زبان خوئینی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
زبان خوئینی (به زبان محلی «دی (Di)»)، یکی از گویشهای زبان تاتی از دستهٔ زبانهای ایرانی شاخه شمالباختری است. این زبان در روستای خوئین در استان زنجان و پیرامون آن صحبت میشود ولی در دهههای اخیر بیشتر از پیش با زبان ترکی آذربایجانی جایگزین گردیده است. این زبان همراه با زبانهای هم خانواده خود جز زبانهای در خطر انقراض است[۱]. این زبان در میان زبانهای تاتی، دارای ویژگیهای خاصی میباشد.
پانویس [ویرایش]
منابعها [ویرایش]
Yarshater, E., 2002. The Xo'ini dialect. Persica, Vol. 18, P. 85-102. doi:10.2143/PERS.18.0.494
