زبان لیکیایی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
زبان لیکیایی، از زبانهای مرده خانواده زبانی زبانهای هندواروپایی و از شاخه زبانهای آناتولی آن است. این زبان در عهد آهن در منطقه لیکیه در آسیای کوچک گپ زده میشد. شماری از کارشناسان بر این باورند که از تبار زبان هیتی و یا زبان لوویایی است. در حدود نخستین سده پیش از میلاد مسیح از میان رفت و با زبان یونانی جایگزین شد.
پیوند به بیرون [ویرایش]
- The Lycian language
- Lycian Turkey
- Lycian Grammar
- Working group document on Lycian Language
- Lycian text