخت‌تر تشخیص داده شود. به جای مرکورکروم می‌توان از موادی مانند کلروکسیلنول یا پوویدون آیوداین استفاده کرد. اگر مرکورکرم حاوی ۲٪ مربرومین باشد و بقیه محلول، الکل یا آب باشد بدون نسخه پزشک قابل فروش است.[۲]

پیشینه[ویرایش]

دکتر یونگ (به انگلیسی: Hugh H. Young) و وایت[۳] (به انگلیسی: white) خاصیت گندزدایی این ماده را در سال ۱۹۱۹ میلادی در بیمارستان جان هاپکینز کشف کردند. این ماده به سرعت توسط پزشکان و پدر و مادرها بر روی زخم‌ها به کار برده شد؛ اما به دلیل احتمال مسمومیت جیوه توسط اداره مواد غذائی و داروئی ایالات متحده آمریکا در سال ۱۹۹۸ از فهرست داروهای ایمن خارج شد.[۲]

منابع[ویرایش]

  1. فرهنگ لغت مازندرانی: قرمز دوا؛ دواگلی؛ مرکوکروم؛
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ Wikipedia-Merbromin
  3. علی‌اکبر دهخدا و دیگران، سرواژهٔ «مرکورکرم»، لغت‌نامهٔ دهخدا (بازیابی در ۲۹ آبان ۱۳۹۰).