ریانا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ریانا
ریانا " در اکران فیلم کشتی جنگی
ریانا " در اکران فیلم کشتی جنگی
اطلاعات هنرمند
نام اصلی رابین ریانا فنتی
نام مستعار ری ری، ملکه کارائیبی، شاهزادهٔ جدید پاپ
زادروز ۲۰ فوریهٔ ۱۹۸۸(۱۹۸۸-02-۲۰) ‏(۲۶ سال)[۱]
اهل کشور سنت مایکل، باربادوس
سبک‌ها پاپ، ریتم و بلوز
کار(ها) خواننده، مدل، طراح مد
مدت کار ۲۰۰۵ – اکنون
ناشر(ها) استدیو دف جم
وب‌گاه www.rihannanow.com


Rihanna-signature.png
امضای ریانا

رابین ریانا فنتی (به انگلیسی: Robyn Rihanna Fenty) (زاده۲۰ فوریهٔ ۱۹۸۸) که با نام هنری اش ریانا شناخته میشود؛ خوانندهٔ ، طراح مد و مانکن اهل باربادوس است که در سنت مایکل بارادوس به دنیا آمد. او فعالیت خود را در نتیجه با ملاقات تهیه کننده موسیقی به نام ایوان روجرز در اواخر سال ۲۰۰۳ آغاز کرد. در سن ۱۶ سالگی او به ایالات متحده نقل مکان کرد تا حرفه موسیقی خود را تحت نظر روجرز دنبال کند ، بعد از ارزیابیش توسط جی-زی با دف جم قرارداد امضا کرد. او اولین خوانندهٔ زن اهل باربادوس و دومین هنرمند باربادوسی ست که موفق به دریافت جایزه گرمی شده‌است. اولین آلبوم او در سال ۲۰۰۵ به بازار آمد. او آلبوم دوم خود را با تاخیر یک ساله‌ای با نام دختری مثل من به فروشگاه‌های شهر روانه کرد. سال بعد نیز با آلبوم دختر خوب بد شد منتقدان را متعجب کرد، و در همین زمان بود که به شهرت و محبوبیت رسید. ریانا در حال حاضر در شهر سن دیگو در جنوب ایالت کالیفرنیا در آمریکا زندگی می‌کند.

ریانا تاکنون ۷ جایزه گرمی، ۶ جایزه امریکن موزیک اواردز و ۱۸ جایزه بیلبورد موزیک اواردز دریافت کرده. "بیلبورد" ریانا را برترین هنرمند ترانه‌های دیجیتال دهه ۲۰۰۰ و هفدهمین هنرمند برتر این دهه معرفی کرده. ریانا جوان ترین خواننده در تاریخ بیلبورد است (۱۱ ترانه ریانا در بیلبورد هات ۱۰۰ اول شده است). تا ژانویه ۲۰۱۲ ریانا موفق به فروش ۴۷٫۶ میلیون آهنگ دیجیتال در ایالات متحده شده و از این حیث پر فروش ترین هنرمند دیجیتال در آمریکا به حساب می‌آید. ریانا تاکنون موفق به فروش ۲۰ میلیون نسخه آلبوم و ۶۰ میلیون تک آهنگ در سرتاسر جهان شده است.

زادگاه[ویرایش]

ریانا قسمتی از نام رابین ریانا فنتی (به انگلیسی: Robyn Rihanna Fenty) است که در ۲۰ فوریه سال ۱۹۸۸ (میلادی) در شهر سنت مایکل در کشور باربادوس در منطقه کارائیب متولد شد.

ریانا در حال اجرا در تور بلند

او دختری معمولی بود که دوران راهنمایی‌اش را در مدرسه سیصد و ده ساله کامبرمیر در باربادوس گذراند.(البته او در دوران مدرسه زمان کوتاهی به مشروب خوری در تمام مدرسه معروف شد.) در سال ۲۰۰۳ با کمک دو نفر از همکلاسی‌هایش یک نمایش موسیقی سه نفره را اجرا کرد. در سال ۲۰۰۴، او برندهٔ مراسم دوشیزهٔ زیبای کامبرمیر شد و نمایش کوتاهی اجرا کرد. او با اجرای آهنگ قهرمان از ماریا کری برندهٔ جایزهٔ نمایش استعدادهای مدرسه‌اش شد و شاید همین امر سبب ورود او به عرصهٔ خوانندگی بود.

در ۲۰۰۳ پس از آنکه با دوستانش نمایش را اجرا کرد، دوستش او را به ایوان راجرز، تهیه کننده موسیقی که برای مسافرت به همراه همسرش به باربادوس آمده بود معرفی کرد. او به کمک راجرز چند آهنگ را بازخوانی و ضبط کرد که به بسیاری از استدیوهای آمریکایی فرستاده شد. این قطعات مورد قبول استدیوی دف جم واقع شد و مدیریت رپر دف جم، جی زی، از او دعوت به همکاری کرد.

ریانا، بزرگ‌ترین دختر خانواده‌است . پدرش رونالد فنتی، یک شهروند آفریقایی-ایرلندی، و مادرش مانیکا فنتی، اهل کشور گویان در آمریکای جنوبی است.

الهاماتی که از کارهای بیانسه، آلیشیا کیز، و ماریا کری گرفته در کارهای اولیه‌اش در موسیقی بسیار آشکار است.[نیازمند منبع]

فعالیت‌ها[ویرایش]

ریانا در مراسم امریکن موزیک اواردز ۲۰۰۹

نخستین آلبوم ریانا، موسیقی خورشید (Music of the Sun) بود که در ۳۰ اوت ۲۰۰۵ میلادی، زمانی که ریانا ۱۷ ساله بود، به بازار عرضه شد. این آلبوم در چارت تاپ ۱۰ بیلبورد ۲۰۰ قرار گرفت و همچنین جزء ۵ آلبوم بیلبورد هات ۱۰۰ نیز شد. دو ماه بعد، در تاریخ ۱۱ اکتبر ۲۰۰۵، آهنگی از ریانا به نام «پان د ریپلای» (Pon de Reply) به بازار آمد که در آمریکا و بریتانیا، مقام دوم را در فهرست آهنگ‌های برتر ازآن خود کرد.

دختری مثل من (A Girl Like Me) آلبوم دوم ریانا در سال ۲۰۰۶ کمتر از ۸ ماه پس از آلبوم اول او وارد بازار شد. آهنگ S.O.S از این آلبوم در بیلبورد هات ۱۰۰ اول شد.

سومین آلبوم او به نام دختر خوب، بد شد(Good Girl Gone Bad) سال ۲۰۰۷ منتشر شد و اولین تک آهنگش به نام چتر (Umbrella) موفقیت جهانی به همراه داشت و ریانا را در سراسر دنیا معروف و محبوب ساخت. چتر پرفروش‌ترین آهنگ آن سال و موفق به دریافت یک جایزه گرمی شد. او در سال ۲۰۰۸ نسخهٔ جدید آلبوم آخر خود را عرضه کرد که شامل ۳ تک آهنگ با نام‌های take a bow و disturbia و تک آهنگی همراه با گروه مارون ۵ بود که دوتای اول موفقیت‌های زیادی را برای او همراه داشت. این آلبوم در ۹ زمینه نامزد جایزه گرمی شد.

چهارمین آلبوم ریانا درجه آر (Rated R) نام داشت که در سال ۲۰۰۹ منتشر شد. در این آلبوم نیز ترانه‌هایی همچون رولت روسی، سخت، پسر خشن، راک استار ۱۰۱ و ته آمو موفقیت‌های جهانی را برای ریانا رقم زدند.

پنجمین آلبوم ریانا بلند (Loud) در ۱۲ نوامبر ۲۰۱۰ روانه بازار شد. این آلبوم در ۳ رشته از جمله "آلبوم سال" نامزد جایزه گرمی شد. از این آلبوم ترانه‌های تنها دختر (در جهان) (Only Girl In The World)، نام من چیست، اس اند ام (S&M) و تخت پادشاه کالیفرنیا (California King Bed) در اکثر چارت‌های موسیقی جهان صدرنشین شدند. آهنگ تنها دختر (در جهان) در چارت اکثر کشورهای جهان اول و موفق به دریافت جایزه گرمی برای بهترین آهنگ دنس شد. ریانا در سال ۲۰۱۰ در ترانه روش دروغ گفتنت را دوست دارم با رپر معروف امینم همکاری کرد. این ترانه نیز در چارت اکثر کشورهای جهان اول شد.

ششمین آلبوم ریانا به نام Talk That Talk در ۱۸ نوامبر ۲۰۱۱ منتشر شد. اولین ترانه و ویدئو این آلبوم We Found Love بود که این ترانه نیز در اکثر چارت‌های جهان اول شد و جزء ۱۰ ترانه برتر در ۲۲ کشور قرار گرفت. این ترانه در بیلبورد هات ۱۰۰ به مدت ۱۰ هفته اول بود و ریانا رکورد خودش که متعلق به ترانه "چتر" بود (صدر نشینی به مدت ۷ هفته) را شکست.

آلبوم‌ها[ویرایش]

تک آهنگ‌ها[ویرایش]

سال تک آهنگ جایگاه در جدول آهنگ‌های پرفروش آلبوم
آمریکا آمریکا کانادا بریتانیا اروپا ایرلند آلمان اتریش فرانسه سوئیس استرالیا نیوزیلند ایتالیا جهانی
۲۰۰۵ «Pon de Replay» ۲ ۱ ۷ ۲ ۲ ۲ ۶ ۵ ۱۸ ۳ ۶ ۱ ۶ ۳ Music of the Sun
«If It's Lovin' That You Want» ۳۶ ۴۸ ۱۱ ۳۵ ۸ ۲۵ ۳۱ ۱۹ ۹ ۹ ۲۲ ۳۰
۲۰۰۶ "SOS" ۱ ۱ ۲ ۲ ۱ ۲ ۲ ۴ ۱۲ ۳ ۱ ۳ ۷ ۱ A Girl Like Me
"Unfaithful" ۶ ۱ ۱ ۲ ۱ ۲ ۲ ۲ ۷ ۱ ۲ ۳ ۱۴ ۴
«We Ride» ۱۰۶ ۱ ۱۷ ۱۰۶ ۱۷ ۴۵ ۴۲ ۲۴ ۷ ۳۱
«Break It Off» ۹ ۱۹ ۱۶۰ ۲۱
۲۰۰۷ "Umbrella" ۱ ۱ ۱ ۱ ۱ ۱ ۱ ۱ ۶ ۱ ۱ ۱ ۳ ۱ Good Girl Gone Bad
«Shut Up and Drive» ۱۵ ۱ ۶ ۵ ۸ ۵ ۱۴ ۴ ۱۲ ۸ ۱۱
«Don't Stop the Music» ۹۴ ۱ ۵ ۱۶۰ ۳ ۱۱ ۱ ۱ ۱ ۱ ۱۲
"Hate That I Love You) ۹ ۱۸ ۱۵ ۱۷ ۱۳ ۱۲ ۴۰ ۱۸ ۶ ۱۴
۲۰۰۸ «Breakin' Dishes» ۴۰
۲۰۱۱ «We Found Love» -
2012 «Diamonds» -

نماهنگ‌های ریانا در یوتیوب[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. "Monitor". Entertainment Weekly (1247): p. 32. February 22, 2013. 

ویکی‌پدیای انگلیسی

پیوند به بیرون[ویرایش]